Beeld: Canva
De dochter van Jacqueline voelt al van jongs af aan dingen aan in oude gebouwen en ziet ’s avonds geesten rond haar bed, waardoor ze niet durft te slapen. Niet alles wat kinderen zeggen kun je afdoen als ‘een levendige fantasie’.
Jacqueline (37), moeder van Livia (13) en Thomas (11): “Al van jongs af aan voelt Livia dingen aan. Zo waren we eens in een kasteel in Wales en werd ze bleek en slap. Eenmaal buiten knapte ze zichtbaar op. Toen ze ouder werd, vertelde ze dat er ‘geesten’ rond haar bed stonden ’s avonds en dat ze daarom niet durfde te slapen.
Toen ze ook bang was naar de wc te gaan, ben ik met haar naar een bevriend medium geweest. Zij hebben samen een goed gesprek gevoerd over wat ze zag. Het medium gaf aan dat mijn dochter op aarde ‘terug is gekomen’ met een reden. Livia schijnt er al honderden levens op te hebben zitten. De geesten die ze ziet zijn er dan ook niet om haar de stuipen op het lijf te jagen, maar om boodschappen als medium door te geven. Sindsdien slaapt Livia beter en is ze minder bang.
Bij het eindejaarsfeest van groep 8 was er een waarzegster ingehuurd voor de kinderen uit haar groep. Zij vertelde Livia ook dat ze later hetzelfde zou doen als zij: mensen helpen en adviseren met behulp van wat ze ziet. Deze vrouw kende mijn dochter niet en school wist ook niets van het helderziende-verhaal. Ook mijn zoon voelt energieën in een ruimte. Hij is een soort ‘dierenfluisteraar’. Zo wist hij dat onze hond op korte termijn zou overlijden, wat ook gebeurde. Sowieso worden dieren altijd als een magneet naar hem toegetrokken.
Zelf sta ik er erg voor open, omdat ik het ook ervaar, alleen anders. Ik ben zogenaamd helderhorend en helderwetend en krijg in mijn slaap informatie door. Al is dat in mijn jeugd nooit zo benoemd en werd er geen aandacht aan besteed. Daarom vind ik het extra belangrijk mijn kinderen hierin goed te begeleiden en steunen. Twee weken geleden heb ik met Livia naar de film The sixth sense gekeken. Een feest van herkenning, waardoor ze nu ook met andere ogen kijkt naar de ‘posse’ op haar kamer.”
De dochter van Sandra ziet ook geesten. Zo zit er een man in haar kamer, en begon ze over een broertje, terwijl ze nooit heeft geweten dat haar moeder een miskraam heeft gehad. Je leest het hier.
Nog vóór je kind de deur uit stapt, is de emotionele “basislijn” voor de dag vaak al bepaald. Niet door een strak schema of een perfect afgevinkte routine, maar door iets anders: hoe veilig en verbonden je kind zich bij jou voelt.
Kalvijn en Nina hebben ervoor gekozen om hun kindje zo min mogelijk op social media te delen.
Er is zo’n opvoedwijsheid die hardnekkig blijft hangen: zoals je een kind aanspreekt, zo gaat het zich ook gedragen. Geef je vertrouwen, dan groeit het. Praat je alsof het kind iets kan, dan gaat het eerder proberen om inderdaad “dat kind” te zijn.
Er zijn van die zinnen die automatisch uit je mond rollen zodra je moeder wordt. Je hoeft er niet eens over na te denken, ze zitten ergens opgeslagen tussen de gebroken nacht en de koude koffie. Een daarvan? “Omdat ik het zeg.” Maar hoe vertrouwd die uitspraak ook voelt, hij blijkt in de praktijk minder […]
Steeds meer kinderen hebben een overvol schema, van sport en muziek tot kunst. Waar vroeger één naschoolse activiteit genoeg was, is nu bijna elke vrije minuut ingevuld. Experts spreken van FOMO-parenting.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Romy* tijdens het optuigen van de kerstboom.
