Beeld: Getty Images
Wanneer je spontane initiatief om iemand te helpen een tikkeltje uit de hand loopt, kun je ervoor kiezen om alles stop te zetten óf het met open armen door te zetten.
Linda (40), moeder van Chimaero (16), Valkyrja (14), Nyachdi (12), Qirinye (11) en Deagão (8 maanden):
“Een paar jaar geleden had een van mijn dochters een vriendinnetje in de klas bij wie ze thuis geen geld hadden voor boodschappen. Als dat meisje hier kwam spelen vroeg ze altijd om een extra snoepje, koekje of boterham. Na een tijd viel het kwartje bij mij: zou ze honger hebben? En ja hoor, toen ik voorzichtig informeerde, bleek dat papa en mama structureel geld tekortkwamen door aanhoudende administratieve fouten bij instanties.
Meer verhalen van moeders over alles dat met mombracing te maken heeft? Je leest ze hier.
Eerst nam ik met boodschappen doen wat extra voor hen mee, zodat ze bijvoorbeeld een keer pannenkoeken konden bakken of fruit konden eten. Maar dat werd op den duur te gek. Als gezin van, toen nog, zes personen kun je niet ook voor een extra gezin zorgen.
“Er kwamen meer mensen bij en wij kregen zelf ook etenswaren aangeboden om uit te delen”
Ik ging op zoek naar initiatieven in de buurt om te kijken of er ergens eten te halen was. Bij een van die voedselprogramma’s bleken meer mensen uit ons dorp aangesloten te zitten. Alleen was vervoer altijd een probleem. Vanaf toen niet meer, want ik reed toch voor het desbetreffende gezin. Dan nam ik meteen spullen voor de rest mee. Al snel breidde zich dat uit. Er kwamen meer mensen bij en wij kregen zelf ook etenswaren aangeboden om uit te delen.
Dat leidde tot de oprichting van een eigen initiatief, samen met mijn man, onze bedrijfsadviseur en een jeugdvriend: Stichting Dishmissed – No Waste. We hebben zelfs de officiële ANBI-status toegewezen gekregen. Wat ik wil zeggen: kijk maar uit voor je iemand een pak melk en een pak bloem geeft, voor je het weet ben je voorzitter van een stichting en run je een tweede voedselbank.”
77% van de moeders in Nederland heeft te maken met momshaming, blijkt uit onderzoek van Kek Mama. Dat vond de redactie zó schokkend, dat ze een campagne is gestart: Kek Mama lanceert mombracing, de tegenhanger van momshaming, en roept alle moeders op om elkaar voortaan te steunen in plaats van te bekritiseren.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Redacteur Melanie is moeder van Saar (2,5) en Julian (1). Met twee jonge kinderen bestaat haar leven uit een georganiseerde chaos van luiers, snottebelkusjes en dreumesdrama.
