Beeld: Canva Pro
Zelfs als het soms klinkt als een fabeltje in gesprekken over familiebanden, is favoritisme onder kinderen echt veel vaker aanwezig dan je denkt, blijkt uit een studie in Psychological Bulletin. De meeste ouders hebben stiekem een favoriet kind, ook al zijn ze zich daar niet volledig van bewust. Dat verborgen favoritisme kan wrok, spanning en verdeeldheid veroorzaken.
Meer dan 65 procent van de families ervaart subtiele gevolgen van favoritisme, vaak zonder dat ze het doorhebben. Door te herkennen hoe je zelf een kind misschien bevoordeelt, of hoe jijzelf bent opgegroeid met de voorkeur van je ouders, kun je een gezondere, evenwichtige weg vooruit creëren. Maar hoe herken je het? We delen vijf signalen.
Zoals een studie in Child Development aangeeft, helpen ouders die hun kinderen regelmatig prijzen bij het opbouwen van motivatie, zelfdiscipline en zelfvertrouwen. Maar wanneer een ouder alleen realistische verwachtingen heeft voor het favoriete kind en onhaalbare doelen stelt voor de anderen, kan dat de zelfwaardering van de andere kinderen flink saboteren.
Kritische ouders kunnen leiden tot depressie, lage zelfwaardering en problemen in relaties, blijkt uit Journal of Abnormal Child Psychology. Favoritisme laat zich zien doordat één kind altijd lof krijgt, terwijl de anderen vaak kritiek ervaren.
Meer vrijheid en zelfstandigheid voor één kind kan wrok en rivaliteit veroorzaken. Family Process laat zien dat kinderen die deze privileges niet krijgen, soms riskant gedrag ontwikkelen om aandacht te krijgen of met gevoelens van depressie om te gaan.
Volgens Journal of Family Psychology voelen kinderen die niet favoriet zijn zich vaak geïsoleerd en minderwaardig. Favoritisme kan dus leiden tot een loskoppeling van hun ouders en frustratie in relaties met hun broers en zussen.
“Dit is allemaal jouw schuld” of “Waarom kun je niet zoals je zus zijn?” Zulke opmerkingen kunnen later in het leven tot grote problemen leiden, zoals relatieproblemen of een laag zelfbeeld.
Psycholoog waarschuwt: deze goedbedoelde leugens kunnen kinderen ook schaden.
Bron: Journal of Family Psychology
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
