Na bijna elf maanden exclusief borstvoeding besloot Myron Koops te stoppen. Geen makkelijke keuze, vond ze. In een openhartige post blikt ze terug op een bijzondere periode vol slapeloze nachten, emotionele mijlpalen en bovenal: trots.
Lees verder onder de advertentie
Myron stopte twee weken geleden met exclusief borstvoeding geven, na bijna elf maanden. Ze blikt terug op de tijd met een aantal intieme foto’s en schrijft: “Ik ben zó trots dat ik Riven zo lang met mijn lichaam heb kunnen voeden. Eerst door hem te laten groeien, en daarna door hem te voeden.”
Intiem en krachtig
Langzaam merkte ze dat de melkproductie afnam en dat de slapeloze nachten steeds zwaarder werden. “Diep vanbinnen voelde ik dat het moment gekomen was. De eerste week was pittig – vol emoties en een gevoel van falen. Maar nu zie ik hoe gelukkig en uitgerust Riven is, en voel ik me eindelijk ook weer mezelf.” Ze kijkt terug op een hele bijzondere tijd. “Borstvoeding geven was een van de meest intieme en krachtige ervaringen van mijn leven. Ik ben voor altijd dankbaar dat ik dit hoofdstuk heb mogen beleven.”
Myron eindigt met haar bericht met een ode aan alle moeders. ‘Vrouwen, we zijn écht ongelooflijk. Onze lichamen creëren leven, voeden het, en vinden vervolgens de kracht om los te laten en verder te groeien. Het vrouwelijk lichaam is tot zóveel in staat — we zouden daar elke dag weer met verwondering naar mogen kijken.’ Ze vervolgt: ‘Aan alle mama’s die twijfelen of ze borstvoeding willen proberen: mijn antwoord is altijd JA. Of het nou lukt of niet, het is het proberen waard.’
Lees verder onder de advertentie
Kek Mama’s Marloes vroeg zich af waarom het andere moeders zo weinig moeite lijkt te kosten om twee jaar te voeden en het haar veel moeite kost. Lees haar verhaal hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.