Van elkaar knuffelen en zoenen tot lieve woordjes toefluisteren: hoewel Clint Edwards’ ouders vroeger nooit intiem waren, vindt hij het juist belangrijk dat zijn kinderen met eigen ogen zien dat papa en mama van elkaar houden.
Lees verder onder de advertentie
‘Ik wil mijn kinderen leren dat liefde gezien mag worden’, schrijft hij op Scary Mommy.
‘Ik keek stilletjes toe’
De ouders van Clint zijn in z’n jeugd na een heftige vechtscheiding uit elkaar gegaan, dus zelf zag hij zijn ouders nooit met elkaar knuffelen. Op één moment na, en dat moment is hem altijd bijgebleven. ‘Ik keek stilletjes toe vanuit de gang’, vertelt hij. ‘Ik kon niet meer stoppen met lachen. Ik wilde ook zo’n relatie, want ik had nooit eerder gezien dat mijn vader zoveel liefde voor mijn moeder toonde. Zelfs nu nog maakt het me blij als ik eraan denk.’
Lees verder onder de advertentie
‘Ik hou van jou’
Clint wil een voorbeeld zijn voor z’n kinderen. Hij wil dat ze weten dat genegenheid bij een gezonde relatie hoort. ‘En niet alleen fysieke genegenheid. Ik kan me bijvoorbeeld niet herinneren dat mijn ouders ooit ‘ik hou van jou’ tegen elkaar zeiden. Dat mijn vader bloemen meenam of samen een avondje uit gingen. Ik vertel mijn vrouw elke dag dat ik van haar hou. We houden elkaars hand vast waar de kinderen bij zijn en ik neem ze mee om bloemen voor hun moeder te kopen. Dan vertel ik ze hoe belangrijk deze kleine dingen zijn in een relatie.’
Lees verder onder de advertentie
‘Zo belangrijk’
De vader heeft als doel z’n kinderen één ding meegeven: ‘Ik wil dat mijn kinderen weten dat liefde overgebracht kan worden door woorden en acties. En dat ze zich op hun gemak voelen bij het tonen van affectie, juist omdat ik weet hoe belangrijk dat is.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]