Fotografie: Mark Groeneveld
Yolanthe Cabau woont met zoon Xess (9) in Los Angeles. In deze column deelt ze hoe ze de zomervakantie met zoon heeft ervaren.
Zomervakantie met Xess is het fijnste wat er is en het is nooit gewoon. Het is een aaneenschakeling van kleine avonturen, onverwachte gesprekken en eindeloze energie. Zodra de zon opkomt (en soms al daarvoor), hoor ik zijn stem: “Mam, ben je wakker? Ik heb een missie bedacht.”
Laatste missie: een kamp bouwen in het bos, diep in de bergen achter ons huis. Maar niet zomaar een kamp een “verstopplek voor als aliens landen en alleen de lieve mensen mogen blijven.” We namen dekens, stokken, druiven en een zaklamp mee. Ik dacht aan een uurtje fantasie en modder, maar Xess dacht aan een volledig overlevingsplan met wachtwoorden, bewakers en een alarm gemaakt van lege blikjes. Spoiler: het wachtwoord was ‘schakel over naar de vierde dimensie’ en ik vergat het drie keer.
’s Avonds ploffen we thuis neer, bezweet en onder de krassen, en dan komen de échte gesprekken. Over waarom bomen altijd zo rustig lijken. Terwijl ze waarschijnlijk toch zo veel hebben gezien en meegemaakt. Over of mieren elkaar missen als ze de weg kwijt zijn. En of je als mens ook kunt groeien als je niet meer weet welke kant je op moet.
Soms kijk ik naar hem en denk: hoe ben jij zó grappig, wijs en dromerig tegelijk? Dan zegt hij iets als: “Mama, als jij later oud bent, maak ik een huis voor je bij mij in de tuin op een berg, zodat we altijd samen kunnen blijven kijken naar de sterren.” En dan smelt ik.
Eigenlijk is vakantie niet de bestemming. Het is: samen verdwalen in de tijd, kampen bouwen, muggenbulten tellen en bomen vertrouwen alsof het oude vrienden zijn. Ik ben zo dankbaar voor dit jongetje in mijn leven. Met hem is elke dag een verhaal dat ik nooit meer vergeet.
Eerder schreef Yolanthe over de bijzondere droom die Xess had. Lees die column hier.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Mijn ouders passen sinds de geboorte van Bodi en Daaf elke week op. En nee, dat is niet normaal. De crèche wordt volgend jaar 10 procent duurder. Maar ga je als werkende ouders ook 10% meer verdienen? Waarschijnlijk niet. En dus denken we steeds vaker aan onze familie: opa en oma kunnen toch prima een […]
