Waarom hij tijdens het tandenpoetsen compleet uit zijn dak gaat en nog 14 dingen die chef redactie Mariëtte niet begrijpt aan haar peuter.
Lees verder onder de advertentie
Toen ik nog geen kind had, dacht ik ongeveer zo over het fenomeen peuter: het zegt vaak nee en heeft gillende driftbuien die je gewoon moet negeren. Simpel. Inmiddels heb ik zo’n peuter en blijkt de realiteit toch wat gecompliceerder liggen. Nu is Casper (bijna 2) een peuter van het goedgemutste soort en blijven de gillende driftbuien nog enigszins binnen de perken. Maar dan nog, zo’n peuter, ik begrijp er soms helemaal niks van.
Lees verder onder de advertentie
Waarom hij heel boos, maar dan ook echt schreeuwend, krijsend, trappend boos, wordt omdat hij niet tegelijkertijd boven en beneden kan zijn.
Waarom hij wel met losse handen boven op een keukentrapje staat te zwaaien (ehm… niet meteen jeugdzorg bellen graag, is maar één keer gebeurd…), maar doodsbang weigert om op de babyzitzak van zijn zusje plaats te nemen.
Waarom wij onze halve tuin hebben opgeofferd aan een heel lelijk plastic speeltoestel in primaire kleuren, waar hij welgeteld twee keer op heeft gespeeld.
Waarom hij uitsluitend de appelstroop van zijn brood likt en mij wantrouwend aankijkt als ik voorstel om de bijbehorende boterham ook te consumeren.
Waarom hij het meteen doorheeft als ik hem probeer af te schepen met een oud model iPhone, zelfs als de wifi (lees: Nijntje op Netflix) gewoon werkt.
Waarom hij bij het schoonmaken van zijn gezicht met een snoetenpoetser doet alsof ik daarvoor kokend water en weerhaken gebruik.
Waarom hij wel head first in de golven durft, maar doodsbenauwd is in het pierenbadje.
Waarom hij al-tijd de speen van zijn babyzusje gapt, maar die natuurlijk wel paniekerig weigert als hij huilt om zijn speen en ik alleen die van haar bij me hebt.
Waarom zijn lievelingsfilmpje op YouTube er eentje is waarin twee Amerikaanse baby’s jammerend vechten om een tandenborstel. En waarom hij dat 41 keer achter elkaar kijkt.
Waarom hij wel ‘politiehelikopter’ zegt, maar zijn eigen naam maar niet lijkt te kunnen uitspreken.
Wat er zo verschrikkelijk erg is aan tandenpoetsen, dat hij elke keer opnieuw zo hard schreeuwt dat de buren het horen, wat onderhand aardig gênant begint te worden.
Waarom hij aan diezelfde buren vrolijk meedeelt dat mama ligt te slapen, terwijl ik op mijn werk zit. Wat onderhand ook aardig gênant begint te worden.
Waarom hij structureel weigert om appels te eten, tenzij we midden in de supermarkt staan en hij zomaar drie happen neemt. Uit drie verschillende appels.
Wat er zo moeilijk te begrijpen is aan het simpele feit dat een jas niet aan én uit kan zijn op hetzelfde moment.
Waarom hij helemaal slap ligt van het lachen als ik mijn neus snuit.
Mariëtte (33) is chef redactie van Kek Mama en moeder van Casper (bijna 2) en Nora (4 maanden).
Tijdelijke aanbieding: Neem nu een abonnement op Kek Mama en krijg een gratis tas naar keuze >
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Een scherm kan soms voelen als de ultieme ouderlijke reddingsboei. Even een filmpje aan en iedereen heeft rust. Toch kiezen steeds meer ouders ervoor om duidelijke grenzen te stellen aan schermgebruik.
Het lievelingsgerecht waar de kinderen wél hun bord voor leegeten tot het kinderboek dat je inmiddels kan dromen: iedere mama heeft zo haar favorieten. Deze week deelt Valerie Gumster, beter bekend als Closet van Val, haar 15 favorieten.
Voormalig handbalster Estavana Polman (34) maakte vrijdagavond aan de talkshowtafel van Vandaag Inside bekend of zij en Rafael van der Vaart een zoon of dochter verwachten.
Simone verwondert zich over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Soms alledaagse dingen, zoals vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met L. en hun twee zonen van […]
Een naam bedenken voor je kind is nog best een klus. Kies je iets klassieks, iets unieks of ga je voor een naam die niemand snel vergeet? Destiny kreeg zo’n naam. Vooral haar tweede naam zorgt regelmatig voor opmerkingen.