Roos Schlikker

Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (8) en Róman (6). In Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven.

Hij is van de precieze, de meester van Miró. Aardige man, goed in zijn vak, reuze consciëntieus. Maar de lat ligt hoog en hij doet niet altijd aan teleurstellingenmanagement. Dat is voor een kind als Miró lastig. Want die is ook consciëntieus. En zijn lat ligt stiekem het allerhoogst. Van ons hoeft het niet. Eerlijk gezegd heb ik een grafhekel aan moeders die met rollende rrrr-en over het schoolplein brullen: “Oh Jobje, wat geweldig, je hebt een tópscorrrrre!” Aanstellers. Als Miró plezier heeft en zijn best doet, ben ik tevreden.
 

Een Goed

Miró zelf niet. Deze week moet hij zijn eerste spreekbeurt houden. Het mag van papier, maar dat latje ligt te laag. “Er waren dit jaar maar twee kinderen die een Goed kregen. En die deden het zonder blaadje. Dus ik ook. Ik wil zo graag een Goed.”

Ik begin aan mijn ‘als je maar je best doet’-riedel, maar zie dat het zinloos is. Dus oefenen we samen. Elke ochtend en avond. Zonder blaadje. Hij heeft er plezier in, hij doet waanzinnig zijn best. Dus zeg ik het hem nog eens op de ochtend voor de spreekbeurt: “Lieverd, voor mij heb je al een Goed. Oké? Je bent helemaal goed genoeg.”
 

Lees ook
Column Roos: 'Mijn zoontje is sinds gisteren gescheiden' >

 

Wat als?

Die middag sta ik hem nerveus op te wachten op het schoolplein. Het kan mij niets schelen, maar ik gun het hem zo. Die Goed. Wat als-ie een fout heeft gemaakt? Wat als de strikte meester een hapering ontdekte, een merkwaardig meanderende zin, een stot-tot-totter? Ja, hij zal met teleurstelling moeten dealen, daar komt-ie heus wel overheen. Net zoals hij bij voetbal heeft geleerd zowel te winnen als te verliezen. Maar hij deed de afgelopen weken op alles zo zijn best en altijd was er wat. Een hoofdletter vergeten in het dictee. Een te slordig geschreven rekensom die de meester niet goed rekende. Dat latje blijft maar boven Miró zweven, net te hoog om aan te tikken. Hij mag het eindelijk wel eens raken.
 

En? En? En?

De schooldeur knalt open. Hordes kinderen drommen naar buiten. Ik speur, zoek, kijk stiekem of ik afhangende schoudertjes zie. Plotseling staat hij voor me, zijn sproetengezicht stralend. “En? En? En?” vraag ik. Hij knikt zo hard dat zijn koppie bijna van zijn romp stuitert. “Echt waar? Miró, je had een Goed! Wat geweldig, wat een topscore!” Ik brul het. Iets te hard. En ik zie de andere ouders kijken. Aansteller.
 

Deze column staat in het Kek Mama 06-2018.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

blaren kinderen
Beeld: Pixabay

En dan ineens zit er zo’n gemene blaar op de hiel of teen van je kind. Zo pak je dit euvel aan.

Zo ontstaan blaren bij kinderen

Iedereen heeft weleens last van een blaar op z’n voet. Blaren ontstaan als er te veel druk of wrijving op de voet komt (meestal op de hiel of onder de voet). Vaak is een slechtzittende schoen de boosdoener: bijvoorbeeld een nieuwe schoen die nog moet worden ingelopen en in het begin nog knelt. Maar ook te grote schoenen kunnen voor problemen zorgen: doordat de voet steeds schuift in de schoen, ontstaat er wrijving en dus een risico op blaren.

 

Hoe voorkom je blaren?

Blaren voorkom je door te zorgen voor goed passende schoenen. Zoals gezegd: niet te klein en niet te groot. Koop schoenen dus niet ‘op de groei’. Laat je kind nieuwe schoenen rustig inlopen. Eerst een paar uur, dan pas de hele dag.

 

Lees ook
Dit moet je weten over een zonnesteek bij kinderen >

 

Doorprikken of niet?

In principe hoeven blaren niet behandeld te worden. Laat de blaar dus gewoon zitten als je kind er geen last van heeft. Maak ‘m wel goed schoon met water en zeep, spoel dat af en maak alles goed droog met een tissue. Plak er een grote pleister op die de hele blaar bedekt. Er zijn ook speciale blaarpleisters te koop. Deze verzachten de pijn en hebben een vocht absorberende werking.

Heeft je kind wel last van de blaar? Dan kun de blaar doorprikken. Dat doe je zo:

  • Was je handen grondig
     
  • Maak de blaar en de huid eromheen schoon met een huidreinigingsmiddel (bijvoorbeeld jodium)
     
  • Pak een steriele naald en prik de blaar op twee plekken open: in de boven- en onderkant. Duw met een schoon watje of gaasje het vocht uit de blaar. Laat in verband met infectiegevaar de rest van de huid zitten.
     
  • Desinfecteer opnieuw de huid.
     
  • Dek de plek af met een pleister om te voorkomen dat er vuil of bacteriën bij komen.

 

Blaren op vakantie

Door de warmte, het dragen van knellende waterschoentjes en meer/langer lopen dan normaal, kunnen zeker op vakantie ook blaren ontstaan. Handel zoals bovenstaand, en raadpleeg een arts als je het in verband met infectiegevaar niet vertrouwt.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

jaloerse peuter
Beeld: Unsplash

Ja, ook peuters kunnen last hebben van het groene monster. Dit zijn de oorzaken van hun jaloezie en zo ga je daarmee om.

Waarom jaloers?

Niets menselijks is onze peuters vreemd. Dus logischerwijs kunnen ze soms flink jaloers worden. Het is een normale menselijke emotie, net als blijdschap of verdriet. Bovendien zijn peuters nog erg op zichzelf gericht. Empathie ontwikkelt zich meestal pas later, peuters kunnen zich nog moeilijk in een ander verplaatsen en gunnen een ander nog niet echt iets. En dus pakken sommige peuters rustig een nieuwe Barbie af van een vriendinnetje, simpelweg omdat ze die mooi vinden en ook willen hebben. Maar jaloezie bij peuters richt zich vooral op de aandacht van ouders. Of eigenlijk: als die aandacht naar een ander kind gaat, bijvoorbeeld als er een nieuw broertje of zusje wordt geboren. Dan kan er een ware concurrentiestrijd losbarsten.

 

Lees ook
KIND: Zo beleeft een peuter verstoppertje >

 

Zo herken je het

Een peuter die geplaagd wordt door jaloezie om jouw aandacht of liefde zal dat soms letterlijk zeggen: ‘Mijn mama! Afblijven!’ Of ze duwen hun concurrenten weg. Maar er zijn ook kinderen die dit minder duidelijk uiten. Sommige peuters gaan zich ineens lastiger gedragen: ze maken iets stuk, huilen om niets of gooien ineens hun theeserviesje door de kamer. Allemaal tekenen aan de wand die erop kunnen wijzen dat er sprake is van het groene monster.

 

Omgaan met jaloezie

Vermoed je jaloezie bij jouw peuter? Ga het gesprek aan en neem deze gevoelens serieus. Want ook jij bent soms een tikkie jaloers op je buurvrouw die voor de vierde keer dit jaar op vakantie gaat, of op die collega die een week na haar bevalling weer maat 36 had. Benoem het gedrag van je peuter: ‘Ik zie dat je het niet leuk vindt dat een ander met jouw speelgoed speelt/ik jouw zusje de fles geef.’ Dan voelt jouw kind zich al gezien en gehoord. Probeer als het enigszins kan je aandacht goed te verdelen en iets leuks in het vooruitzicht te stellen: ‘Straks maak ik een puzzel met jou.’ En realiseer je dat jaloezie een nuttige emotie is. Zo leert jouw peuter rekening te houden met een ander en dingen te delen. Wijze levenslessen, kortom.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >