Beeld: Canva
Steffi, moeder van twee dochters, was twaalf jaar samen met Coenraad toen ze besloot verder te gaan met een vrouw.
Steffi (35), moeder van Megan (8) en Renée (5): “Vooropgesteld: ik heb Coenraad niet verlaten. Dat was een keuze die we samen maakten. Ik was nog geen jaar terug bevallen van Renée, heel gewenst, toen in de dierenkliniek waar ik werk de nieuwe mede-dierenartsassistent Maaike kwam werken. Ik zou haar inwerken, maar ze had meer ervaring dan ik, bleek al snel. Haar extra handen halveerden ons werk, en zo hadden we zeeën van tijd om te kletsen.
We deelden vanaf het eerste moment een macaber gevoel voor humor. Daarnaast had ze een natuurlijke aanleg voor het aanvoelen van dieren, wat me – achteraf gezien – direct verliefd maakte. Wát een vrouw, wát een voelsprieten. Het recept voor een dierbare vriendschap, dacht ik. Maar vanaf onze eerste ontmoeting was ik volledig van slag en keek ik elke avond uit naar een nieuwe werkdag, omdat ik haar dan weer zou zien.
Coen voelde het direct. ‘Waar zit je met je hoofd, Stef?’ vroeg hij. Het viel ook niet te verbergen. Met oortjes in verzorgde ik de gezinsdiners achter de pannen, zwelgend in muziek van Melissa Etheridge en andere vrouwelijke singer-songwriters die de vrouwenliefde bezongen. Of ik wilde of niet: emotioneel was ik uitgecheckt.
Coen verdiende meer dan dit. Dus biechtte ik hem na twee weken slapeloze nachten op dat ik dacht dat ik verliefd was. Hij was opgelucht dat het om een vrouw ging. Alsof het dan minder waard was, brieste ik nog. Al voelde ik de nuance; ik nam afstand vanwege iemand met wie hij nooit kon concurreren. Hij was geen mindere man, naast een andere man die ik boven hem verkoos.
‘Als je voorstelt om haar een keer met ons mee te laten doen, doe ik je wat’, brieste ik. Maar Coen zag mijn verliefdheid op een vrouw niet als iets geils, zoals veel mannen. Voor hem was het alsof ik een soort burn-out had. Daarin gaat iemand ook door een proces waar de partner geen invloed op heeft.
In eerste instantie gaf hij me dan ook de ruimte, zei hij. Tja, voor wat? Er wás niets tussen Maaike en mij. Dat veranderde al snel toen we tijdens een weekenddienst samen vochten voor het leven van een hond, de strijd verloren, en het slagveld in de operatiekamer samen opruimden. ‘Biertje?’ vroeg Maaike terwijl we elkaars tranen droogden. Het was vier uur ’s ochtends. De enige plek waar we heen konden, was naar haar huis.
Daar hadden we nog geen slok gedronken toen we elkaar in haar smalle keuken passeerden, ontdaan door het verlies van die avond, en zomaar kusten. Ik geloof niet dat iemand me ooit zó opwond. Wankel op mijn benen verliet ik haar huis toen het al licht was, en kroop – gehuld in T-shirt en joggingbroek – bij Coenraad in bed voordat de kinderen wakker werden.
Er was geen houden aan deze verliefdheid. Maaike trok een luik in me open waarvan ik niet wist dat het bestond, laat staan wat eronder lag. Ik belandde in een storm van verwarring, opwinding en complete radeloosheid. Alles waarop ik mijn gezin had gestoeld, wiebelde.
Toen dat gevoel na een halfjaar nog altijd niet wegebde, gingen Coen en ik om de tafel zitten. Ik vroeg me af of we het niet konden combineren. Ons gezin handhaven, met ruimte voor Maaike en mij. Coen stond ervoor open, de schat. En even leek het te werken.
Tot ik me na wéér een halfjaar realiseerde dat ik zowel Coen als Maaike tekortdeed, en daarmee mijn kinderen niet het juiste voorbeeld gaf. Hoe erg ik het ook vond: Maaike was de liefde van mijn leven en ik haatte mezelf erom. Coen liet me gaan zonder slag of stoot; hij wilde dat ik ‘vrij kon liefhebben’. ‘Je kunt een vrije vogel niet kooien’, zei hij. Dat Maaike op steenworp afstand woonde met een extra slaapkamer, maakte de situatie overzichtelijk. En sindsdien hebben we co-ouderschap.
Mijn kinderen hebben het geen seconde raar gevonden dat ik nu bij een vrouw ben. Ze fietsen zelfstandig tussen onze huizen en eens per maand eten Maaike en ik samen met Coen, die ook een nieuwe vriendin heeft. Een moderne familie die misschien niet geruisloos tot stand kwam, maar waarop we apetrots zijn, en die het vrije liefhebben lijkt te hebben uitgevonden.”
Ilja (38) was op vakantie met haar zoon Dion (10), dochter Maartje (7) en haar man Xander, toen ze hevig verliefd werd op Kim (29). ‘Ik wist niet wat me overkwam.’ Je leest het hier.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Het is belangrijk dat je kind leert zijn of haar grenzen aan te geven. Hier 5 zinnen die je kind helpen om voor zichzelf op te komen.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
