Beeld: Getty
Uitbarstigen: we hebben ze allemaal meegemaakt met onze kinderen. Op het moment zelf lijkt niets de storm te kunnen kalmeren.
Maar in plaats van deze uitbarstingen te zien als willekeurige chaos, kunnen ze juist een manier zijn om kinderen te helpen omgaan met grote gevoelens.
Maar wat is een meltdown precies? Therapeut Lorain Moorehead legt het haarfijn uit: “Hun lichaam is uit balans, omdat een echte of ingebeelde behoefte niet wordt vervuld, en ze communiceren dat met de middelen die ze op dat moment tot hun beschikking hebben, wat in het geval van een meltdown tranen, volume of andere manieren kan zijn om weer controle te krijgen.”
Het goede nieuws: een meltdown kan ook iets positiefs zijn. Laura Todd, gecertificeerd therapeut, zegt: “Meltdowns zijn hoe kinderen met ons communiceren. Ze vertellen ons dat ons kind overweldigd is, het niet kan verwerken en het gewoon op de enige manier los moet laten die hij kent.”
Hier zijn de tips van experts over hoe zij meltdowns met hun kinderen aanpakken:
Voor ouders lijkt een meltdown vaak irrationeel, maar er is altijd een reden. Katie Lear, klinisch psycholoog, zegt: “Wanneer mijn kind een meltdown heeft, ben ik nieuwsgierig naar welke functie het gedrag dient: probeert hij te ontsnappen aan een moeilijke situatie? Wil hij toegang tot iets wat hij echt wil? Is het een poging mijn aandacht te krijgen?”
Soms kan direct ingrijpen de meltdown juist erger maken. Todd: “Wanneer kinderen een meltdown hebben, kunnen ze taal niet verwerken. Ruimte geven, maar aanwezig blijven, geeft de ouder tijd om zelf te kalmeren, daarna kun je vanuit rust samen reguleren.”
Het verschil tussen troosten en grenzen stellen is soms lastig. “Als ik weet dat mijn kind getriggerd wordt door drukte en nieuwe situaties, geef ik sneller toe aan het verzoek gedragen te worden in een pretpark dan tijdens boodschappen”, zegt Lear. Todd vult aan: “Als de meltdown uit verdriet, frustratie of boosheid komt, bied ik troost. Maar als het gaat om iets waar al een grens voor is gesteld, blijf ik die handhaven.”
Moorehead moedigt kinderen aan om gevoelens en wensen te uiten voordat het escaleert: “Door een pauze te nemen, kon mijn kind duidelijker uitdrukken wat ze wilde, terwijl we vaak niet bij onze wens kunnen als we schreeuwen of schade veroorzaken.”
Een slechte nacht, gemiste snack of verandering in routine kan bijdragen aan een meltdown. “Ik houd de gebeurtenissen van de dag bij als een ‘emotioneel weerbericht’ om te voorspellen hoe mijn kind reageert”, zegt Lear.
Weg met de time-out: dit werkt volgens experts veel beter wanneer jouw kind een driftbui heeft
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
