liefdevol gescheiden
Beeld: Unsplash

Toen Hester haar man verliet voor een ander, sloten ze een pact om aardig voor elkaar te blijven. “Voor de kinderen, voor onszelf en ook voor de hond.”

Het ging zo: ik was getrouwd, had twee kleine kinderen en werd verliefd op een goede vriend van mijn man. En in plaats van dat keurig op te biechten, voor mijn huwelijk te vechten of mijn verliefdheid te parkeren, begon ik een affaire.

Het was verre van chic. Ik kan er duizend excuses voor bedenken, maar ik ga het niet goedpraten. Het enige wat ik kan zeggen is dat liefde een soort buitenaardse kracht is. Die ander was – en is – de man van mijn dromen. En hoewel ik hem voor geen goud meer zou willen missen, riep ik destijds vrijwel dagelijks dat ik hem liever nooit was tegengekomen. Ik was dan wel verliefd en dat was heerlijk, maar ik deed ondertussen de vader van mijn kinderen verschrikkelijk veel pijn. Ik pleegde regelrechte liefdesmoord.

 

Pact

De avond dat ik hardop uitsprak dat ik niet met mijn man verder wilde omdat ik verliefd was op een ander, hebben we samen gehuild en elkaar vastgehouden. Nee, hij werd niet boos. En we hebben ook niet gezocht naar alternatieve oplossingen – we wisten allebei dat het zinloos was. We sloten die avond wel een pact. Dit zouden we op de best mogelijke manier doen, voor de kinderen, voor onszelf, zelfs voor de hond. We wilden niet zwelgen in verbittering. Toen ik die nacht naast hem in bed lag, heb ik hem bedankt. Voor zijn liefde, zijn verstandige houding, voor de kalmte die hij wist te bewaren. 

 

Moeilijk voor de schuldige

In die tijd viel ik ruim tien kilo af. Vreemdgaan is nooit goed te praten, maar ik weet inmiddels dat de ‘schuldige’ het ook niet makkelijk heeft. Ik denk dat mijn verdriet een van de redenen is dat mijn ex en ik zo’n goede verstandhouding hebben. Mijn ex zag dat ik het er óók moeilijk mee had.

Hij bleef in ons koophuis wonen, ik huurde een woning in de buurt. Ons oude huis bleef de veilige basis van onze kinderen. Na wat ik had veroorzaakt, wilde ik niets meenemen. Ik gunde hem het huis, met heel mijn hart. Ook over de rest van de bezittingen deden we niet moeilijk. Omdat het van de advocaat moest, maakten we een lijst. Links stond zijn naam, rechts de mijne. Aan de ene kant stond de auto, aan de andere kant mijn paard. Dat waren onze twee grootste bezittingen en die konden we tegen elkaar wegstrepen. Verder kwamen we niet. We hebben de lijst maar verscheurd en een glas wijn ingeschonken.

 

Vooral wennen

De eerste twee jaar moesten we vooral wennen. Omdat het gemis van een vrouwenhand na een week al zichtbaar is in een huis, ruimde ik regelmatig de kamers van de kinderen op. En als ik er toch was, nam ik meteen het toilet, de badkamer en de keuken mee. Dat hoefde écht niet, zei mijn ex steevast, maar ik merkte dat hij het toch wel prettig vond als zijn huis weer aan kant was.


Lees ook
13 Geluksmomenten na je scheiding >

 

Diepe ontroering

Er was wel een puntje: mijn nieuwe liefde, die ook nog eens een gezamenlijke vriend was. Natuurlijk had mijn ex tijd en ruimte nodig om hiermee om te gaan. Zijn boosheid richtte zich vooral op hem. Einde vriendschap en hij hoefde hem niet meer te zien. “Ik heb ook mijn trots,” verklaarde hij. Terecht. Ik vond het al een wonder dat hij niet woedend was. Dat was hij natuurlijk wel, maar hij weigerde dat gevoel ruimte te geven: “Daar schiet ik niks mee op. En de kinderen ook niet.” Een opstelling die me diep ontroerde en waar ik hem altijd dankbaar voor zal blijven.

Ik ben zelf nogal emotioneel; ik weet niet wat zijn woede met mij zou hebben gedaan. Doordat hij rustig bleef, kon ik dat ook zijn. En uiteraard hield ik rekening met hem. Ik ging niet hand in hand met mijn vriend over straat terwijl we ieder moment mijn ex tegen het lijf konden lopen.

Twee jaar geleden keken de mannen elkaar voor het eerst weer in de ogen. We waren op wintersport. Allebei met onze eigen club vrienden, maar wel in hetzelfde dorp zodat de kinderen met papa én mama konden skiën. Mijn ex liep met onze zoon naar ons huisje. Mijn vriend haalde net iets uit de auto. Mijn ex stak zijn hand uit: “Hé, hoe is het?” En daarna begonnen ze over mannendingen te praten.

 

Weer gelukkig

Er gaat geen dag voorbij dat ik mijn ex niet spreek. Meestal over onze recalcitrante puberzoon, maar net zo makkelijk om bij te kletsen over de gekkigheden van onze dochter, iets leuks op tv of het uitlaatschema van onze hond. We zien elkaar drie, vier keer per week. Vooral om vergeten zaken op te halen. De boeken van Wouter, de balletschoenen van Floor. Het eindigt vrijwel altijd met koffie of een glas wijn, met lunch of gezellig mee-eten.

Mijn ex is weer gelukkig, ik merk het aan alles, vooral aan het gemak waarmee hij naar zijn eigen huis gaat als hij bij ons is geweest. We pasten echt niet bij elkaar, dat zien we nu allebei in.

 

Roze eenhoorn

Hij heeft z’n leven opgepakt op een manier die met mij niet mogelijk was. Hij sport, besteedt eindeloos veel tijd aan zijn hobby’s en gaat vaak uit. Hij leeft als een single met kinderen. De geboorte van mijn jongste dochter Belle, anderhalf jaar geleden, heeft de laatste pijn weggehaald. Ik was nog even bang dat dit nieuwe geluk een terugslag zou veroorzaken, maar een baby blijkt een verpletterend vertederende uitwerking te hebben.

Op haar eerste verjaardag noemde ik haar op Facebook ‘de lijm tussen twee gebroken gezinnen’. Oké, ik was in een emotionele bui, maar die lijm, dat is ze echt. Als mijn ex binnenkomt, pakt Belle een voetbal en moet er gespeeld worden. Af en toe past hij zelfs op haar.

Als er een wedstrijd ‘perfect gescheiden’ bestond, zou ik ons zo durven inschrijven. Ik durf te zeggen dat we het goed hebben gedaan. Alles gaat in overleg. Geen getouwtrek wie welke kerstdag de kinderen krijgt en waar ze zijn met oud en nieuw. Heeft hij een feestje op ‘zijn’ dag, dan wisselen we om. De eerste twee jaar na de scheiding had Floor slechts één wens: dat papa en mama weer bij elkaar zouden komen. Nu wil ze gewoon weer een roze eenhoorn in de tuin. 
 

Dit artikel staat in Kek Mama 13-2015.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

man gaat vreemd prima
Beeld: Unsplash

Het libido van Kris (36) was nooit hoog, maar toen haar jongste dochter Maud (4) geboren werd, daalde het tot een nulpunt. Haar man zoekt het sindsdien buiten de deur. “Ik weet best dat hij vreemdgaat, maar ik vind het wel prima zo. Kan ik tenminste ongestoord gaan slapen.”

“Acht maanden geleden draaide ik voor de zoveelste keer mijn rug naar mijn man Jeroen. We lagen in bed en ik voelde zijn erectie. De veelzeggende hand op mijn heup, de kus in mijn nek. Ik negeerde ze, zoals meestal, en viel in diepe slaap. Sindsdien hebben we niet meer gevreeën, en voor het eerst in onze relatie, heeft Jeroen het ook niet meer geprobeerd.

Ik weet dat hij sindsdien vreemdgaat. Ik zie hem lachen bij appjes op zijn telefoon. En hij is losser, relaxter – meer dan hij in jaren is geweest. Onze relatie is gelukkig en stabiel; we zijn elkaars beste vrienden en willen geen dag zonder elkaar. Ik besteed de seks sinds kort alleen uit aan een ander. Een soort onuitgesproken afspraak. Hij heeft zijn verzetje, en ik kan ongestoord gaan slapen. Zonder elke avond weer die onrust: o god, dadelijk wil hij weer.

 

Momentje onder de douche

Mijn libido is nooit heel hoog geweest. Zonder reden; zo zit ik gewoon in elkaar. Toen Jeroen en ik net samen waren, acht jaar geleden, deden we het een keer of twee per week. Daar genoot ik heus wel van, maar het was ook meer dan voldoende. Jeroen had wel zin in meer, maar respecteerde dat mijn behoefte anders was. Onze basis is zo sterk, onze liefde zo groot; onze geestelijke band was voor ons beiden veel belangrijker dan het fysieke.

Toen ik zes jaar geleden zwanger raakte van onze zoon Joost, ontging me de lust volledig. Hoort bij de zwangerschap, dachten we, en knuffelden gewoon wat vaker. ‘Ik duik wel een keertje extra onder de douche’, zei Joost als ik me weer eens schuldig voelde. Na de bevalling zou het vast wel goedkomen. Bovendien: alle jonge ouders vrijen toch weinig? Zo bijzonder was onze situatie dus niet.

 

Lees ook:
Carina (42) gaat vreemd en haar man accepteert dat >

 

Eén van de vele huishoudelijke plichten

Maar het kwam niet goed. Twee maanden na de bevalling, drie, acht… Ik moest gewoon echt niet denken aan vrijen. Ik weet het aan de hormonen en slapeloosheid, en Jeroen schikte zich naar de situatie. Hij mopperde wel een beetje, want anderhalf jaar zonder seks met je partner – dat trekt natuurlijk niemand. Dus gaf ik soms uit coulance toe. Misschien krijg ik vanzelf zin als ik het gewoon doe, hoopte ik. Maar er gebeurde niks. Mijn lichaam reageerde op zijn aanrakingen, maar emotioneel was ik er niet bij.

Zo hielden we het een tijdje vol. We vreeën hooguit eens in de twee weken, en niet omdat ík er nou zo’n zin in had, maar Jeroen was er tevreden mee. Ik ben dol op hem, weerzinwekkend vond ik het niet. Het was meer een soort plicht waaraan ik gehoor gaf. Zoals ik ook dagelijks de was draaide, of luiers van onze zoon verschoonde.

 

Porno en een speeltje

Ik werd opnieuw zwanger, wéér deden we maandenlang niks, en toen ze drie maanden na haar geboorte al doorsliep, deed Jeroen weer eens een verleidingspoging. Fysiek was er, op wat gierende borstvoedingshormonen na, niks met me aan de hand. Ik was niet uitgescheurd, vloeide al lang niet meer en ik voelde me comfortabel in mijn lichaam. Maar ik kon het niet. Ik kreeg gewoon geen zin, wat ik ook probeerde.

Toen Maud een maand of tien was, vond ik dat het er toch echt eens van moest komen. Dus gaf ik toe, uit medelijden. Jeroen was blij, en daarmee ik ook, maar genieten deed ik er niet van. Niet dat ik dat vertelde. Wel probeerden we de boel een beetje spannender te maken. We keken porno, masseerden elkaar eerst uitgebreid, gingen romantisch uit eten en kochten een speeltje. Maar ik kreeg de knop niet om.

 

Vreemdgaan is de oplossing

Onze laatste vrijpartij is nu zeker tien maanden geleden. Na mijn afwijzing van een maand of acht geleden, is er iets veranderd bij Jeroen. Ik vermoed dat hij op Tinder zit, of elders scharrels regelt. Neem het hem maar eens kwalijk, als je altijd maar ‘nee’ krijgt van je eigen vrouw, dus laat ik hem zijn gang gaan. Onze relatie wordt er stukken relaxter van. Hij is geen wandelende brok opgekropte energie meer, en ik ga elke avond met een gerust gevoel naar bed. Ik hóef niks meer.

Ik denk niet dat Jeroen verliefd is op een ander. Als hij alleen het lichamelijke buiten de deur haalt, heb ik daar verder vrede mee: ík kan het hem niet geven. We zouden naar een seksuoloog kunnen gaan, maar eerlijk gezegd vind ik dat niet nodig. Ik wíl mijn libido helemaal niet veranderen, en gebruik liever een oplossing als deze. Op alle andere vlakken zijn we dolgelukkig. Ik heb vriendinnen die de sterren van de hemel vrijen met hun man, maar in het dagelijks leven amper een woord met hem te wisselen hebben. Of altijd zonder partner op pad gaan, omdat hun interesses zo verschillen. Ik deel liever de geestelijke verbondenheid, al betekent dat natuurlijk wel dat we binnenkort over dit onderwerp moeten praten. Als onze band zoveel sterker is dan seks, moeten juist wij dit samen aankunnen.”

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

relatietherapie kinderen
Beeld: Pixabay

En dan loopt het ineens – of eigenlijk al veel langer – niet meer zo lekker in jullie relatie. Welke soorten relatietherapie zijn er, ook als je kinderen hebt?

 

EFT-relatietherapie

Deze vorm van relatietherapie staat voor Emotionally Focused Therapy. Klinkt interessant, maar wat houdt het in? Allereerst verraadt de naam al dat deze therapie zich richt op emoties. Er wordt gekeken naar patronen binnen jullie relatie (altijd en eeuwig ruzie over geld of een niet-uitgeruimde vaatwasser), zodat jullie deze leren te herkennen en te begrijpen. Want je weet zelf ook wel: vaak gaat het niet eens om die vervloekte afwas, maar wat eronder ligt (geen rekening houden met elkaar, je in de steek gelaten voelen). Ook gaan jullie kijken naar oud zeer. Daarna gaan jullie met behulp van de therapeut bouwen aan een nieuwe, veilige basis waarin jij en je partner elkaar om steun en begrip vragen, in plaats van elkaar verwijten te maken. Er wordt naar het hele gezin gekeken en onderzocht waar jullie het meeste behoefte aan hebben.

Meer info vind je hier.

 

Samengesteld gezin coaching

Hij heeft al kinderen, jij hebt al kinderen, en samen werden jullie verliefd. Mooi sprookje toch? Er zijn in Nederland ontelbaar veel samengestelde gezinnen. Maar de cijfers hierover zijn niet best: 60% van zulke gezinnen redt het uiteindelijk niet. Grootste knelpunten: verschil in opvoeding (‘Van mama mag het wel en jij bent mijn vader niet!’), mag je iets zeggen over je stiefkind, bemoeienissen van ex-partners en ga zo maar door. Gelukkig is er speciale coaching voor samengestelde gezinnen. Deze hulp is erop gericht om rust te creëren in jullie leven en relatie. De bedoeling is om jullie samengestelde, unieke gezin goed op de rails te zetten, met jullie eigen gezinscultuur. Want eerlijk is eerlijk: elke familie is anders. De praktische adviezen hebben als doel om binnen 3 tot 5 maanden voor meer balans te zorgen in jullie hele gezin. En dat is heel, héél erg fijn, voor iedereen.

Meer info vind je hier.

 

Lees ook
LIEFDE: Zo kan het dus ook: blij met je scheiding >

 

Systeemtherapie

Relatieproblemen gaan vaak veel verder dan alleen de band tussen jou en je partner. Als jullie kinderen hebben, horen die ook bij de relatiedynamiek. Bij systeemtherapie wordt gekeken naar het sociale systeem waarvan je deel uitmaakt, zoals je gezin. En hierin staat vooral de wisselwerking met andere personen bij het probleem centraal.  Het kan dus zijn dat je deze therapie niet alleen met je partner doet, maar ook met jouw eigen ouders of je kinderen (als die oud genoeg zijn). De systeemtherapeut kijkt dus naar het hele gezin, en iedereen wordt bij de oplossing betrokken. Soms zie je dat bepaalde obstakels van generatie op generatie worden doorgegeven: jij mocht vroeger nooit ‘huilen om niets’, en ineens snauw je dat ook naar je eigen kids. Deze vorm van therapie is heel geschikt om ook dit soort opvoedingskwesties te doorbreken.

Meer info vind je hier.

 

Oplossingsgerichte therapie

Oké, jullie weten dat het niet heel lekker gaat in jullie relatie. Maar elk huisje heeft z’n kruisje en jullie willen niet te veel kibbelen over hoe deze impasse is ontstaan. Dan is oplossingsgerichte therapie iets voor jullie. Deze hulpsoort gaat niet over hoe jullie problemen ontstaan zijn en het analyseren hiervan, maar is gericht op het oplossen ervan. De therapeut helpt jullie te kijken naar de momenten waarop het wel goed gaat en hoe jullie onderlinge situatie is als jullie troubles er niet zijn. Wat gaat er dan wél goed en hoe komt dat? En: hoe houden jullie dit vol? Lekker positief, kortom.

Meer info vind je hier.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >