Onze peuterzoon van net een jaar valt niet alleen in slaap. Hij is altijd een moeilijke slaper geweest, maar nu loopt het de spuigaten uit. Hij begint keihard te krijsen als we hem in bed leggen, lijkt echt in paniek. Hij wil ook geen flesje meer voor het slapengaan en zijn speen gooit hij uit bed. Dat blijft zo tot we hem bij ons in bed leggen. Onze andere zoon van vijf komt ’s nachts ook nog weleens, ons bed wordt te krap voor vier mensen. Kunnen jullie ons helpen, want wij weten het niet meer.
Lees verder onder de advertentie
Els en Do: Zo te horen heeft uw zoon last van verlatingsangst. Dat speelt bij kinderen vanaf zes maanden. Dan beginnen ze zich namelijk dingen te herinneren, dus ook het bestaan van hun geliefden. Maar als die uit het zicht verdwijnen, kunnen ze niet naar hen toe. Wie zou daar niet van in paniek raken? Wetenschappers hebben een moeilijke term voor het verschijnsel bedacht. Dat doen wetenschappers graag, om te laten zien dat ze niet van de straat zijn. Namelijk: ‘objectpermanentie’. Oftewel: het vermogen om personen en dingen in het geheugen op te slaan.
Denk dus niet dat uw kind een terugval heeft, nee, hij heeft juist een groeisprongetje gemaakt. Het is nu zaak hem te leren dat u terugkomt, ook zonder dat hij in paniek raakt. Dat doet u bijvoorbeeld met het spelletje kiekeboe. Zoals ouders al eeuwen doen. Het woord ‘kiekeboe’ kwam al voor in 1665. Dit volgens het Chronologisch woordenboek van Nicoline van der Sijs. Al in die tijd verstopten ouders zich, achter een gordijn, of in de gang, of in de bedstee, om met de uitroep ‘kiekeboe!’ weer tevoorschijn te komen. Dat leidt al eeuwen tot grote vrolijkheid bij hun kinderen, maar ook tot nieuwe inzichten.
Lees verder onder de advertentie
Zolang uw zoon de objectpermanentie nog niet onder de knie heeft – peuters kunnen dat in de regel pas als ze anderhalf zijn – is het voor uw en zijn nachtrust misschien toch een idee hem nog even bij u te laten slapen. Desnoods in een co-sleeper, of u schaft een extra breed bed aan: hebben u en uw man tenminste ook weer eens wat ruimte.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Denise (45) had een relatie met een twaalf jaar jongere man toen ze op haar 38ste werd overvallen door een niet te stuiten kinderwens. Inmiddels is dochter Isabeau zes. Ze ziet haar vader één zondag per maand.
Vriendschap en opvoeden: twee onderwerpen waar je maar beter een beetje soepel in kunt zijn. Want iedereen doet het anders – en dat is helemaal oké. Toch? Totdat blijkt dat jouw beste vriendin er stiekem heel anders over denkt…
Olympisch schaatskampioen Irene Schouten werd een half jaar geleden moeder van haar zoontje Dirk. Inmiddels zit ze op een roze wolk, maar haar zwangerschap was allesbehalve rooskleurig.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? Serieus?! In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Wat ze gemeen hebben? Je zag ze in ieder geval niet aankomen.
Soms kunnen leraren niet helemaal eerlijk zijn tegen ouders. Beleefdheid en professionaliteit gaan nu eenmaal voor — en dus zeggen ze op het rapport dat je kind een “sociale persoonlijkheid” heeft, terwijl ze bedoelen dat hij of zij de hele dag door kletst.
In het televisieprogramma De Klassenavond doet Erwin een aangrijpend verhaal over zijn dochter, die hij al twaalf jaar niet meer heeft gezien. In gesprek met presentator Rob Kamphues vertelt hij openhartig over het gemis en de pijn die hij dagelijks voelt.