Beeld: Shutterstock
Je hebt het eindeloos geprobeerd. Alle voors en tegens afgewogen, tientallen keren gepraat met elkaar, en misschien zelfs wel relatietherapie gevolgd. Als de onrust en onvrede in je relatie aanhouden, wat doe je dan? Scheiden of blijven?
Karin (42) is sinds haar vijftiende samen met Robin (43). Samen hebben ze een zoon: Mick (8). “Robin en ik waren highschool sweethearts. Vijftien en zestien waren we, toen we verkering kregen. Hij was de knapste jongen van de klas, ik kon niet geloven dat hij voor mij viel. Ik was de stille in de groep. Onzeker, langer dan de andere meisjes, een beetje onhandig. Ik ging direct na het mbo met hem samenwonen. Hij was mijn eerste bedpartner, en bij hem is het altijd gebleven.
Robin en ik zijn sindsdien een soort Siamese tweeling. Hij runt een bedrijf en ik doe er de personeelszaken, we sporten samen, koken samen en brengen alle avonden naast elkaar door. Gezamenlijke vrienden hebben we niet echt. En de twee vriendinnen die ik nog ken van mijn opleiding, zie ik zelden omdat Robin het zo ongezellig vindt wanneer ik er niet ben. Een ongezonde relatie, denk ik, en waarschijnlijk de reden dat ik eens in de zoveel tijd bijna stik en overweeg om te vertrekken.
Lees ook:
Scheiden of blijven? 5 Overdenkingen >
Acht jaar geleden werd onze zoon geboren. Dat ging niet vanzelf; we doorliepen een lang traject met IVF en andere vruchtbaarheidsbehandelingen. We waren dolgelukkig toen Mick eindelijk ter wereld kwam en richten ons sindsdien – natuurlijk ook weer samen – volledig op hem. Hij heeft een ontwikkelingsachterstand, waardoor hij ons meer dan gemiddeld nodig heeft. We zijn een drie-eenheid, waarin we volledig afhankelijk zijn van elkaar.
Wanneer het me weer eens naar de keel vliegt, hoe we altijd maar op elkaars lip zitten, spreek ik weleens stiekem af met een Tinder. Gewoon om te kletsen, me weer even begeerd te voelen – verder niks. Een korte ontsnapping uit mijn ‘grot’, zoals ik die noem – want eigenlijk leven Robin, Mick en ik in ons eigen, kleine, zelf gecreëerde wereldje.
Robin weet dat ik me soms gevangen voel. Onzin, vindt hij, hij heeft toch zelf ook geen behoefte aan tijd met anderen? Houd ik dan niet genoeg van hem? Als ik dan zeg dat ik gewoon behoefte heb aan soms wat ruimte voor mezelf, zegt hij: ‘Bij een andere man vind je niks beters, hoor.’
Ik ben niet echt gelukkig, maar ook niet doodongelukkig. Ik focus me op Mick, die heeft ons als ouders keihard nodig. En misschien vind ik bij een andere man wel meer vrijheid, maar ik weet zeker dat Robin zielsveel van me houdt. We zijn ons hele volwassen leven samen; ik weet nu wat ik heb. Daar stap ik niet uit zolang Mick bij ons woont; tot die tijd cijfer ik mezelf wel weg.”
Scheiden of blijven? Lees hier de tips van psycholoog Sandra van Scheijndel.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
