Kleuters die veel tijd doorbrengen voor een tablet, televisie of computer, scoren slechter bij ontwikkelingstoetsen dan leeftijdsgenootjes die dat niet doen. Dat concludeert de University of Calgary na een studie onder 2441 kinderen tussen de 2 en 5 jaar oud.
Voor het onderzoek werden ouders van de deelnemende kinderen gevraagd om elke week aan te geven hoeveel uur hun kind voor een beeldscherm zat. Van tablet tot tv: alle schermen telden mee.
Gemiddeld keken de jongste kinderen tweeënhalf uur per dag. Driejarigen keken 3,6 uur per dag en de oudste kinderen keken zo’n anderhalf uur per dag. Dat die laatste groep zoveel minder naar beeldschermen kijkt, heeft volgens de onderzoekers te maken met de start van het eerste schooljaar: dan hebben ze veel minder tijd.
Lees ook
Onderzoek: kinderen vinden mobiele apparaten belangrijker dan speelgoed >
Na afloop zagen de wetenschappers dat kinderen die veel naar schermen keken toen ze 2 jaar oud waren, een jaar later een grotere ontwikkelingsachterstand hadden dan leeftijdsgenoten. Dat geldt ook voor peuters van 3 jaar, die overduidelijk een achterstand hadden opgebouwd toen ze 5 jaar oud werden. Volgens de onderzoekers moeten we de opvoeding daarom anders gaan aanpakken in dit digitale tijdperk. “Elk gezin moet samenwerken om het dagelijkse gebruik van technologie tot een positief aspect van het gezinsleven te maken.”
Bron: AD.nl
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
