Het lijkt onmogelijk. Een miljoenenbedrijf runnen, fulltime werken, een man hebben die dat ook doet en toch nog tijd genoeg hebben voor elkaar, de kinderen en familie en vrienden. Voor Nikkie Plessen niet.

Mij kost het geen moeite

“Nee joh, mij kost het geen moeite. Ik werk elke dag, maar ik heb een vaste hulp die bij ons in huis is. Wij brengen onze dochter ’s ochtends zelf naar school en ’s middags haalt de oppas haar op. Dat is een heel leuke, lieve vrouw die vijf dagen per week naar ons toekomt en met plezier voor onze kinderen zorgt. En ik woon schuin tegenover mijn werk, dus ik ben er eigenlijk gewoon altijd voor ze. De kinderen komen uit school met de oppas hiernaartoe om even een praatje te maken, dat gaat allemaal heel natuurlijk. Bovendien heb ik geen reistijd. Als ik om half zes klaar ben, dan ben ik ook om half zes thuis.”

 

De keuze was snel gemaakt

De modebusiness, een eigen bedrijf runnen – het leek Nikkie altijd fantastisch. Maar ook acteren trok haar, dus toen ze op haar zeventiende een rol in de serie Kees & co kreeg, was de keuze snel gemaakt. Ze werd actrice. Na Kees & co speelde Nikkie onder andere in Onderweg naar morgen en Goede tijden, slechte tijden. Er volgde meer televisiewerk. Ze presenteerde shows bij TMF en RTL. En nu, 31 jaar oud, is ze dan toch in de mode beland en heeft ze haar eigen label NIKKIE, dat binnen vijf jaar uitgroeide tot een internationaal modemerk met winkels in heel Europa en Azië. Ze heeft voor 2017 zelfs Kate Moss gestrikt, het topmodel wordt het gezicht van NIKKIE. Maar het allerbelangrijkste, benadrukt ze, zijn haar kinderen Alain (2) en Jolie (7).

 

Kwestie van discipline

Lukt het een internationaal bedrijf te runnen en toch elke avond thuis te zijn? Nikkie, lachend: “Ja hoor, ik werk gewoon net als ieder ander. Ik werk niet langer of zo. En ik ben goed in schema’s maken. Elke ochtend heeft een vaste indeling. Kwestie van discipline. Onze ochtenden zijn bijvoorbeeld elke dag hetzelfde. Ik sta om half zeven op, dan steek ik meteen de straat over om te rennen in het Vondelpark. Omdat ik het echt nodig heb, ik vind dat lekker. Ik ren een rondje, doe wat oefeningen en ben om kwart over zeven weer terug. Dan ga ik douchen. Half acht maak ik iedereen wakker en neem ik Alain mee naar beneden; die gaat lekker met een fles op de bank tv kijken terwijl ik ontbijt maak. Om acht uur komt Jolie beneden. Zij kleedt zichzelf aan, dus daar heb ik geen werk aan. Vervolgens ontbijten we samen en om half negen brengt Ruben of ik Jolie naar school. Die begint om kwart voor negen. Dan komt de oppas en ben ik om negen uur op mijn werk.”

Een fors ochtendprogramma. Wie heeft er nou zin om elke dag te beginnen met een dik halfuur hardlopen? “Nou ja, ik ga niet élke dag rennen hoor. Deze week is bijvoorbeeld echt heel druk omdat we voorbereidingen hebben voor een modeshow. Dan moet ik drie keer om half vijf opstaan om
naar München te gaan. Tja, dan kan ik niet rennen. Dat is dan maar zo. Overigens ben ik wel gewoon ’s avonds om zeven uur thuis.”

 

Het hele interview met Nikkie staat in Kek Mama 01-2017. 

Lees hier alle BN'er interviews.

Lieve toe aan vakantie
Beeld: 123RF

Lieve (31) is moeder van Jan (3) en Dries (1). Na een heftige scheiding heeft ze de liefde opnieuw gevonden in Rogier, met wie ze een latrelatie heeft. Voor Kek Mama schrijft ze over alles wat ze sindsdien doormaakt.

Ik weet niet wie er meer aan toe is, Jan of ik. Wat hakt het er in zeg, zeven weken lang elke ochtend om 6.30 uur opstaan om die twee schatjes in de kleren te krijgen, hun buikjes te vullen en op tijd achter de deur te schuiven bij de juf. Ik ben gebroken.
 

'Tegenwoordig bepaalt meneer alles zelf'

Jan zit nu zeven weken op de basisschool. En in die zeven weken is het van een peuter en echte kleuter geworden. Of daar ook een soort van kleuterpuberteit bij hoort weet ik niet, maar tegenwoordig bepaalt meneer alles zelf. Dat heeft zo af en toe zijn charme maar vaker is het uitermate irritant. Vooral in de ochtenden is het vaker strijd dan dat het een gezellig ochtendritueel is.

Het begint al bij het aankleden. Want dan wil hij nog slapen. Of wil hij iets anders aan dan ik had bedacht (een eigen smaak zou trouwens verboden moeten worden). Of is hij ziek. Tenminste dat zegt ie. En als ik dreig met een zetpil dan is ie ineens weer beter.
 

Het meest verschrikkelijke deel

Dan komt het meest verschrikkelijke deel: het eten van één boterham. Een boterham, zelfs zonder korstjes, staat garant voor minimaal drie kwartier feest aan tafel. Pap gaat er al helemaal niet in en zonder enige vorm van ontbijt naar school vind ik meer iets voor een ontaarde moeder, en dat ben ik toevallig niet. In ieder geval niet voor acht uur ’s ochtends.

Als ik dit bespreek met de kind&oudercoach krijg ik allerlei tips. Een kookwekker om de tijd voor zijn boterham-moment te bepalen, een time-timer om het te visualiseren en tot slot tot twintig tellen en vooral heel erg rustig blijven en positief benaderen. En dat laatste blijkt vooral de laatste weken steeds moeilijker en moeilijker. Tot twintig tellen lukt nog wel maar dat rustig blijven en positief benaderen? Nee.
 

'Heb jij een oplossing?'

Het is alsof de koek een beetje op is. Bij Jan, maar zeker ook bij mij. Ik kan er de kracht niet meer voor op brengen om lekker pedagogisch verantwoord bezig te zijn. Dus eet Jan de laatste twee dagen voor de vakantie zijn boterham op de gang. Als ik hem ’s middags vraag, wanneer we op de fiets zitten naar huis, of hij een oplossing heeft, zegt hij ‘Gewoon, dat jij niet meer zo boos bent en ik mijn brood op eet’. Kinderlogica.
 

Toe aan vakantie

Wanneer ik op zaterdag wakker word van een klein lief kinderkusje en ik op mijn wekker kijk, ben ik blij verrast. Het is al negen uur! Als we rustig op zijn gestaan en aan tafel zitten, eet Jan alsof hij al weken niks gehad heeft. Wel drie boterhammen, met korstjes, gaan erin als zoete broodjes. Ach, laten we het erop houden dat ook hij enorm toe was aan vakantie :-).
 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

gebit-kind-tanden-wisselen-eerste-tandje

Tandartsen blijven erop hameren: vanaf het moment dat het eerste tandje tevoorschijn komt, moet je het gebit van je kind goed verzorgen. Maar wat is nu een goede poetsroutine en hoe zit het met tanden wisselen? Een paar belangrijke punten op een rij.

Lees ook
De beste tips: zo komt je kind van de speen af

 

  1. Over het algemeen komt het eerste tandje door tussen de 6 en 9 maanden - vaak eerst de onderste voortandjes. Vanaf dan is dagelijkse reiniging van het gebit dus ook nodig. Ook zou je al een afspraak bij de tandarts kunnen maken - al beginnen de meeste ouders hier vanaf een jaar of 2 mee.
  2. De meeste kinderen hebben rond hun derde het hele melkgebit compleet. Toch raadt de tandarts aan om het gebit al vanaf twee jaar elke dag twee keer te poetsen. Hiervoor kun je prima peutertandpasta gebruiken: daar zit minder fluoride in en als je kind dit inslikt, is het niet erg. Maar wat als je kind niet wilt poetsen? Kek Mama vroeg het aan échte experts. En deze komen soms met verrassende oplossingen.
  3. Ongeveer tien tot twintig procent van de kinderen hebben last van zogenaamde ‘kaasmolaren’: gelige of bruine vlekken die worden veroorzaakt door een fout in de samenstelling van het glazuur van de tand. Om de schade te beperken is het belangrijk dat het gebit goed verzorgd wordt. De tandarts kan ook helpen, door een speciale pasta of fluoride aan te brengen.
  4. Het glazuur van het melkgebit is dunner en minder sterk. Hierdoor ontstaan makkelijker gaatjes en slijt het glazuur van het melkgebit sneller. Op 7- of 8-jarige leeftijd kunnen de knobbels van de melkkiezen door het kauwen al zelfs zijn weggesleten. Goed dus, om het gebit van je kind goed te verzorgen.
  5. Tanden wisselen doen kinderen vaak vanaf 5- of 6-jarige leeftijd. In tegenstelling tot doorkomende melktandjes, merkt je kind hier vaak weinig van - behalve dat de melktand los gaat zitten. Goed poetsen is tijdens de wisselfase extra belangrijk, omdat de nieuwe tanden erg gevoelig zijn voor cariës (gaatjes).
  6. In principe is de richtlijn dat de speen rond het derde jaar wel weg kan, anders loopt je kind risico op een zogenaamde ‘overbite’. Opvoedkundige Tischa Neve: "Laat je kinderen te lang met een speen rondlopen, dan zijn ze niet te verstaan met zo'n ding in hun mond. Ook is het slecht voor de mondmotoriek en het gebit. Het wordt voor ouders alleen maar gemakzucht. Je denkt al snel: hup, speen erin, dan is mijn kind wel stil."
  7. Om het gebit te beschermen en je kind levenslang goede mondverzorgingsgewoontes bij te brengen, heeft de tandarts drie belangrijke tips: beperk de suikerinname om tandbederf te voorkomen, zorg ervoor dat kinderen genoeg fluoride krijgen (bijvoorbeeld door een behandeling bij de tandarts of door supplementen) en leer je kinderen om regelmatig en goed te poetsen en te flossen.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >