Hoewel het door het coronavirus tijdelijk anders zal zijn, is de tijd die jonge kinderen per dag op een scherm doorbrengen voor het eerst sinds jaren niet toegenomen. Dat blijkt uit onderzoek van Iene Miene Media.
Mede door de opmars van de tablet zaten kleine kinderen de afgelopen jaren steeds vaker achter een scherm. Nu de meeste gezinnen alle schermen al enige tijd in huis hebben, wordt duidelijk dat de schermtijd van kinderen redelijk gelijk blijft. Volgens het onderzoek van Iene Miene Media zitten kinderen van 0 tot 6 jaar per dag gemiddeld 1 uur en drie kwartier op een tablet of voor de tv.
Peter Nikken is lector Jeugd en Media aan de Hogeschool Windesheim en legt uit dat de cijfers van vóór het coronavirus zijn, dus dat het huidige beeld vermoedelijk anders is. Toch verwacht hij dat de stabilisatie uiteindelijk terugkeert: “Op een gegeven moment is er een plafond voor wat kinderen per dag kunnen doen. Ze vinden het nog steeds leuk om buiten te spelen en met vriendjes af te spreken, dus dan zitten ze niet op een scherm.”
Lees ook:
Lisa deelt een leuke tip om schermtijd voor je kind te beperken >
Uit het onderzoek blijkt ook dat de meeste ouders (80 procent) zich afvragen hoeveel schermtijd verantwoord is voor hun kind. Ook vinden ze het lastig om zelf het goede voorbeeld te geven en hun telefoon bijvoorbeeld weg te leggen.
Volgens Nikken is het goed om als ouder actief betrokken te zijn bij je kind als hij op de tablet zit. “Er zijn veel leuke programma’s waarmee kinderen kunnen bouwen en waarin ze hun creativiteit kwijt kunnen.” Hij waarschuwt ook ouders die hun kinderen elke dag vier tot vijf uur achter een scherm laten zitten. “Het is belangrijk die ouders te informeren, want dat schermgebruik gaat ten koste van andere activiteiten zoals beweging en met vriendjes spelen.”
Bron: AD
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of neem een abonnement >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
