Beeld: Getty
Beeld: Getty

We moeten vooral geen grappen maken over zijn penis, checken weleens zijn mobieltje en fantaseren stiekem over Jan Kooijman. ‘Ik heb hier dingen geschreven die ik nog nooit hardop heb uitgesproken.’ Lees hier de uitslag van de Kek Mama Sex enquête.

Hoe vaak en wanneer?

Gemiddeld hebben de moeders elke veertien dagen drie keer sex. Voor een kleine meerderheid is dit genoeg, 44% van de vrouwen zou echter wel wat vaker willen. Bij mannen ligt dat nog hoger: van 70% mag de frequentie best omhoog. Spontaan seksen is er zelden bij: in bijna de helft van de gevallen wordt het gepland rond de mogelijkheid van een avond samen of een oppas (‘Wijntje, hapje, leuk setje en genieten maar’), al worden er ook prikkelende berichtjes gestuurd (‘Beetje teasen’) of ‘een date op de bank’ gemaakt. Eenmaal bezig zijn de resultaten niet onaardig: vrouwen komen in 74% van de gevallen klaar, 18% van de geluksvogels scoort altijd een orgasme, 21% loopt 1:2 qua climax, 12% draait 1:5 en 4% komt nooit klaar.


Porno, vrijen in het bos & triootjes

Van de moeders heeft 74% weleens erotische fantasieën, zoals vastgebonden worden, triootjes, sex in het bos of op het strand, sex met een vrouw of met meerdere mannen. Ook vrouwenseks lonkt: 7% heeft weleens sex gehad met een vrouw, 29% zou dat best een keer willen. Van de vaders heeft 23% seksuele wensen die ze niet durven uiten. Met zijn lusten wordt overigens ook weleens praktisch omgegaan: ‘Ik vertrouw hem volledig’, schrijft een deelnemer. ‘Hij kijkt al vijftien jaar porno en dat is het enige. Sex met mij vind hij het fijnst, maar ik heb niet elke dag zin en hij heeft wel die behoefte. Daarom is porno een mooie oplossing. Geen andere vrouw, maar een beeldscherm.’

 

Zo belangrijk is sex nou ook weer niet

De helft van de moeders vindt elkaar kunnen vertrouwen het belangrijkst in een relatie. Jezelf kunnen zijn komt met 20% op de tweede plaats, aandacht voor elkaar met 19% op de derde. Sex staat helemaal onderaan en mannen denken er in grote lijnen ook zo over.

 

Mijn man doet dat niet

‘Dat is niets voor hem!’ antwoorden de meeste vrouwen op de vraag of ze denken dat hun man vreemd zou kunnen gaan. En ze getuigen van gezond zelfvertrouwen met het veel gegeven antwoord: ‘Hij komt bij mij niet tekort.’ De moeders in het onderzoek vertrouwen hun partners dan ook voor 84% (bij de mannen is dat 97%), maar de mate waarin verschilt. Zo vertrouwt 42% de ander volledig en 12% vertrouwt hem slechts voor de helft.

 

Even zijn mobiel checken

Argwaan leidt nogal eens tot controles: bijna de helft van de moeders heeft wel eens het mobieltje van haar partner gecheckt op berichtjes, voicemails en onbekende nummers, uit onzekerheid/verveling/nieuwsgierigheid/onderbuikgevoel. Andersom doen slechts 13% van de vaders dat bij hun partner. Veel respondenten zijn vol overigens vol vertrouwen over de digitale talenten van hun lief, getuige opmerkingen als: ‘Sociale media? Hij weet amper hoe zijn telefoon werkt’, en:  ‘Hij heeft meer belangstelling voor online gamen dan online daten.’ Vooruit,  nog eentje: ‘Mijn man zou nog eerder dertig dagen mediteren dan dat hij zou vreemdgaan via Tinder.’

 

Lees ook
Het leven van een single moeder op Tinder

 

Daar krijg je gillende ruzie van

De ontdekking dat de partner actief is op datingsites of Tinder hakt erin: 45% wil praten over een oplossing, 40% kiest voor gillende ruzie en voor 8% is het meteen einde oefening. Van de ondervraagden schrijft 3% zich als reactie zelf in op een datingsite om met andere mannen te chatten. Geruststellend is het niet: 1 op de 5 vrouwen is bang dat haar partner ooit zal zwichten voor iemand op Tinder of Second Love, ook al is het maar voor één nacht. ‘Met een fulltime baan, een peuter en een baby ben ik op dit moment niet op mijn best als partner’, zegt Patty (34). ‘En het is tegenwoordig zo gemakkelijk om iemand via internet te ontmoeten...’

 

Mama gaat óók vreemd

Twee van de tien vrouwen zijn in vorige relaties weleens vreemdgegaan en bijna de helft heeft haar huidige man hiervan niet op de hoogte gebracht, ‘want het is vroeger gebeurd en heeft niets te maken met deze relatie’. Bij de mannen is 8% vroeger vreemdgegaan, 80% heeft dat aan de huidige partner verteld. Binnen de huidige relatie heeft 3% van de mannen ontrouw opgebiecht – hoeveel er in stilte vreemdgaan is niet bekend. Bij de moeders is 9% weleens vreemdgegaan; zes van de tien hebben dit niet verteld aan hun partner, uit angst voor de gevolgen of omdat ze hem niet willen kwetsen. ‘Ik wil hem absoluut geen pijn doen’,  schrijft Sabrina (27). ‘En wanneer ik het hem vertel, betekent dat waarschijnlijk het einde van onze relatie, wat ik dus zeker niet wil.’

 

Eerste keer sex na de bevalling

De eerste keer sex na de geboorte van het eerste kind kunnen drie van de vier moeders zich nog goed herinneren: ‘Het voelde meer als een ontmaagding dan mijn echte eerste keer. Ik had behoorlijk wat hechtingen, dus het was even wachten tot het weer een beetje kon.’ Gemiddeld was het vijftig dagen na de bevalling zover. Meer dan de helft (56%) genoot ervan, van de rest vond 28% er niet veel aan en vond 5% het ronduit vreselijk. Denise (24) verwoordt de reactie van velen: ‘Het was best spannend en de emotie van de bevalling kwam weer naar boven. Het deed een beetje pijn, ik was vrij lang droog, maar het was toch ook wel weer een leuke nieuwe ontdekkingstocht.’ Vaders zijn aanzienlijk enthousiaster over de nieuwe ‘eerste keer’: 77% genoot ervan, 23% niet. 

 

Bonje over sex

Ruim 40% heeft weleens ruzie over sex. Het meest over de frequentie: hij wil vaker dan zij, al is het ook weleens andersom. Ook het moment levert discussies op: ‘Ik ben moe en slaap bijna, hij wil sex,’ schrijft een respondent. ‘Dan word ik pissig. Was daar een half uur eerder mee gekomen toen ik nog wakker was.’ Verder gaan ruzies vaak over het feit dat zij zin heeft ‘in een aai en een kroel’ terwijl hij echt sex wil en over dingen die de een wil en de ander niet, ‘zoals anale sex’.

 

Kinderen: goed voor de relatie, slecht voor de sex

Kinderen blijken de gemiddelde relatie te verbeteren (aldus de helft van de paren). Bij 37% veranderde er niets, bij 15% werd de relatie slechter. Voornaamste reden hiervoor is minder tijd voor elkaar hebben. Ook trekken kinderen een forse wissel op de frequentie waarin ouders sex hebben: zeven op de tien doen het minder, bij 22% bleef de frequentie gelijk en slechts 9% ging het vaker dan eerst doen. Ook het moment waarop er wordt gevrijd verandert: ouders doen dat het liefst als de kinderen liggen te slapen of uit logeren zijn (14% is weleens betrapt door hun nageslacht). En 74% schrijft dat de sex anders is als er eenmaal kinderen zijn: zorgen en vermoeidheid zijn absolute libido-killers. Op de relatie zelf heeft dat weer minder weerslag. ‘Iedereen verandert, dat doet het ouderschap met je’, schrijft Sander (35). ‘Maar ik accepteer alles, mijn meissie is een heldin.’

 

4 van de 10 mannen en vrouwen ergeren zich soms in bed

Haar ergernissen:

- Hij komt te snel klaar

- Weet hij nu nóg niet waar mijn clitoris zit?

- Wéér hetzelfde standje

- Jakkes, pornogeluidjes

-Zijn baard schuurt

 

Zijn ergernissen:

- Komt ze nu nóg niet klaar?

- Grapjes over zijn penis

- Praten tegen zijn penis

- Duurt het nog lang?

- Ze denkt aan andere dingen
 

En verder...

- 50% van de moeders vindt elkaar kunnen vertrouwen het belangrijkst in een relatie.
- 10% van de moeders heeft een groot seks- of relatiegeheim.
- 50% heeft speeltjes, 34% gebruikt die meestal alleen.
- 10% van de vaders schrijft dat vrouwen sex weleens gebruiken als beloning of straf (‘Als jij de kast in elkaar zet, ga ik vanavond met je naar bed’).
- 20% van de vrouwen faket weleens  een orgasme, gemiddeld drie van de tien keer.
- Hij droomt van: Chantal Janzen, Sylvie Meis, Doutzen Kroes
- Zij droomt van: Jan Kooijman, Barry Atsma, Thijs Römer

Dit artikel staat in Kek Mama 07-2015

 

Bekijk nu ons Slaapkamerstress-filmpje. Wij vinden ‘m hilarisch.

 


scheiden of blijven

Je hebt het eindeloos geprobeerd. Alle voors en tegens afgewogen, tientallen keren gepraat met elkaar, en misschien zelfs wel relatietherapie gevolgd. Als de onrust en onvrede in je relatie aanhouden, wat doe je dan? Scheiden of blijven?
 

Nollie (39), moeder van twee zonen (8 en 4) en een dochter (6), trok het niet meer, de eeuwige strijd met haar man Evert (43). Begin dit jaar vroeg ze de scheiding aan. “Ons eerste gesprek ooit was een woordenwisseling. Een verbale krachtmeting. Tijdens een teamleidersvergadering op kantoor, liep ik - amper zevenentwintig jaar - de vergaderruimte binnen en zag hem in één oogopslag zitten, de nieuweling: Evert. Het zoveelste grijze pak tussen de eindeloze andere grijze pakken binnen ons bedrijf, maar met één groot verschil: hij keek me aan met zo'n zelfingenomen, brutale blik, dat ik wist dat we aan elkaar gewaagd waren.
Ik vergiste me in wat cijfers, tijdens die vergadering. Hij zette me met een gevatte opmerking op mijn plek, ik gaf een grote mond terug. 'Aangenaam', zei hij een paar uur later bij de koffieautomaat, 'volgens mij zijn wij nog niet uitgepraat.' Die middag zaten we samen op de vrijdagmiddagborrel van het werk, dezelfde nacht nog bleef ik slapen. We zijn nooit meer uit elkaar gegaan.
 

Krachtmeting

Die eerste ontmoeting zette de toon voor hoe we met elkaar omgingen. De liefde tussen Evert en mij was groot; we klikten op alle fronten en we genoten van elkaar. Er was alleen één maar: onder al die positiviteit, bleef die continue krachtmeting gaande. Had ik een zware dag gehad op werk, dan was de zijne zwaarder. Ontdekte hij een leuk, nieuw restaurant, dan kende ik iets nog veel hippers. De grootste grapjas op een feestje: we streden zonder woorden om de eer. Wie de leukste ouder was wanneer de kinderen vriendjes mee naar huis namen. Wie het meest gereisd had. Het best zijn talen sprak. Het was dodelijk vermoeiend.
Het houdt je scherp, zo'n relatie. En we zorgden óók goed voor elkaar. Wanneer één van ons ziek was. Of gestrest. Of gewoon even tijd voor zichzelf nodig had, in een pittige fase met de kinderen. Toch kon geen van ons ooit echt klein zijn bij de ander, en zich echt laten troosten. Voor ons allebei gold dat als een teken van zwakte, en dus verlies.
 

Praktische aanpak

De ergernis daarover ontstond toen onze oudste zoon gepest werd op de basisschool. Lerarengesprekken en conclaven met de schooldirectie, Evert en ik deden ze fantastisch samen. We voerden allebei het hoogste woord, waren doortastend en onvermurwbaar. Samen regelden wij het wel even, dachten we. Wat klopte, want het pesten stopte. Maar delen hoe ik 's nachts wakker lag van de zorgen, hoe mijn hart brak als mijn zoon weer eens in tranen thuiskwam en ik zachtjes mee huilde: ho maar. Andersom raakte het Evert natuurlijk net zo hard, maar ook hij hield zijn diepste gevoelens voor zichzelf. We vonden elkaar in de praktische aanpak, en dreven op emotioneel vlak steeds verder uit elkaar. Eenzaam in je eigen relatie; dat gevoel gun je niemand.
Ik merkte het niet eens, in eerste instantie. Tot ik Ewoud tegenkwam, een vriend van vrienden. We raakten aan de praat op een tuinfeestje, en voor ik het wist vertelde ik hem alles wat in me omging. Mijn angsten, mijn onzekerheden. De zorgen die ik had over mijn zoon en hoe ik dat niet echt kon delen met Evert. Ewoud liet me praten. Had geen pasklare oplossingen of gevatte opmerkingen paraat, maar voelde gewoon met me mee. En dat was precies wat ik nodig had.
 

Softe toer

Ik vertelde Evert over mijn gesprekken met Ewoud. En over hoe erg ik die emotionele band tussen ons miste. Het eerste gesprek deed hij al af met een 'Zo, gaan we op de softe toer, meisje?'. 'Dit bedoel ik dus', reageerde ik. Overdreven, vond hij. Koud en ongeïnteresseerd als hij dat echt meende, vond ik. Weer kwamen we tegenover elkaar te staan. Vochten we voor ons gelijk. Terwijl het enige wat we echt hoefden te doen, namelijk simpelweg naar elkaar luisteren zonder strijd, niet bedachten.

Wat me ooit het meest in hem aantrok, werd ons breekpunt. Zelfs toen we onze problemen bespraken met een bevriende psycholoog, probeerden we allebei nog ons verhaal zoveel mogelijk vol levenswijsheid en inzichten te vertellen. Wát een schertsvertoning.


Lees ook:
'We namen meer genoegen met elkaar dan dat we voor elkaar kozen' >

 

Twee kapiteins

Dit was gewoon wie we waren, realiseerde ik me. En niet alleen ik, Evert deelde mijn inzicht. Twee kapiteins op één schip, dat werkt gewoon niet. Misschien was het best te leren, om af en toe een stap opzij te doen en de ander gewoon te horen. Zonder meteen weer met oplossingen en wijsheden te komen. Maar de jarenlange strijd had ook iets gedaan met ons gevoel voor elkaar. Evert en ik hielden van elkaar als de vader en moeder van onze kinderen, maar de liefde voor elkaar als partners, was aan alle strijd ten onder gegaan. Zelfs de seks was al tijden dood, want hoe kun je nou echt vrijen, als je altijd maar bezig bent met scoren?
Begin dit jaar vroegen we gezamenlijk de scheiding aan. Binnen drie maanden waren we eruit, oplossingsgericht als we altijd zijn. We hebben het beklonken met een gezinsetentje. Sindsdien - ik woon de helft van de tijd met de kinderen in ons huis, Evert in een appartement even verderop - is onze relatie stukken beter. Zie ik ook weer zijn leuke kanten, en lachen we weer. Ik hoef niet meer van hem te winnen en hij niet van mij, en samen doen we ons best het zo fijn mogelijk te houden voor de kinderen. Hebben we uiteindelijk toch nog allemáál gewonnen."

Scheiden of blijven? Lees hier de tips van psycholoog Sandra van Scheijndel.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

man komt te snel klaar
Beeld: Pexels

De man van Annelize (39) bereikt tijdens het vrijen binnen tien seconden een orgasme. ‘Begin ik net een beetje op te warmen, is ‘ie alweer klaar.’ Seksuoloog Mandy Ronda geeft tips.

Een jaar na haar scheiding kwam Annelize, moeder van twee kinderen (8 en 6), de man van haar dromen tegen. Hij had alleen één probleempje, ontdekte ze meteen tijdens de eerste date. “We waren uit eten geweest en namen nog een afzakkertje bij mij thuis. Binnen de kortste keren lagen we te zoenen op de bank. Na een minuut of wat deinsde hij geschrokken terug. ‘Sorry’, zei hij, een beetje beschaamd. Ik begreep niet wat hij bedoelde, tot hij wat ongemakkelijk naar zijn kruis greep: hij was klaargekomen in zijn boxershort.

Wat schattig, dacht ik, hij raakt zo opgewonden van me, dat hij het niet aankan. Maar inmiddels zijn we getrouwd en drie jaar verder, en de seks heeft nog nooit langer geduurd dat twee minuten. Zodra hij me penetreert, is hij binnen tien seconden klaar. Precies wanneer ik net een beetje begin op te warmen.”
 

Zelf kan ‘ie het wel

“Hij heeft het al zijn hele leven, zegt hij, en weet niet beter. Alleen met masturberen gaat het minder snel. Tenzij ik het doe natuurlijk, want dan is het zo gepiept. We hebben weleens een verdovende crème geprobeerd, maar die werkte niet. Alleen het opsmeren bracht hem al bijna tot een hoogtepunt. Ik ben wél anders gewend, en stoor me inmiddels zo aan zijn probleem, dat ik langzamerhand begin te verlangen naar seks met een andere man. Wanneer we er weer eens over hebben gepraat, stelt hij zijn routine meestal wel even bij. Neemt meer de tijd voor mij, masseert me, en verwent me met zijn vingers of tong. Zodat ik ook geniet, voordat hij zijn tien seconden lol heeft. Maar na een week komt daar meestal de klad weer in, en bestaat de seks alleen nog maar uit vluggertjes.”
 

Aandoening

Het goede nieuws: er valt wat aan te doen, zegt seksuoloog Mandy Ronda. “Oók als een verdovende crème niet werkt. Dat is bovendien alleen maar symptoombestrijding, evenals de antidepressiva die de huisarts nog weleens voorschrijft bij dit probleem - terwijl er waarschijnlijk een heel ander probleem achter ligt.” Veel mannen denken dat ze te snel klaarkomen, maar slechts een heel klein percentage lijdt zoals de man van Annelize daadwerkelijk aan premature ejaculatie, zegt ze. “Dat is een aandoening, waarbij een man altijd tussen de nul en honderdtwintig seconden tot een orgasme komt, en het point of no return niet voelt aankomen.”

 

Lees ook:
‘Ik heb gewoon écht geen zin in seks’ >

 

Trucjes

Mandy begeleidt stellen én single mannen die hiermee te maken hebben. “Vaak blijkt dat spanning, faalangst en prestatiedruk de boosdoeners zijn”, zegt ze. “En heel soms is er sprake van een overgevoelige eikel, door een tekort aan de neurotransmitter serotonine bij depressie, of door een overschot aan adrenaline door stress.”

Neem het serieus, praat erover, en zoek hulp bij een seksuoloog, is haar advies. “Het is geen diagnose waar je zomaar vanaf komt, maar er zijn wel een paar trucjes om ermee om te gaan. Wissel wat vaker van standje, bijvoorbeeld. En als hij dan nog steeds te snel klaarkomt, kan hij tijdens het masturberen  - dus zonder prestatiedruk van zijn partner - proberen het klaarkomen zo lang mogelijk uit te stellen. Dat kan met behulp van ademhalingstechnieken en bekkenbodemtraining. Zo leert hij in contact te komen met zijn lichaam en te herkennen wanneer het point of no return zich aandient.”

Erkennen dat je dit probleem hebt is spannend, dus hulp zoeken is dapper, vindt Mandy. “Het is alleen maar hoe je het bekijkt: zie het niet als hulp zoeken voor een probleem, maar als skills halen om een betere minnaar te worden.” En daar wordt toch iedereen gelukkig van?
 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >