Wat als de vrouwen vóór jou nooit écht hebben mogen kiezen? Actrice en theatermaker Dilan Yurdakul (34) duikt in haar familiegeschiedenis en komt zichzelf tegen. In haar nieuwe theatervoorstelling De Stille Vrouw én bijbehorende podcast kijkt ze terug op het leven van haar oma’s, vrouwen die hun leven grotendeels in dienst stelden van anderen.
Lees verder onder de advertentie
Hun verhaal raakt aan grote vragen over vrijheid, ambitie en moederschap, vertelt ze aan VROUW.
Dilan Yurdakul over jeugd
In De Stille Vrouw brengt Dilan de verhalen van haar oma’s tot leven, die vanuit Turkije naar Nederland kwamen. “Mijn oma’s zijn heel verschillend, maar ze zijn beiden hun mannen achternagegaan, die voor werk naar Nederland kwamen.” Een keuze was dat nauwelijks. Ze leefden volgens strikte verwachtingen en sociale regels. “Ze hebben zo veel moeten slikken en dragen.”
Lees verder onder de advertentie
Twee culturen
Die geschiedenis werkt door in hoe Dilan naar haar eigen leven kijkt. Als derde generatie groeide ze op tussen twee culturen en moest ze bewust ruimte maken voor zichzelf. “Ik heb eerst gestudeerd en ben daarna mijn droom – theater maken – achternagegaan. Maar het is allemaal niet zo vanzelfsprekend; ik heb gevochten voor mijn autonomie.” Die strijd voor vrijheid en zelfbeschikking loopt als een rode draad door haar werk.
Nu ze midden dertig is, komt ook het thema moederschap steeds vaker langs en dat wringt soms. “Dat vind ik heel lastig, die vrijheid is voor mij zo belangrijk”, zegt ze daarover. Ze ziet een duidelijk verschil met eerdere generaties. “Voor de generatie van mijn oma’s was een gezin het hoogst haalbare, maar voor mij niet.”
Lees verder onder de advertentie
Verbinding
Toch betekent vooruitkijken voor Dilan niet dat ze haar roots loslaat. Integendeel. “In verbinding blijven met mezelf en met mijn wortels, waar ik vandaan kom: dat is altijd waar ik naar heb gezocht en dat komt ook terug in mijn werk.”
Vroeger was het gebruikelijk dat een stel naast het huisje en het boompje ook een beestje wilde. Tegenwoordig is dat wel anders: steeds meer Nederlanders schuiven hun kinderwens voor zich uit, of zien er zelfs helemaal van af. Je leest hier waarom.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.