Sinds mijn dochter (8) op school voorlichting heeft gehad over pedofilie, is ze een beetje bang voor mannen. De juf heeft blijkbaar wat te beeldend verteld. Hoe krijg ik haar weer rustig?
Toen de tantes klein waren, sloegen de opvoeddeskundigen door naar de andere kant. Citaat uit het naslagwerk Baedeker voor de vrouw dat in de jaren vijftig de toon aangaf: ‘Mocht uw kind het slachtoffer worden van een volwassene met een ziekelijke instelling, laat dan tot geen enkele prijs uw verontwaardiging blijken. Naar onze ervaring is een diep geschokte moeder die het gebeuren niet van zich af kan zetten een groter gevaar dan het voorval zelf, dat het kind van nature snel vergeet.’
Do kreeg als kind van haar ouders te horen dat ze nooit lolly’s van vreemde mannen mocht aannemen. Do’s hart maakte een sprongetje van vreugde: er waren dus mannen die zomaar lolly’s uitdeelden aan kinderen. Haar lievelingssnoep! Ze bedacht dat ze de lolly van de vreemde man aan zou pakken en dan snel weg zou rennen. Ze ging actief op zoek naar mannen met lolly’s. Gelukkig is ze er nooit een tegengekomen.
Lees ook
Vrolijke opvoedtantes Els en Do over bang zijn voor de juf >
Bewandel in dit geval de middenweg. Vraag om te beginnen wat de juf precies heeft verteld. En heb een goed gesprek met uw dochter om het onderwerp te nuanceren. Zeg haar dat de kans dat ze zo’n engerd tegenkomt, bijzonder klein is. Mocht er toch een vreemde man of vrouw haar iets leuks aanbieden en vragen in de auto te stappen, dan kan ze het beste heel hard NEE gillen. Maak er een wedstrijdje van wie het hardst NEE kan roepen. Voor u het weet hebt u allebei de slappe lach. En humor kruidt het antwoord op elke levensvraag.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 03-2019.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Na de zoveelste afkeurende blik met kritiek op hun manier van opvoeden van de kraamzorg was de maat vol voor deze moeders.
Ouderschap is zwaar. Ja, cliché. En ja: óók waar. Je houdt zielsveel van je kind, maar soms zijn ze luid, plakkerig, emotioneel en nét iets te vaak waarom aan het vragen terwijl jij al op je laatste restje geduld loopt.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
Toen Ariane beviel van haar eerste kind, dacht ze één ding zeker te weten: de kraamweek zou haar redding zijn. Lekker cocoonen met haar baby, de kraamzorg die de boel draaiende hield, thee bracht, de was deed, misschien zelfs een keer een boterham met hagelslag smeerde. Spoiler: het liep iets anders.
Welmoed Sijtsma is terug op tv na haar zwangerschapsverlof. In oktober beviel ze van haar eerste kindje. In de uitzending van Goedemorgen Nederland werd de presentatrice afgelopen maandagochtend dan ook warm ontvangen.
