Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (9) en Róman (7). In Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven.
Lees verder onder de advertentie
“Heeft het moederschap je werk beïnvloed?” Het is een vraag die me geregeld in interviews is gesteld. Ja, natuurlijk. Mijn moederschap heeft mijn alles beïnvloed. Mijn lijf. Mijn eetpatroon. Mijn vocabulaire (had jij wel eens van een hydrofele luier gehoord toen je nog in kroegen slempte en Flügeltjes weghakte hopend dat de barman je mee naar huis zou nemen voor een potje vrijblijvende singleneukseks? Exact.) Maar wat ik me pas sinds kort realiseer is dat het omgekeerde ook waar is. Mijn werk slaat zijn tentakels uit in mijn moederschap.
Lees verder onder de advertentie
Een je-ne-sais-quoi
Naast columns schrijf ik namelijk, samen met een van mijn beste vrienden, scenario’s voor toneelstukken. Het is altijd een verrassing wat er gebeurt als de door ons bedachte zinnen plotseling worden uitgesproken door acteurs. Soms leek een grapje enig, maar werkt het niet. Soms heeft een acteur een merkwaardige opvatting van zijn rol, die we onbegrijpelijk vinden. En soms brengt een acteur juist iets extra’s, een je-ne-sais-quoi dat alle dialogen naar een hoger niveau tilt. De grootste briljantie zit hem dan vaak in de stiltes die hij laat vallen. Stiltes die soms ongemakkelijk en daardoor heel goed zijn. Stiltes die meer zeggen dan alle woorden.
Vorige week bracht François Róman vroeg in de middag thuis. De BSO had gebeld. Hij was heel ziek. Hij zag ook best wit, vond Fran. Ik keek naar Rómans snoetje en voelde: ergens klopte er iets niet. Toen ik hoorde dat zijn beste vriendje die middag op school had overgegeven en Róman spontaan een halfuur later ook boven de pot hing, wist ik genoeg.
Lees verder onder de advertentie
Die avond kroop ik naast hem op de bank. “Zeg, heb je nou echt gespuugd of niet?” Róman haalde zijn schouders op. “Dat weet ik niet precies. Ik had mijn ogen dicht.”
Stilte
Natuurlijk had ik kunnen ontploffen. Of een uitgebreide preek kunnen geven waarin ik uitlegde dat je het echt wel weet als ingewanden zich peristaltisch een weg naar buiten lijken te werken. Maar ik deed iets anders. Ik liet een stilte vallen. Toen deze net iets te lang duurde hield Róman het niet meer. “Oké! Ik ben niet ziek!” Natuurlijk lepelde ik daarna een enorm referaat op over de schande die liegen heet. Het maakte vast indruk. Maar niet zoveel als de stilte daarvoor. Die avond voelde ik me een intens tevreden werkende moeder. Zo tevreden dat ik er bijna een Flügeltje op gedronken had.
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Een avondje muziek luisteren met je kind kan zomaar uitlopen op een flinke discussie. Dat merkt Monique Westenberg nadat ze beelden deelt van een gezellige avond met haar zoon André, beter bekend als Kleine Dré.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Joan, die totaal niet heeft stilgestaan bij de initialen van de naam van haar dochter.
Een dagje strand met kleine kinderen klinkt heerlijk, maar in de praktijk verloopt het vaak nét iets anders dan ouders vooraf hadden bedacht. Zand overal, oververmoeide kinderen en een strijd rond etenstijd: herkenbaar? Dan is deze opvallende vakantietrend misschien iets om te onthouden.
Er is feestelijk nieuws bij de familie Buddenbruck, bekend van het programma Een huis vol. Thaila en haar man Rob mogen zich binnenkort opnieuw opa en oma noemen. Het gezin maakte het nieuws bekend via Instagram en kijkt uit naar de komst van een nieuw familielid.