Bron: KRO-NCRV Fotograaf:
Stijn Ghijsen
In het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt het verhaal van de familie Blom een bijzondere wending: Gerdine (44) is zwanger van haar negende kind, een meisje.
“Elke zwangerschap is mooi, maar deze is extra bijzonder”, begint ze.
Voor Gerdine en haar man Maarten voelde de positieve test als een groot cadeau. “Ik ben natuurlijk al wat ouder, dus we moesten nog maar zien of het nog een keer ging lukken”, legt Gerdine uit.
Dat het dan ook nog een meisje is, maakt het nieuws voor haar nog specialer. Met acht kinderen, waarvan zes jongens, was de kans op een extra dochter klein. “Ik heb er niet voor gebeden, want ik dacht: God weet dat het mijn hartsverlangen is om nog een dochter te krijgen. Dat het nu ook zo is, is echt de kers op de taart.”
De gender reveal maakte ze extra feestelijk. Eerst kregen de kinderen confettipoppers gevuld met gouden snippers: een symbolische boodschap dat ze allemaal goud waard zijn. Daarna volgde het grote moment: zoon Julian trapte een voetbal kapot waar roze poeder uit kwam. Zijn reactie was onvergetelij. Eerder had hij al gezegd dat het zijn grootste wens was om een zusje te krijgen.
Gerdine is in september 2025 uitgerekend en wordt deze zwangerschap extra goed begeleid vanwege haar leeftijd, eerdere keizersnede en het aantal bevallingen. Hoewel ze in het ziekenhuis moet bevallen en het spannend blijft tot het einde, kijkt ze er met vertrouwen naar uit. “Ik ben altijd heel dankbaar als het klaar is en we kunnen zeggen: het is een gezond kindje, alles gaat goed.”
Met inmiddels acht kinderen (en een negende op komst) is het leven van Gerdine Blom uit Een Huis Vol allesbehalve rustig. Toch weten zij en haar man Maarten (41) de dagelijkse georganiseerde chaos goed in banen te leiden. Je leest het hier.
Bron: KRO-NRCV
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
