Heb je al een grote dochter, krijg je opeens weer een baby. Vivian Reijs (40) maakte het mee.

“Hoe móet dit ook alweer?” vroeg ze de kraamhulp paniekerig toen James werd geboren. Dochter Day was alweer een jaar of tien uit de luiers en Vivian dacht dat ze alles vergeten was. Of nou ja, een luier ging nog net. Maar dat gepriegel met zo’n naveltje, en dit keer natuurlijk een piemeltje, het was allemaal weer wennen. “Na twee dagen zat ik er weer helemaal in hoor”, zegt ze. “Het is net als fietsen, je verleert het niet.”

De presentatrice en founder van gezondheidsplatform vivonline.nl wilde afspreken in Belle Folie, een hip tentje in haar woonplaats Laren waar je wordt verwelkomd door de geur van gezond. Geroosterde  groentes, salades, supersapjes. Vivian is er een trouwe bezoeker.

 

'Het is nooit saai'

Even daarvoor: de deur van het nog stille restaurant vliegt open en Dirk komt binnen voor koffie. Ze begroeten elkaar verliefd. “Dit is mijn man”, zegt Vivian, alsof daar nog twijfel over bestaat. “Bijna dan.” Want ja binnenkort gaan ze toch echt trouwen. In een besneeuwd en op het moment van interviewen nog geheim buitenland, met warme snowboots onder haar al net zo geheime droomjurk.

Ze neemt een slok wortelsap: “Dat spontane, dat is wat ik zo leuk aan Dirk vind. Hij wist dat ik hier een interview had en komt dan expres koffie halen om een kus te geven. Ik zie weleens van die stellen die zwijgend tegenover elkaar zitten in een restaurant, met hun telefoon voor zich. Bij ons zal dat niet snel gebeuren, het is nooit saai.”

 

Hij schreef ouderwets een liefdesbrief

Ruim drie jaar geleden kwamen ze elkaar tegen tijdens een benefietgala van het Emma Kinderziekenhuis. Ze hadden een goed  gesprek en dronken iets te veel, zoals dat gaat. Er werden geen nummers uitgewisseld, maar Vivian bleef hardnekkig in Dirks hoofd hangen. "Hij heeft uitgezocht hoe hij me kon bereiken en schreef me ouderwets een liefdesbrief. Zo bijzonder.”

Stapelverliefd zijn ze, maar niet van het zorgeloze soort. Kan ook niet, want kinderen. “Ik heb Day, hij is vader van Isabel (9) en Quirijn (6). Kijk, voor iedereen is dit nieuwe gezin wennen geweest, maar ook het leven van Day veranderde wel heel drastisch. Ze ging van jarenlang één op één met haar moeder en elk weekend bij haar vader (ex John Ewbank, red.) ineens naar een druk gezin met meerdere kinderen. Moest ze me ineens delen. Plotseling waren er allerlei mensen met wie ze mij moest delen. Dat was omschakelen.”

 

Het hele interview met Vivian staat in Kek Mama 03-2017. 

Lees hier alle BN'er interviews.

kinderen-met-twee-moeders-of-vaders

Kinderen met homoseksuele ouders groeien even gelukkig, tevreden en goed functionerend op als kinderen uit een gezin met een vader en een moeder. Dat zegt hoogleraar homoseksueel ouderschap Henny Bos.

Door de kinderen te observeren, filmen en vragenlijsten in te laten vullen, zag Bos hoe ze zich gedroegen op school en binnen het gezin. En wat blijkt? Ze voelen zich niet minder gelukkig. Ook vertonen ze niet meer grensoverschrijdend gedrag.

 

'Begrensde acceptatie'

Maar toch kunnen ze volgens de wetenschapper van één ding wel last hebben: de 5 procent die uitgesproken negatief is over homoseksualiteit. Bos: "Er is sprake van een begrensde acceptatie vanuit de maatschappij: enerzijds heb je in Nederland als homo of lesbische vrouw veel vrijheid, maar tegelijkertijd vinden mensen het geregeld vies als twee mannen elkaar zoenen."

 

Lees ook
Vrolijke opvoedtantes Els en Do over opgroeien zonder mannen >

 

'Wie is nou je echte moeder?'

"De samenleving zendt tegenstrijdige boodschappen uit en dat zien we ook terug in ons onderzoek", vervolgt Bos. "Zo krijgt de helft van de kinderen met twee moeders of twee vaders weleens vragen als: wie is nou je echte moeder? Of: mis je dan geen vader?’" Het zou volgens de wetenschapper best kunnen dat kinderen het moeilijk hebben met zulke vragen, maar ouders kunnen hier een belangrijke rol in spelen: "Hoe bereiden zij hun kinderen voor op opmerkingen en reacties vanuit de maatschappij? Ook de zichtbaarheid van andere vergelijkbare gezinnen helpt. Dat kinderen om zich heen zien dat er meer zijn zoals zij."

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De juf

Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Annette (41) geeft les aan groep 7.

Dinsdagochtend elf uur, een binnenzwembad op de Veluwe. We zijn met de bovenbouw op kamp. Er zijn maar liefst 75 leerlingen mee. Vorig jaar waren het er vijftig, en toen vond ik al dat het maximum was overschreden. Nu zijn er niet eens meer slaapzalen voor de begeleiders in onze kampeerboerderij. ’s Nachts liggen we met tien leerkrachten en tien ouders op opblaasmatrassen in de ruimte tussen de voordeur en de keuken. Max, de vader van Julia, heeft zich op de plek naast mij weten te wurmen. Hij trakteert me iets te vaak op ongewenste knipoogjes. Gelukkig heb ik een niets onthullende pyjama aan. Maar het slaapt niet lekker.
 

Buikpijn van de spanning

Ik heb al weken buikpijn van de spanning, omdat ik veel verantwoordelijkheden heb. En dan heb ik ook nog de cursus voor bedrijfshulpverlener gevolgd. Wat heeft me bezield? Als dank voor mijn ijver ben ik nu verantwoordelijk voor alle ongelukjes en ongelukken die voorbijkomen.

Ik sta als bhv’er een trapje hoger dan een EHBO’er. Ik kan niet alleen pleisters plakken, tekenbeten behandelen en mitella’s aanleggen, maar ook de stabiele zijligging toepassen, reanimeren en branden blussen.

De andere volwassenen begeleiden gezellig wedstrijden, spelletjes, droppings. Ik zeul erachteraan met mijn EHBO-kist. Gisteren, op dag één, heb ik ontelbaar veel pleisters geplakt, zeven bloedende knieën verbonden, drie hoofdwonden gestelpt en vier teken verwijderd.

Vanochtend viel Elsje (7) uit een boom. Haar enkel zwol op en werd blauw. Een breuk? Ik spoot er een coldspray op. Een van de chauffeurs bracht haar naar de EHBO in de stad.

Ze waren nog niet weg of er klonk gebrul uit de keuken. Keukenhulpje Benjamin (8) had te enthousiast uien gesneden. Uit zijn wijsvinger spoot bloed, het topje lag er bijna af. Ook hij is naar de EHBO. Met een gaasje uit mijn kist.
 

Lees ook
Juf Charlotte (41) wordt gek van de ouders van Fiene >

 

Zwembandjes

Nu zijn we dus in het zwembad. Terwijl zeven leerlingen geen diploma hebben. Die moeten zwembandjes om. Mijn hart slaat een slag over als ik twee paar bandjes aan de kant van het diepe zie liggen. Ik ren naar de badmeester. Samen scannen we de bodem van het bad. Of daar een kind ligt. Dan zie ik de zwemdiplomaloze Hamza en Anouar (beiden 8) van de glijbaan glijden. Zonder zwembandjes. Overspannen roep ik ze naar de kant, sleur ze uit het water en zeg streng: “Of die dingen aan, of ik bind jullie voor de rest van de dag vast op een stoel.”
 

Nog één nacht

Collega Inge belt vanuit het ziekenhuis. Benjamins vinger is gehecht. En Elsjes enkel is niet gebroken, maar wel zwaar gekneusd. Inge brengt ze naar huis. Morgen gaan wij ook. Ik kan niet wachten. Nog één keer douchen onder een lauw, miezerig straaltje. Nog één nacht op mijn slaapmatrasje naast de knipogende Max. Ik snak naar mijn eigen man. En naar mijn eigen bed. En naar een bad van drie uur. En naar de herfstvakantie.


Dit artikel staat in Kek Mama 10-2018.
 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >