Beeld: Instagram @ellemiekevermolen
Sommige dagen voelen zwaarder dan andere. Voor Ellemieke Vermolen (49) is dit zo’n dag. Negen jaar geleden werd haar zoon Josha stilgeboren, een verlies dat haar leven voorgoed veranderde.
Op Instagram staat ze stil bij zijn geboortedag. Bij haar bericht deelt ze foto’s van de uitvaart. Op een van de beelden legt ze haar hoofd op de kist van haar zoon. Een foto die binnenkomt. ‘Deze foto zegt meer dan duizend woorden. Ik wilde je niet loslaten’, schrijft ze.
De rit naar het afscheid van Josha draagt ze, zoals ze zelf zegt, ‘voor altijd in haar hart gegrift’. De geboortedag van Josha blijft ieder jaar beladen. ‘Vandaag zou je negen jaar zijn geworden’, schrijft Ellemieke.
Ze vertelt dat haar zoon elke dag in haar gedachten is. Dat ze zich vaak afvraagt hoe hij eruit zou hebben gezien. Hoe hij zou lachen. Hoe hij zou zijn geweest. ‘Kon ik je nog maar één keer vasthouden’. Woorden die elke ouder die een kind moest missen, diep zal herkennen.
Volgens Ellemieke voert deze dag haar gedachten steeds terug naar het moment waarop ze hem moest verliezen. ‘Alles komt terug. Alles wordt opnieuw beleefd.’ Ze spreekt over ‘ondraaglijke pijn’ en noemt het ‘een gemis dat geen woorden kent.’ En dat is misschien nog wel het meest treffende aan rouw om een kind: het stopt niet. Het verandert, het verzacht soms, maar het blijft.
De tekst gaat verder onder de Instagrampost.
Toch kiest Ellemieke er bewust voor om de verjaardag van Josha elk jaar te markeren. Niet alleen vanuit verdriet, maar ook vanuit liefde. ‘Niet alleen om jou te herdenken, maar ook als symbool voor het leven.’ Door wat zij heeft meegemaakt, beseft ze als geen ander ‘hoe kwetsbaar en kostbaar’ het leven is.
Ze sluit haar bericht af met woorden die recht uit haar moederhart komen: ‘Gefeliciteerd, lieve Josha. Voor altijd onze beschermengel. Voor altijd in ons hart.’ Sommige kinderen blijven misschien niet op aarde, maar wél voor altijd in het hart van hun ouders 🤍
Maandenlang leefde Joëlle toe naar de positieve test, maar eenmaal zwanger kon ze er niet van genieten. Haar intuïtie riep van alle kanten: hier klopt iets niet. Iedereen deed het af als hormonen en normale overbezorgdheid van een toekomstige moeder. Joëlle wist wel beter. Helaas kreeg ze gelijk. Je leest het verhaal hier.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Wat als je erachter komt dat je kind op zijn eerste schooldag een half uur lang heeft staan huilen? Milenka ging er met gestrekt been in en lag dus meteen vanaf dag een in conflict met de juf.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Op de peuterspeelzaal begint het sociale leven van peuters pas écht. En soms ook hun reputatie. Marianne (33) weet er alles van.
Sommige dingen kan je als moeder prima mee wegkomen, maar als vader is dat soms net even anders. Dat werd Jeanette pijnlijk duidelijk, toen haar man bijna in elkaar geslagen werd.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Lorraine, die iets achterhoudt voor haar man.
