Beeld: KRO-NCRV
In Een Huis Vol krijgen we een kijkje in het leven van de familie Bal, een bijzonder Rotterdams gezin dat al héél wat heeft meegemaakt. Vader Simon Bal deelt nu een prachtig eerbetoon aan zijn nichtjes.
Lisa en Simon hadden een gezellig gezin met drie jonge kinderen. Maar in 2023 sloeg het noodlot toe: de ouders van Lisa’s vier nichtjes – haar zus en zwager – overlijden allebei, waardoor de meiden ineens wees waren. Zonder twijfelen besloten Lisa en Simon hun leven om te gooien en de zorg voor hun nichtjes op zich te nemen.
Hun gezinsuitbreiding ging verder dan alleen een grotere tafel of extra kussens op de bank. Ze verhuisden zelfs naar het ouderlijk huis van de nichtjes, zodat iedereen samen kon wonen. Met hulp van een hartverwarmende crowdfundingsactie werd het huis omgetoverd tot een écht thuis.
Wat hun verhaal zo bijzonder maakt? Ze zeggen zelf: “We zijn niet van allemaal hun papa en mama. Dat willen we ook niet, want je hebt voor altijd maar één vader en één moeder. Maar voor ons voelen ze alle zeven als onze kinderen.”
Nu deelt Simon een prachtige foto van een nieuwe tatoeage die hij heeft laten zetten, ter ere van zijn nichtjes. De tattoo laat een zwaluw zien, met bloemen en de namen van de vier meiden.
De tekst gaat verder na de Instagrampost.
Simon schrijft in de caption: “Vier meiden.
Voor altijd op mijn lijf.
Het leven liep anders dan gepland. Voor hen. Voor mij.
Niet altijd makkelijk, puberstreken, drama en eindeloze verhalen over liefde, make-up en kleding. Meestal lief maar soms maken ze me gek.
Maar, ik zou ze voor geen goud willen missen!
Voor altijd. ❤️”
Familie Bal uit Een Huis Vol doet mee met de 2016 trend en kan niet anders dan even stilstaan bij dit memorabele jaar voor hen. Je leest het hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
