Waarom hij tijdens het tandenpoetsen compleet uit zijn dak gaat en nog 14 dingen die chef redactie Mariëtte niet begrijpt aan haar peuter.
Lees verder onder de advertentie
Toen ik nog geen kind had, dacht ik ongeveer zo over het fenomeen peuter: het zegt vaak nee en heeft gillende driftbuien die je gewoon moet negeren. Simpel. Inmiddels heb ik zo’n peuter en blijkt de realiteit toch wat gecompliceerder liggen. Nu is Casper (bijna 2) een peuter van het goedgemutste soort en blijven de gillende driftbuien nog enigszins binnen de perken. Maar dan nog, zo’n peuter, ik begrijp er soms helemaal niks van.
Lees verder onder de advertentie
Waarom hij heel boos, maar dan ook echt schreeuwend, krijsend, trappend boos, wordt omdat hij niet tegelijkertijd boven en beneden kan zijn.
Waarom hij wel met losse handen boven op een keukentrapje staat te zwaaien (ehm… niet meteen jeugdzorg bellen graag, is maar één keer gebeurd…), maar doodsbang weigert om op de babyzitzak van zijn zusje plaats te nemen.
Waarom wij onze halve tuin hebben opgeofferd aan een heel lelijk plastic speeltoestel in primaire kleuren, waar hij welgeteld twee keer op heeft gespeeld.
Waarom hij uitsluitend de appelstroop van zijn brood likt en mij wantrouwend aankijkt als ik voorstel om de bijbehorende boterham ook te consumeren.
Waarom hij het meteen doorheeft als ik hem probeer af te schepen met een oud model iPhone, zelfs als de wifi (lees: Nijntje op Netflix) gewoon werkt.
Waarom hij bij het schoonmaken van zijn gezicht met een snoetenpoetser doet alsof ik daarvoor kokend water en weerhaken gebruik.
Waarom hij wel head first in de golven durft, maar doodsbenauwd is in het pierenbadje.
Waarom hij al-tijd de speen van zijn babyzusje gapt, maar die natuurlijk wel paniekerig weigert als hij huilt om zijn speen en ik alleen die van haar bij me hebt.
Waarom zijn lievelingsfilmpje op YouTube er eentje is waarin twee Amerikaanse baby’s jammerend vechten om een tandenborstel. En waarom hij dat 41 keer achter elkaar kijkt.
Waarom hij wel ‘politiehelikopter’ zegt, maar zijn eigen naam maar niet lijkt te kunnen uitspreken.
Wat er zo verschrikkelijk erg is aan tandenpoetsen, dat hij elke keer opnieuw zo hard schreeuwt dat de buren het horen, wat onderhand aardig gênant begint te worden.
Waarom hij aan diezelfde buren vrolijk meedeelt dat mama ligt te slapen, terwijl ik op mijn werk zit. Wat onderhand ook aardig gênant begint te worden.
Waarom hij structureel weigert om appels te eten, tenzij we midden in de supermarkt staan en hij zomaar drie happen neemt. Uit drie verschillende appels.
Wat er zo moeilijk te begrijpen is aan het simpele feit dat een jas niet aan én uit kan zijn op hetzelfde moment.
Waarom hij helemaal slap ligt van het lachen als ik mijn neus snuit.
Mariëtte (33) is chef redactie van Kek Mama en moeder van Casper (bijna 2) en Nora (4 maanden).
Tijdelijke aanbieding: Neem nu een abonnement op Kek Mama en krijg een gratis tas naar keuze >
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]