Spelen is ontzettend goed voor de ontwikkeling van een kind. Zeker als tijdens het spel een beroep wordt gedaan op de fantasiewereld. Maar hoe belangrijk ook: dat betekent niet dat je daar als ouder per se plezier in moet hebben. Voor hen is de bekentenis van deze moeder die zegt dat ze spelen met haar kinderen ‘haat’ een verademing.
Een verhaal voorlezen, een spelletje spelen, samen naar de speeltuin: geen probleem. Maar uren op de grond zitten terwijl je kind commandeert dat jij een dinosauriër/wolk/zeemeermin bent? Eindeloos meegaan in onnavolgbare verhaallijnen? Het is doodvermoeiend en stomvervelend, schrijft deze moeder.
‘Begrijp me niet verkeerd: ik begrijp waarom het waardevol is’, zegt moeder ‘JeniJ1’ in haar post op Reddit. ‘Ik vind het heerlijk als mijn zoon tegen zijn knuffels, dinosaurussen of in het luchtledige praat en ik achterover kan leunen terwijl ik zie hoe hij zijn eigen wereld creëert. Ik vind het leuk dat mijn zoon me erbij wil betrekken door mij te vragen een hond te spelen. Maar of ik er echt van geniet? Nee. Ik haat het. Het is uitputtend. Ik ga veel liever samen tekenen, wandelen of wat dan ook doen.’
Hoewel het niet makkelijk is om toe te geven dat leven in de fantasiewereld van je kind een opgave is, zijn er genoeg ouders die het bericht van deze moeder heel herkenbaar vinden. ‘Ik ben zo blij dat anderen er ook zo over denken! Ik dacht dat ik gewoon vreselijk was in spelen. Het maakte me verdrietig dat ik er niet van kan genieten als ik doe alsof ik een prinses ben.’
Lees ook
‘Spelen met mijn kinderen voelt als verloren tijd’ >
Een andere moeder doet er nog een schepje bovenop. ‘Op het moment dat mijn dochter met mij en haar dierenspeeltjes wil spelen, word ik enorm moe en slaperig. Het overweldigt me dan echt. Het voelt bijna alsof ik narcolepsie heb’, schrijft ze. ‘Oh my god, dít’, reageert een ander. ‘Ik ben klaar met baby’s tegen elkaar laten praten, klaar met de caissière spelen, klaar met de knipmevrouw, de T-Rex of de dokter zijn. Ze hebben allemaal een specifiek script dat ik moet volgen.’ Dat script is overigens ook herkenbaar: vooral als het losgelaten wordt en je wat improviseert, barst in veel huishoudens de hel los.
‘Met mijn peuter spelen is geestdodend. Ik doe het, maar ik tel de minuten waarin hij afgeleid raakt en zelf verder speelt. Maar mijn ouders speelden nooit met mij en ik probeer het beter te doen in plaats van te zeggen dat het met mij ook goedgekomen is.’ Een broertje, een zusje, de kinderopvang en playdates zijn een zegen voor de ouder die dit herkent.
En als je er echt niet onderuit komt, heeft deze ouder nog een gratis tip: ‘Ik geniet er alleen van als mijn kind de dokter is en ik de patiënt speel die te ziek is om van de bank te komen.’
Bron: She Knows
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.
