moeder op tinder
Beeld: Getty

De ene week zorgt Anke voor haar kinderen, de andere tindert ze erop los en heeft ze de ene date na de andere. "En daar hoef ik mijn kinderen niet mee lastig te vallen."

"Dus Lola speelt vanmiddag bij jullie? Leuk. Geef ik je even mijn nummer, als je mij dan appt, heb ik je nummer ook." Ik maak op het schoolplein een speelafspraak voor mijn dochter. Meteen daarna komt er een appje binnen. "Vanavond hapje eten? Of begin je liever meteen met het toetje? ;-)" Dit is niet de moeder van Lola's vriendinnetje. Dit is Florian, die ik vorige week op Tinder ontmoette. Na een tijdje heen-en-weer mailen, wisselden we nummers uit en nu dus dit. Met een knalrood hoofd zwaai ik mijn dochter en haar vriendinnetje na. 

Ik ben een datende, single co­-ouder. Twee jaar geleden gingen de vader van mijn kinderen en ik uit elkaar. Dat klinkt dramatischer dan het uiteindelijk was. Het ging in goed overleg en we verdeelden de zorg voor de kinderen fiftyfifty. En natuurlijk was dat verschrikkelijk en huilen en wennen, maar na een tijdje begonnen ook de voordelen tot me door te dringen. Wanneer ik nog heerlijk lig te slapen in het weekend, zitten mijn vriendinnen al vanaf half zes te knutselen met hun peuter. Spontane borrel op vrijdagavond: ik ben erbij.

 

Het was ruildag

En Tinder. Tinder! De ene match na de andere plingt mijn leven binnen en in kinderloze weken heb ik soms wel vier, vijf dates in een week. Met Robert, die in de reclame werkt en daar urenlang over kan vertellen (stop Robert, vraag ook eens iets aan mij). Met Lars, die een groene coltrui droeg en gouden nagellak (en ‘lekker spiriteel’ een open relatie aan het onderzoeken was). En met Dwight, met wie ik de hele avond over zijn ex praatte (zij leek me een stuk leuker dan hij). Dat werd vanzelfsprekend allemaal niets. En hoewel de meeste dates dus eindigen in een beleefd ‘dank je wel voor de leuke avond’, vind ik het heerlijk. De ene avond probeer ik met Juan allerlei drankjes uit in een hippe cocktailbar (er gaat niks boven gin­tonic), de volgende avond drink ik bier met Henk en zijn vrienden bij een hardrockconcert.

En soms, heel soms, is er een klink en ontstaat er een fling. Zoals met Erik, een journalist met wie ik in eerste instantie niet eens af wilde spreken, maar die zo aandrong op een date dat ik zwichtte. Hij bleek een prachtige lach en ontzettend veel humor te hebben, waardoor ik alsnog keihard voor hem viel. Ik nam hem  dezelfde avond nog mee naar huis. De volgende ochtend werkte ik hem snel de deur uit – het was ruildag en ik verwachtte mijn kinderen. Want dat had ik me ernstig voorgenomen: hoezeer ik ook geniet van al die dates, mijn kinderen ga ik er niet mee lastigvallen. 

 

Zie je niks meer van

Daarom moffel ik gebruikte condooms weg, die gaan onderin de prullenbak. Daar zie je niks meer van. Als een geroutineerde vreemdganger wis ik zorgvuldig alle sporen van mijn minnaars. Handdoeken in de was, bed verschonen, lege flessen in de glasbak. Andersom doe ik hetzelfde. Als er een scharrel langskomt, zet ik het wasrek in de kinderkamer, schop ik rondslingerend speelgoed onder bedjes en houd ik de deur van de kinderkamers hermetisch gesloten. Dit zijn werelden die ik niet wil vermengen. Want niks is minder sexy dan tijdens een struikelende zoenpartij richting slaapkamer met je blote voet op een legoblokje stappen. Of tijdens het vrijen naar een droogrek vol pasgewassen kinderpyjama’s kijken.

Mijn vriendinnen kijken vanaf de zijlijn jaloers toe. “Jij ligt nachtenlang los te gaan en ik moet het doen met eens in de twee weken een kwartiertje vlugvlug. En gelukkig maar, want ik zou er echt geen energie voor hebben met twee kleuters”, zei vriendin B. laatst tegen me. Maar zo geweldig is het natuurlijk allemaal niet. Als een kind ziek is, of een nachtmerrie heeft, ben ik degene die eruit moet. Ook als ik zelf ziek of moe ben. En in je eentje zorgen dat twee drukke kleuters op tijd aangekleed en gevoederd met de juiste spullen in hun rugzak op school komen, valt ook niet mee. Zeker niet als je daarna nog op tijd op je werk moet zien te komen. En op tijd weer weg, want je moet ze ook weer van de naschoolse opvang halen. En eten geven. En aan je collega’s uitleggen waarom je pas om tien uur binnenkomt en half vijf alweer weg moet. 

 

Onverwachte appjes van Florian & co

En dan zijn er nog de dagen waarop de kinderen er niet zijn en ik ook geen dates heb. De dagen dat ik van negen tot zeven werk om de gemiste uren van de week ervoor in te halen. De avonden waarop ik thuiskom in een leeg huis, zonder gedekte tafel waar ik zo aan kan schuiven, zonder iemand die vraagt hoe mijn dag was. 

Toch zou ik niet terug willen naar hoe het was. Want niet alleen is mijn seksleven aanmerkelijk verbeterd, ook de band met mijn kinderen is erop vooruitgegaan. Want wat was het makkelijk om het leeuwendeel van de opvoeding aan mijn man over te laten en wat kon ik heerlijk veel werken. Ik hoefde nooit een oppas te regelen, want die oppas woonde immers bij mij in huis. Dat ik daardoor maar bar weinig meekreeg van mijn opgroeiende kinderen, had ik eigenlijk niet eens zo door.

Nu kan ik er niet onderuit, en dat vind ik heerlijk. Natuurlijk baal ik als ik op zaterdag om half zes wakker word gemaakt door mijn zoontje, maar wat is het fijn dat-­ie daarna naast me kruipt om te knuffelen en over het leven te praten. Dat kwam er eerder nooit van,  omdat mijn man mij heel lief uit liet slapen en ik dat zelf ook wel lekker vond. En wat is het goed om ruzies en gedoe met mijn kinderen gewoon uit te spreken in plaats van tegen hun vader te zeggen: “Los jij dit maar op, ik trek het even niet.” Mijn kinderen en ik zijn closer dan ooit en dat is fantastisch. Co­-ouderschap maakt me gelukkiger dan ik had kunnen denken. Ik zou het bijna aanraden. Bijna. Want met z’n allen een gelukkig gezin vormen, dat blijft natuurlijk ideaal. Maar als dat om wat voor reden dan ook niet lukt, zijn die onverwachte appjes van Florian & Co een prima alternatief.

relatietherapie kinderen
Beeld: Pixabay

En dan loopt het ineens – of eigenlijk al veel langer – niet meer zo lekker in jullie relatie. Welke soorten relatietherapie zijn er, ook als je kinderen hebt?

 

EFT-relatietherapie

Deze vorm van relatietherapie staat voor Emotionally Focused Therapy. Klinkt interessant, maar wat houdt het in? Allereerst verraadt de naam al dat deze therapie zich richt op emoties. Er wordt gekeken naar patronen binnen jullie relatie (altijd en eeuwig ruzie over geld of een niet-uitgeruimde vaatwasser), zodat jullie deze leren te herkennen en te begrijpen. Want je weet zelf ook wel: vaak gaat het niet eens om die vervloekte afwas, maar wat eronder ligt (geen rekening houden met elkaar, je in de steek gelaten voelen). Ook gaan jullie kijken naar oud zeer. Daarna gaan jullie met behulp van de therapeut bouwen aan een nieuwe, veilige basis waarin jij en je partner elkaar om steun en begrip vragen, in plaats van elkaar verwijten te maken. Er wordt naar het hele gezin gekeken en onderzocht waar jullie het meeste behoefte aan hebben.

Meer info vind je hier.

 

Samengesteld gezin coaching

Hij heeft al kinderen, jij hebt al kinderen, en samen werden jullie verliefd. Mooi sprookje toch? Er zijn in Nederland ontelbaar veel samengestelde gezinnen. Maar de cijfers hierover zijn niet best: 60% van zulke gezinnen redt het uiteindelijk niet. Grootste knelpunten: verschil in opvoeding (‘Van mama mag het wel en jij bent mijn vader niet!’), mag je iets zeggen over je stiefkind, bemoeienissen van ex-partners en ga zo maar door. Gelukkig is er speciale coaching voor samengestelde gezinnen. Deze hulp is erop gericht om rust te creëren in jullie leven en relatie. De bedoeling is om jullie samengestelde, unieke gezin goed op de rails te zetten, met jullie eigen gezinscultuur. Want eerlijk is eerlijk: elke familie is anders. De praktische adviezen hebben als doel om binnen 3 tot 5 maanden voor meer balans te zorgen in jullie hele gezin. En dat is heel, héél erg fijn, voor iedereen.

Meer info vind je hier.

 

Lees ook
LIEFDE: Zo kan het dus ook: blij met je scheiding >

 

Systeemtherapie

Relatieproblemen gaan vaak veel verder dan alleen de band tussen jou en je partner. Als jullie kinderen hebben, horen die ook bij de relatiedynamiek. Bij systeemtherapie wordt gekeken naar het sociale systeem waarvan je deel uitmaakt, zoals je gezin. En hierin staat vooral de wisselwerking met andere personen bij het probleem centraal.  Het kan dus zijn dat je deze therapie niet alleen met je partner doet, maar ook met jouw eigen ouders of je kinderen (als die oud genoeg zijn). De systeemtherapeut kijkt dus naar het hele gezin, en iedereen wordt bij de oplossing betrokken. Soms zie je dat bepaalde obstakels van generatie op generatie worden doorgegeven: jij mocht vroeger nooit ‘huilen om niets’, en ineens snauw je dat ook naar je eigen kids. Deze vorm van therapie is heel geschikt om ook dit soort opvoedingskwesties te doorbreken.

Meer info vind je hier.

 

Oplossingsgerichte therapie

Oké, jullie weten dat het niet heel lekker gaat in jullie relatie. Maar elk huisje heeft z’n kruisje en jullie willen niet te veel kibbelen over hoe deze impasse is ontstaan. Dan is oplossingsgerichte therapie iets voor jullie. Deze hulpsoort gaat niet over hoe jullie problemen ontstaan zijn en het analyseren hiervan, maar is gericht op het oplossen ervan. De therapeut helpt jullie te kijken naar de momenten waarop het wel goed gaat en hoe jullie onderlinge situatie is als jullie troubles er niet zijn. Wat gaat er dan wél goed en hoe komt dat? En: hoe houden jullie dit vol? Lekker positief, kortom.

Meer info vind je hier.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

partner wil geen sex meer

Het is volgens seksuologe Hanneke Termeer een veel voorkomend probleem in haar praktijk: dat een van de twee geen behoefte (meer) heeft aan seks.

Maar wat kun je hieraan doen? 
 

Van goeden huize

Termeer: "Het is menselijk gedrag dat je er op zo'n moment van uitgaat dat het aan jou ligt", vertelt ze. "Je denkt dat je niet meer aantrekkelijk bent, niet goed genoeg bent of dat hij/zij een ander wil. Maar negen van de tien keer is dit niet zo." De seksuologe adviseert dan ook om het niet direct op jezelf te betrekken. Bespreek het met elkaar. "Je moet van goeden huize komen om dit probleem aan te durven halen, maar het is wel het beste."

 

Lees ook
Hoe vaak sex per maand is 'normaal'? >

 

'Doet-ie het of doet-ie het niet?'

Het probleem ligt volgens Hanneke vaak heel ergens anders: de partner heeft het druk op werk, of heeft last van lichamelijke klachten zoals beginnende erectieproblemen, met als gevolg: 'prestatiedrang'. "Als een man steeds bezig is met 'doet-ie het of doet-ie het niet' kan dat impact hebben op jullie seksleven. Probeer hier geduldig mee om te gaan, want alleen dan kan die druk verdwijnen."

 

Niet vreemd

Wel wil de seksuologe duidelijk maken dat het helemaal niet vreemd is dat een van de twee niet altijd zin heeft in seks: "Ik bedoel, je hebt toch ook niet altijd zin om te koken? Maar ga het gesprek wel aan als dit vaak gebeurt."

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >