Beeld: Stichting Long COVID
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Terwijl de coronamaatregelen al een tijdje geleden zijn opgegeven, leven een half miljoen Nederlanders met Long COVID nog steeds in een lockdown. Vaak thuis, onzichtbaar in de maatschappij. Zo ook de 41-jarige Sabine Tjon Pian Gi uit Vught. “Sporten, werken, moeder zijn, een sociaal leven, ik deed alles op 150 procent. Ik zat in het laatste jaar van mijn opleiding tot klinisch psycholoog en leefde mijn leven. Tot corona in 2022 toesloeg.”
Sabine vertelt hoe het voelde als een flinke griep. Na vijf dagen leek ze opgeknapt, maar niets bleek minder waar. Toen ze naar een verjaardag ging, merkte ze al snel dat er iets niet klopte. “Ik was totaal overprikkeld, kon geen gesprek volgen en wilde met niemand praten.” De vage klachten groeiden uit tot allesoverheersende uitputting. “Alsof je veertig graden koorts hebt. Je staat op en na vijf minuten moét je weer liggen. En aan de buitenkant zie je niets. Dat maakt het zo ingewikkeld.” Toch werkte ze door, vanuit huis. Van de bank, naar haar laptop, cliënten spreken en weer terug naar de bank om te rusten. “Ik dacht: dit gaat wel over. Tot mijn lichaam het niet meer aankon.”
Haar extreem hoge vochtinname bleek letterlijk de druppel van haar klachten. “Ik dronk 4 tot 6 liter water per dag – een minder bekend symptoom van Long COVID – en werd opgenomen om diabetes uit te sluiten. Dat was het niet, het bleek Long COVID. Mijn werk zei op een gegeven moment: jij gaat twee weken thuiszitten. Ik had een hoog arbeidsethos, dus ik vond dat onzin. Met een ergotherapeut schaalde ik uiteindelijk af. Toen besefte ik pas écht hoe ziek ik was. Ik kon niets meer. Alles kostte energie. Ik ben toen als een dolle gaan zoeken naar oplossingen, want ik wilde mijn oude ik terug.”
Sabine probeerde alles om te herstellen: reguliere zorg, alternatieve trajecten, hyperbare zuurstoftherapie en medicijnen. “Tienduizenden euro’s was ik kwijt, uit mijn eigen zak. Ik dacht: zolang ik kan ademen, ga ik door, maar ik stortte helemaal in.” Long COVID nam haar mentaal en fysiek helemaal over. Maar wat Sabine het meest pijnlijk vond, was dat haar moederrol veranderde. “Mijn kinderen waren vijf en zeven jaar. Ik stond middenin het leven, maar kon niets meer en lag uiteindelijk 22 uur per dag op bed. Ik weet nog dat ik dacht: hoe kan ik ooit nog moeder zijn? Toen heb ik heel hard gehuild.”
Samen met haar man Daan besloot Sabine open kaart te spelen. “We hebben de kinderen uitgelegd dat mama ziek is en veel moet rusten.” Wat Sabine absoluut niet wilde? Dat haar kinderen haar zouden mijden. “Mensen zeiden: laat mama maar met rust, maar dat wilden wij niet. Ze mochten altijd naar me toe komen als ik op bed lag.” Met loombandjes maakten ze haar energie zichtbaar. Een rood bandje als ik het niet trok en een groen bandje als het beter ging. “Dan wisten ze wanneer ze me met rust moesten laten. Dat gaf houvast.”
Ik vroeg aan hem of hij ook bij me was gebleven als we geen kinderen hadden
Anderhalf jaar lag Sabine grotendeels aan bed gekluisterd. Ondertussen hield haar man het gezin draaiende. “Hij heeft écht moeten overleven. We voerden moeilijke gesprekken en op een gegeven moment vroeg ik aan hem of hij ook bij me was gebleven als we geen kinderen hadden. Toen bleef het stil. Het raakte ons op alle fronten, maar we hebben alles uitgesproken. Dat heeft ons ook sterker gemaakt.”
Terwijl de wereld langzaam weer openging, bleef Sabines leven klein. “Met Long COVID verdwijn je uit het straatbeeld, maar we zijn er gewoon nog! Door de ziekte zit ik al vier jaar in lockdown. De dagen breng ik door in bed, onzichtbaar voor de maatschappij. Daarom collecteer ik vanuit huis voor Stichting Long COVID. De lockdown is voor mij namelijk nog niet voorbij.”
Sabine collecteert vanuit huis. Jij kunt haar helpen. Bestel gratis haar A3-poster en hang hem op 15 maart voor je raam. Zo maken we samen deze onzichtbare lockdown zichtbaar.
De stichting financiert biomedisch onderzoek naar Long COVID. Er is namelijk nog steeds geen behandeling en er zijn geen duidelijke antwoorden. “Alleen onderzoek kan dat veranderen”, zegt Sabine. “Een vriendin zei ooit: ik zou zó boos zijn. Maar op wie moet ik boos zijn? Verdriet en machteloosheid overheersten bij mij. En angst, want wat is mijn toekomst? Daan en ik droomden van nog een mooie reis, maar die droom moest ik opgeven. Net als mijn werk.”
Zelfs op de verjaardag van mijn dochter kon ik er niet bij zijn. Dat brak mijn hart
Ook haar rol als moeder kreeg een andere invulling door Long COVID. “Vóór corona was ik die moeder die hield van discoavonden in de woonkamer en donderjagen op de bank. Ineens kon dat allemaal niet meer. Zelfs op de verjaardag van mijn dochter kon ik niet beneden zijn. Dat brak mijn hart. Op een dag zei mijn dochter: “Mama, ik weet niet meer hoe jij vroeger was.” Ik heb toen zo gehuild, maar vond het ook erg goed dat ze dit deelde.”
Om haar emoties een plek te geven begon Sabine te schrijven. Over verlies, rouw en frustratie, maar ook over hoop, liefde en kleine lichtpuntjes, met humor. Die teksten groeiden uit tot de dichtbundel ‘Je bent er nog’ met tachtig gedichten. “Het is mijn manier om woorden te geven aan iets wat vaak onzichtbaar is en blijft. Niet alleen voor mij, maar voor al die anderen die kampen met Long COVID en nog altijd in lockdown leven.”
Sabine leerde de afgelopen jaren harde, maar waardevolle lessen. “Het moederschap is intens, helemaal met Long COVID. Het maakt ‘moeder zijn’ bijna onmogelijk. Ik zoek mijn geluk nu in de kleine dingen en hecht veel waarde aan de dagelijkse momenten met mijn kinderen. Het avondritueel is nu langer. We dansen niet door de woonkamer, maar kletsen veel en lezen elkaar voor. Dat is fijn.”
Na vier jaar kan Sabine voorzichtig zeggen dat het beter met haar gaat. Sinds een jaar volgt ze een programma waardoor haar autonome zenuwstelsel meer rust krijgt. Ze wandelt af en toe zelfs kleine stukjes. “Mijn oude ik krijg ik nooit meer terug, dat heb ik moeten accepteren en geeft rust. Maar mijn grote wens is om weer één tot drie uur per dag te kunnen werken. Al is het maar een uurtje, dan ben ik al blij.”
Van 15 t/m 22 maart 2026 organiseert Stichting Long COVID een digitale collecteweek. Hang op 15 maart de gratis poster voor je raam en laat zien dat voor Sabine en een half miljoen andere Nederlanders de lockdown nog altijd niet voorbij is. Zij zitten nog steeds opgesloten door Long COVID en alleen onderzoek kan dat veranderen.
Dit artikel is geschreven in samenwerking met Stichting Long COVID.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Het is belangrijk om je kind al op jonge leeftijd te helpen met het reguleren van zijn of haar emoties. Lees hier hoe je dit kan doen.
Hij komt niet graag in parfumeriewinkels, scant ruimtes op huisdieren en checkt voedseletiketten op noten. Het is dagelijkse kost voor René Watzema (35). Zijn 2-jarige dochter Noré kampt namelijk met heftige allergieën en eczeem. “Het is hartverscheurend. Daarom is humor het beste medicijn.”
Lidia’s zoon is van het kaliber: eerst denken, dan doen. Zijn zus daarentegen is meer van: zien, doen, … ‘oh.’ En soms pakt dat pittig gênant uit. Zo ook met een rode knop.
Feest bij de familie Guetta! De 58-jarige Franse dj David Guetta en zijn partner Jessica Ledon hebben op Instagram gedeeld dat ze opnieuw ouders zijn geworden.
