Vandaag heeft de Tweede Kamer ingestemd met een wet die ervoor zorgt dat de vrijwillige ouderbijdrage op school ook écht vrijwillig is. Dat betekent dat kinderen niet meer kunnen worden buitengesloten van uitjes zoals schoolreisjes, als hun ouders de bijdrage niet kunnen of willen betalen.
De vrijwillige ouderbijdrage is een bedrag dat ouders betalen om extra activiteiten in het onderwijs te bekostigen. Denk aan schoolreisjes, excursies, feestjes en sportdagen. Op sommige scholen wordt ook het schoolzwemmen en overblijven hiervan betaald.
De school bepaalt zelf waar de ouderbijdrage precies aan wordt besteed en hoe hoog het bedrag is. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) gaat het gemiddeld om 61 euro per kind.
Lees ook:
Ouderbijdrage wordt steeds hoger: ‘Hierdoor groeit de ongelijkheid tussen leerlingen’ >
Omdat het om een vrijwillige bijdrage gaat, is een ouder niet verplicht om te betalen. Als een school om een vrijwillige bijdrage vraagt, moet dit in de schoolgids vermeld staan. Maar veel scholen maken er geen melding van. Daardoor voelen veel ouders druk om de bijdrage te betalen. Doen ze dat niet, dan wordt hun kind vaak uitgesloten van extra activiteiten die geen onderdeel zijn van het lesprogramma.
Dankzij de nieuwe wet komt daar nu dus een einde aan. Indieners van de wet zijn SP-Kamerlid Peter Kwint en GroenLinks-Kamerlid Lisa Westerveld; zij pleitten er vorig jaar al voor om de ouderbijdrage echt vrijwillig te maken. Binnenkort stemt ook de Eerste Kamer over de wet.
Bron: RTL Nieuws
Meer weten over de vrijwillige ouderbijdrage? Lees het hier.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
