Ben jij vaak afgeleid door je mobiele telefoon en verlies je zo de aandacht voor je omgeving? Dan bestaat het risico dat je kind een taalachterstand krijgt.
Dat blijkt uit onderzoek van Hema Foundation* in samenwerking met Tilburg University.
Ruim één op de tien kinderen in Nederland gaat naar de middelbare school met een taalachterstand. En dat is kwalijk, vinden de onderzoekers. “Met name in de leeftijd van nul tot vier is het zó belangrijk om taal te ontwikkelen”, zegt Margriet Sitskoorn, hoogleraar klinische neuropsychologie aan Tilburg University tegen Metro. “De hersenen veranderen onder invloed van input van buitenaf. En daar is taal een hele belangrijke speler in.”
Lees ook
Onderzoek: veel schermtijd is slecht voor de ontwikkeling van kleuters >
Volgens Sitskoorn praten ouders tegenwoordig veel minder tegen hun jonge kinderen: ongeveer 50 procent praat in ‘brabbeltaal’ en 30 procent gebruikt geen volzinnen. Ook zou de smartphone er volgens haar voor zorgen dat ouders te weinig met hun kind communiceren. “Als ze weten dat veel taal noodzakelijk is voor de ontwikkeling van de hersenen van hun kind en voor succes later in het leven, zouden ze veel gemotiveerder zijn om hun telefoon weg te leggen.”
Bron: Metro
*Hema Foundation focust zich op het verbeteren van taalvaardigheid onder kinderen van 0-4 jaar met onder meer voorleesmiddagen en bewustwordingscampagnes.
Meer Kek Mama? Schrijf je in voor de nieuwsbrief en krijg elke week het laatste nieuws, persoonlijke verhalen, fijne (uit)tips en grappige fotoseries in je mailbox >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
