Kek Mama-columnist Ionica Smeets checkt elke maand opvoedfabels en -feiten. Zodat jij dat niet meer hoeft te doen. Deze maand: vaderschapsverlof.
Mijn vriend Han (die altijd moppert dat hij niet op de foto mag bij deze rubriek, maar stellen jullie je maar een soort George Clooney voor) nam bij de geboorte van Tex ruim twee weken vakantie en ik weet nog hoe jammer we het allebei vonden toen hij daarna weer aan het werk moest. Toen Rifka kwam, wisselde Han net van baan en daardoor kon hij vijf weken thuisblijven in de kraamtijd.
We hadden geluk dat dit allemaal kon, want het officiële vaderschapsverlof in Nederland is twee dagen. Ter vergelijking: Japan heeft 52 weken, Frankrijk 28 weken en Duitsland 9 weken. Er bestaan landen waar het nog treuriger is: Zwitserse vaders krijgen nul dagen vrij. Maar Nederland bungelt met zijn twee dagen vaderschapsverlof ver onder het gemiddelde van acht weken in welvarende landen.
En dat is jammer. In de eerste plaats voor ons, de moeders. Hele reeksen studies laten namelijk zien dat mannen die langer vaderschapsverlof hebben op de lange termijn meer in het huishouden en aan de opvoeding doen. En dat zorgt er dan weer voor dat de bijbehorende moeders meer kunnen werken.
Nu kun je je afvragen of dit verschil domweg komt doordat vaders die meer verlof nemen nu eenmaal tot een ander soort mannen behoren dan degenen die de dag na de bevalling alweer lekker op de zaak staan. Dat is lastig te testen; je kunt voor een wetenschappelijk onderzoek niet een hele groep vaders uitkiezen en met een muntje opgooien bepalen wie van hen een paar weken thuisblijft en wie er weer snel aan het werk gaat, om daarna te kijken wat het verschil is tussen die twee willekeurig gekozen groepen. Toch vonden Noorse onderzoekers een truc die lijkt op muntje gooien. In 1993 veranderde de Noorse wet, waardoor een paar weken vaderschapsverlof ineens financieel zeer aantrekkelijk werd. Vóór die wet nam een schamele 4 procent van de vaders verlof op, twee jaar later was dat 70 procent. De onderzoekers keken naar vaders die net voor én net na de wetswijziging een kind kregen. Wat bleek: de vaders die na de wetswijziging massaal verlof namen, deden jaren later nog steeds vaker de was en hadden minder vaak ruzie met hun vrouw over het huishouden.
Dat minder ruzie is maar een van de voordelen voor mannen. Meer verlof betekent meer betrokkenheid bij hun kinderen, een stabielere relatie en uiteindelijk meer levensgeluk. En wie wil dat nou niet? Han heeft in elk geval geen seconde spijt van het verlof dat hij door de lullige regels dan maar op eigen kosten heeft opgenomen. En ik ben reuze blij dat hij niet alleen een superleuke vader is, maar dat hij ook elk weekend de was doet.
Ionica Smeets (36) is wiskundige en hoogleraar wetenschapscommunicatie. Ze woont samen met Han en is moeder van Tex (5) en Rifka (1).
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
