Beeld: Canva
Liam maakt praatjes met zijn overleden oma, Marcia voorspelt gebeurtenissen en Max slaapt altijd met de deur dicht om de stroom geesten tegen te houden. Niet alles wat kinderen zeggen kun je afdoen als ‘een levendige fantasie’.
Rinske (38), moeder van Liam (12): “Als peuter en kleuter praatte mijn zoon regelmatig met overleden mensen. Zo hoorde ik hem een keer zeggen: ‘Ben jij oma Jans? Jij bent toch dood? Ja goed, zal ik zeggen, gaat goed met jou.’
Even later vertelde hij me dat het goed ging met oma Jans, en dat ik dat tegen mijn partner Do moest zeggen. Oma Jans was een maand of vier daarvoor overleden. Ik wist niet eens dat hij dat nog wist, hij was net twee geworden. We hebben er niets mee gedaan, maar namen het wel serieus.
Ook later heeft hij nog weleens gezegd dat hij iemand zag. Zo zaten we in een vakantiehuisje en vroeg hij wat ‘die mevrouw’ daar deed. Wij zagen alleen maar een lege gang. ‘O’, zei hij, ‘ze is weg, maar zwaaide wel.’ Ze was door de muur verdwenen, vertelde hij. Twee jaar geleden is zijn eigen oma overleden (de dochter van oma Jans). We hoopten stiekem dat hij ook een teken van haar zou krijgen, maar dat is helaas nooit gebeurd. Liam is nu twaalf en weet niet meer dat hij ooit geesten zag.”
Emilia (42), moeder van Bobby (12), Carlos (8) en Marcia (5): “‘Wie is die mevrouw die naast tante Lea zit?’ midden in een verder lege kamer roepen. Hardop lachen in bed, omdat ze gekriebeld wordt door een poesje, terwijl we geen katten hebben. Al dagen van tevoren aanvoelen dat haar broer ziek wordt of net voordat ik iets ga zeggen het al uitspreken.
Wij kijken thuis niet meer vreemd op als onze jongste onzichtbare dingen ziet of gebeurtenissen voorspelt. Van wie ze het heeft? Geen idee. Wij zijn zelf helemaal niet spiritueel. Maar onze Bobby zag vroeger ook al geesten, dat is na een paar jaar vanzelf overgegaan. We denken dus dat het een fase is.”
Kim (34), moeder van Max (11): “Mijn zoon zag altijd een stroom mensen de trap opkomen. Het was de reden waarom we de deur van zijn kamer altijd dicht moesten doen en ’s avonds even wat ‘geesten’ de deur moesten wijzen met de woorden ‘Max gaat nu slapen, jullie moeten weg’.
Inmiddels is Max groter, maar soms roept hij me nog weleens. Dan zit er ‘iets’ of ‘iemand’ en vindt hij het fijn als ik met salie zijn kamer even ‘opruim’. Ik geloof wat hij ziet en voelt, al zie ik zelf niets.”
De dochter van Jacqueline voelt al van jongs af aan dingen aan in oude gebouwen en ziet ’s avonds geesten rond haar bed, waardoor ze niet durft te slapen. Niet alles wat kinderen zeggen kun je afdoen als ‘een levendige fantasie’. Je leest het hier.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
