Flirten, zoenen, vrijen met een ander. Doen we het wel of doen we het niet? “Ik vind alles prima zolang hij maar niet verliefd wordt.”
Lonneke (32): Paul was een flierefluiter toen ik hem ontmoette. In elk stadje een ander schatje, en nog nooit een echte relatie gehad. Om aan te geven dat hij nu onder de pannen was, openden we acht jaar geleden een gezamenlijk Facebook-account. Toen er vier jaar later kinderen kwamen, koppelden we daar een gezamenlijk e-mailaccount aan. Ideaal voor mails van school, het kinderdagverblijf en andere ouders. Nu stralen we uit naar de buitenwereld: wij zijn een eenheid. Paul is mijn wereld en ik ben de zijne, vreemdgaan is geen optie. Paul weet: als hij maar even te veel aandacht besteedt aan een andere vrouw, castreer ik hem met een aardappelschilmesje.”
Aylin (36): “Bart en ik zijn elf jaar samen en sinds we kinderen hebben, weten we: eeuwige trouw bestaat niet. Ik was degene die tot dit heldere inzicht kwam. Ik had een biertje op tijdens de vrijdagmiddagborrel op mijn werk. Het werd gezelliger en gezelliger. Voor ik het wist, zoende ik met een collega. Ik liet mezelf heel even gaan na jaren van slapeloze nachten en moederen. Toen ik het Bart vertelde, reageerde hij lief: ‘Het had mij ook kunnen gebeuren.’ Waarop ik me realiseerde: deze man wil ik nooit kwijt. Zolang je eerlijk bent, mag je best een keertje zoenen met een ander.”
Eelco (42): “Toen Renate en ik een relatie kregen was een ding duidelijk: we wilden elkaar op seksueel gebied vrijlaten. Renate heeft daar zelf niet zoveel behoefte aan, tenzij we samen vrijen met anderen. Dat ik eens in de zoveel tijd op pad ga voor een spannende avond met andere vrouwen, dat vindt ze prima. Ze houdt mijn libido toch niet bij, zegt ze regelmatig. Ik heb nou eenmaal veel meer zin. Dus terwijl zij Netflix kijkt in haar slobberpyjama, dans en sjans ik erop los op kinky feesten. Zolang het allemaal veilig gebeurt en ik niet verliefd word, wacht Renate rustig in bed tot ik ben uitgejaagd. Als ik thuiskom, vrijen we om te bevestigen hoe het zit: ik hou alleen van haar.”
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
