Anne-Marie (links) en haar vriendin Laura (rechts) | Beeld via instagram @annemarierozing
Anne-Marie en haar vriendin Laura verwachten in april hun eerste kindje en zoals veel aanstaande ouders, wilden ze graag een 3D-echo laten maken. In de ochtendshow met Mattie en Marieke deelde de zwangere nieuwslezeres haar eerste (en waarschijnlijk laatste) ervaring met de welbekende 3D-echo.
Laat je een 3D-echo maken, dan verwacht je een schattig eerste glimp van je kindje. Nou, daar denkt Qmusic-nieuwslezeres Anne-Marie Rozing nu héél anders over. Samen met haar vriendin Laura gingen ze langs de verloskundige voor een 3D-echo, maar toen het scherm eenmaal aansprong, had Anne-Marie niet echt het moment waar ze op hoopte.
Op de radio vertelt ze: “Het scherm gaat aan en ik schrik me toch een ongeluk. Je ziet een soort kleipoppetje.” En alsof dat nog niet genoeg was: “Ik moest heel erg denken aan de boterhamworst van vroeger. Ik dacht echt, dit kan toch niet?” Juist. Niet meteen het vertederende babybeeld waar je van droomt.
Tekst gaat verder onder de Instagramvideo
Maar Anne-Marie viel nog iets op aan haar ongeboren kindje: “Toen kregen we de foto’s, dus ik nog een keer kijken en ik denk: ‘Wat een dikke neus! Nu heb ik zelf ook een flinke gok, maar ik vroeg aan Laura: ‘Hoe komt ‘ie nou aan zo’n grote neus, nu al?'” Anne-Marie startte meteen met googlen: ‘3D-echo grote neus.’ En jawel, het bleek de eerste zoekopdracht die op het wereldwijde web verscheen. Blijkbaar is ze dus niet de enige ouder die zich een hoedje schrikt na zo’n echo.
Anne-Marie kan er gelukkig om lachen, maar heeft toch een boodschap voor andere aanstaande ouders: “Ik zou toch als advies meegeven: die 3D-echo, denk er even over na. Mij niet meer bellen.”
Niet iedereen krijgt de rillingen van een echobeeld. Mart Hoogkamer, die onlangs vader is geworden van dochtertje Logan Nová , liet een paar maanden geleden de 3D-echo én zwangerschapstest van – toen nog – zijn ongeboren kindje op zijn been tatoeëren (ja, echt!) Benieuwd hoe dat eruit ziet? De tatoeage van de volkszanger check je hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.
