zomergeheimen tongen met buurman camping

Van uitgebreid tongen met de buurman tot liegen over je spray tan: tuurlijk willen we allemaal zo eerlijk mogelijk door het leven gaan. Maar de zomer brengt soms onvermoede kanten in ons naar boven. En die zijn niet altijd even braaf.

Tamara (41), moeder van Seppe (10) en Saar (7): “Vorige zomer stonden we op de camping op Terschelling tegenover een leuk gezin, vooral met vader Jens had ik direct een klik. Na een paar dagen van stiekem kijken, belandde ik in een situatie waarin ik mezelf nooit had verwacht: na een gezellige barbecue stond ik achter het wc-huisje op de camping uitgebreid te tongen met de ‘buurman’. Nota bene terwijl mijn man, zijn vrouw en al onze kinderen tien meter verderop samen stonden te jeu-de-boulen!

Ergens voel ik me hier heel slecht over, maar aan de andere kant: de tinteling die ik door mijn hele lichaam voel als ik eraan denk maakt een hoop goed. Het is mijn zomergeheim.”
 

Niet chic, wel leuk

Jayda (29), moeder van Evy (5): “In de zomer vier ik heel wat feestjes op kosten van mijn baas. Een terrasdate met een of twee vriendinnen schrijf ik dan bijvoorbeeld weg als werkoverleg. Op zich is het ten dele waar want ja, een van die vriendinnen heb ik toch ooit via mijn werk ontmoet?

Soms gebeurt dit wel een paar keer per week. Het geeft me zelfs een kick. Dan hoor ik mezelf met veel bravoure roepen: ‘Dames en heren, deze plaat bittergarnituur wordt u aangeboden door de firma...’ en dan de naam van mijn baas. Ik weet dat het niet chic is, maar ik werk er hard genoeg voor. Bovendien is mijn baas een behoorlijke eikel die me nooit enige credits geeft. In de zomer vereffen ik op deze manier al mijn rekeningen.”
 

Article continues after the ad

Ik kleur nu eenmaal snel

Rianne (47), moeder van Maurice (12) en Shannon (9): “Zodra de eerste aaneengesloten reeks zonnige dagen verwacht wordt, maak ik een afspraak bij mijn vaste spray tan-bar. Daar laat ik me, zonder dat iemand het weet, van top tot teen insprayen. Ook al is het niet per se iets om me voor te schamen, toch is het mijn geheim.

Ik heb ooit, toen iemand me vroeg of ik echt zo lekker bruin was van de zon, gelogen dat het inderdaad zo was. Ik weet niet waarom, maar het floepte eruit. Dat is jaren geleden en sindsdien heb ik die leugen maar in stand gehouden. Als ik een compliment krijg over mijn gezonde zomerse look, dan hoor ik mezelf verkondigen dat het van een namiddagje strand komt. Ik begin er zelf bijna in te geloven.”
 

Lees ook
Charlotte was getrouwd, maar kwam op vakantie haar grote liefde tegen: 'In zee zoende hij me' >

 

Wat zien ik?

Annet (43) moeder van Chinou (9) en Jimmy (4): “Vorige zomer stond ik echt... aan. Ik weet niet precies waardoor het kwam. Misschien had het te maken met het bevrijde gevoel na de eerste lockdown; na maanden van opsluiting leek in de zomer alles weer even te kunnen en te mogen. Of kwam het door het feit dat onze zoon óók voor het eerst naar school ging, waardoor het heel voorzichtig leek alsof ik mijn oude leven weer terugkreeg?

Dat in combinatie met het hete weer deed iets met mijn energie, het was alsof ik wakker werd en de wereld ineens met andere ogen bekeek. Alsof ik mannen weer zág. Maar ook mezelf, door hun ogen. Het maakte niet uit wie ik voor me had, ineens had elk contact wel iets sensueels. Dat had een verslavende werking.

Geen pakketbezorger, bakker of jogger was veilig voor me, bij iedereen ging ik op zoek naar een bepaalde erotische lading, een veelzeggend oogcontact. Een energie die ik vervolgens weer keurig mee naar huis nam. Mijn man wist niet wat hem overkwam die zomer, zo geil had hij me lang niet meegemaakt. Ik kan voor ons allebei alleen maar hopen dat het weer een warme zomer wordt.”
 

Geen enkele moeite hoor!

Tanja (38), moeder van Lauren (4) en Cas (1): “Elke zomer vragen onze buren of ik hun planten water wil geven tijdens hun vakantie. In het kader van ‘beter een goede buur dan een verre vriend’ stem ik elke zomer braaf en hartelijk toe, om vervolgens een halfuur tekst en uitleg te krijgen over welke plant hoeveel water en liefde nodig heeft.

Vooropgesteld: ik heb geen groene vingers. Ik heb ooit een cactus laten sterven, daarmee is alles wel gezegd. Maar ook aan mijn geheugen en verantwoordelijkheidsgevoel schort wat, want elk jaar schrik ik me een ongeluk als ik op de kalender kijk: ‘Oh nee, de buren komen morgen alweer terug?!’ Vaak realiseer ik me dan pas dat hun planten al ruim veertien dagen geen druppel water hebben gezien. Dan red ik wat er te redden valt en hoor ik mezelf een dag later liegen: ‘Nee, ik snap ook niet waarom die Japanse esdoorn er zo triest bijhangt, ik heb me precies aan jullie aantekeningen gehouden.’ Ik heb nog nooit de schuld gekregen. Best jammer, want zo ontslaan ze me natuurlijk nooit van deze taak.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama 09-2021.

 

 

Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.