Beeld: Instagram @suzanenfreek
Tijdens een middagje voetbal in de Johan Cruijff ArenA laat Freek Rikkerink zien dat hij zijn toekomstige zoon nu al wil inwijden in zijn liefde voor de sport.
Samen met zijn partner Suzan Stortelder, met wie hij het duo Suzan & Freek vormt, genoot hij zondag van de wedstrijd Ajax tegen Telstar.
“De opvoeding kan niet vroeg genoeg beginnen”, grapt de zanger lachend in zijn Instagram-story, terwijl hij zijn zwangere vrouw filmt in de ereloge. Suzan’s buik is inmiddels goed zichtbaar. In juni deelde het stel dat ze een jongetje verwachten. Iets waarmee Suzan erg blij was, omdat ze een ‘kleine Freek’ mocht verwelkomen. Tegelijk kwam het ingrijpende nieuws dat Freek kampt met uitgezaaide longkanker.
Ondanks de heftige uitslag van het onderzoek klinkt de zanger optimistisch. “Ik schrik soms nog als ik mezelf hardop ‘goed’ hoor zeggen als ik de vraag krijg, maar ik voel me goed”, schreef hij zaterdag. Ook de uitkomst van de spannende CT-scan in juli bracht opluchting: “Ik voelde me fysiek al beter sinds de medicatie, maar deze bevestiging was heel fijn. Daardoor durven we alles ook wat meer los te laten.”
Ondanks de ziekte altijd op de achtergrond aanwezig blijft, vertelt hij dat hij samen met Suzan hun ritme weer hebben gevonden. “En dat is heel fijn, want daardoor kunnen we ons richten op al het moois dat er is en komt”, zegt hij, doelend op de geboorte van hun kindje.
Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zijn er even tussenuit geknepen met z’n tweeën. Ze zitten in het zonnige Londen, laten ze zien op Instagram. En aan de foto’s te zien, hebben ze het behoorlijk naar hun zin. Op een van de foto’s poseert Suzan voor een typisch Engels huisje en houdt ze haar groeiende babybuik vast die onder haar top uitkomt. Je bekijkt het hier.
Bron: Instagram @suzanenfreek
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
