vakantiestress
Beeld: Getty

Terwijl single moeder Jorinde (40) met een kapotte airco en dertig graden Celsius vast staat in minstens tweehonderd kilometer file op de Autoroute du Soleil, slaat de schrik haar om het hart. O god, de katten… helemaal vergeten. Net als het paspoort van jongste zoon, trouwens – of toch niet? Had ze de voordeur nou wel op slot gedaan? En waar is die zak met broodjes? Vakantiestress: komende jaren pakt ze het écht heel anders aan.

Goed, toegegeven: de monsterrit over de Franse péage is alweer een paar jaar geleden. De katten hebben al tijden plaats gemaakt voor een hond, de airco werkt weer, zonen van toen zes en acht zijn inmiddels tamelijk zelfredzame prepubers, en die zak broodjes regelen ze nu zelf maar: ongesmeerde bolletjes en een pak kaas zijn een uitstekend tijdverdrijf voor op de achterbank, heb ik na een kleine veertigduizend kilometer over buitenlandse autowegen in mijn eentje met twee kinderen wel geleerd.
 

Lees ook
Vakantiestress: 'Mag ik alsjeblieft naar huis?' >

 

'De katten hebben het overleefd'

Maar dat is niet het enige. Los van dat tijdig oppas voor de huisdieren regelen een buitengewoon goed idee is (met die katten kwam het trouwens helemaal in orde: buurvrouw verzorgde ze keurig tweemaal daags van onverantwoorde hoeveelheden voedsel, waardoor de katten niet alleen óns niet meer herkenden toen we terugkwamen, maar wij hen ook niet meer), heb ik het nodige geleerd van al mijn vakantiestressmomenten.

  1. Dat ik schijt heb aan goedbedoelde tips om stressvrij op vakantie te gaan, bijvoorbeeld. “Zorg dat je uitgerust vertrekt.” Yeah, right: dat is toch serieus de beste grap in tijden? Net zoiets als de Lowlands-tips van de dames van The Green Happiness: “Drink voor het slapen gaan een kopje kamillethee.” Uhuh. En “zorg dat je de laatste dagen voor vertrek geen grote dingen meer moet regelen” zeker? Terwijl school natuurlijk altijd besluit precies in diezelfde dagen voor de zomervakantie alle oudergesprekken, presentaties van werkjes en eindmusicals te plannen, je uitgerekend op de dag voor vertrek nog een onmisbare vergadering op werk hebt, sportclubs uiteraard nog een week langer doorlopen dan uitkomt, en je er tijdens het inpakken van de koffers pas achter komt dat de zwembroeken van de kinderen te klein zijn en de petjes en zonnebrandcrèmes kwijt. Uitgerust? Ménsen: niks is zo hard werken als op vakantie gaan.
     
  2. En dat ik dus ook maar gewoon accepteer dat ik in de eerste dagen op vakantie genadeloos instort. Waar de kinderen zich in mei al op verheugen, omdat dat standaard drie dagen zwempret (en dus géén oersaaie stedenbezoeken en ander ‘vet stom’ cultureels) betekent en zeker drie ijsjes per dag, als mama maar languit op haar ligbed kan. Met op haar beurt zeker drie rosé. En iedereen gewoon verplicht de hele vakantie siësta’s houdt. Je weet wel: when in Rome, do as the Romans do.
     
  3. Net zo goed als ik accepteer dat zoals de zorg voor kinderen niet altijd leuk is, het op vakantie dus ook niet non-stop lachen, gieren, brullen is. Ja, de kinderen slaan elkaar de hersens in. Terwijl ik zelf dreig te bezwijken onder veertig graden in de schaduw en mijn zenuwinzinking uit punt 2. Maar ik drink er gelukkig wel een verdomd goeie Sancerre bij, met uitzicht op een niet te versmaden donkere Fransman.
     
  4. Ik dat hele heilige moeten dus ook maar gewoon heb opgegeven. Want hoezo moeten we eigenlijk om de dag iets ‘nuttigs’ of cultureels doen? Een zak oesters en mosselen scoren bij het kraampje aan het strand is ook ontzettend Frans én culinair verantwoord, en ik hoef meteen niet meer te koken.
     
  5. Dat een goede voorbereiding dan misschien wel het halve werk mag zijn, maar dat de campingwinkel ook heus wel tandenborstels, zonnebrandcrème en paracetamol verkoopt, en jongste bij een gebrek aan T-shirts maar lekker een paar te grote van zijn broer draagt.
     
  6. Ook al had ik al drie weken een paklijst op hun slaapkamerdeuren geplakt met zaken die ze zelf moesten inpakken, en de vergeten iPad, lievelingsknuffel en astmamedicatie (nou ja, oké, die laatste had ik zelf natuurlijk nog wel even gecontroleerd en goddank heb ik altijd reserve bij me) dus dan maar gewoon een gevalletje jammer zijn, en vooral níet mijn probleem.
     
  7. O, en niemand van ons vakantieadres ons ooit nog tegenkomt, dus ik heus niet meteen de instanties op mijn dak heb wanneer mijn kinderen twee weken non-stop patat eten en vier dagen op rij niet douchen, om twaalf uur ’s avonds naar bed gaan en cola drinken bij het ontbijt. Omdat. Mama. Gewoon. Ook. Vakantie. Heeft.
     
  8. Levende planten en vissen gewoon mijn huis niet meer inkomen, omdat ze na 51 weken creperen onder mijn vergeetachtigheid, na een hels jaar in de zomer collectief het loodje leggen.
     
  9. Daarentegen dan weer niemand doodgaat als ik de buurvrouw vergeet te vragen om voor de post te zorgen. Kwestie van via de achterdeur naar binnen gaan bij thuiskomst, en genieten van een wijntje met diezelfde buurvrouw, omdat ze deze vakantie eindelijk eens niet verantwoordelijk was voor mijn verwaarloosde flora en fauna. En we vooral zo blij zijn weer even te kunnen lachen om alle hilarische slapstickmomenten uit onze vakanties. Stressloos. Tot de wintersportvakantie aanbreekt, tenminste.

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.



Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

nipt-zwangere-vrouwen

Door de NIPT kun je tijdens je zwangerschap zien hoe groot de kans is dat jouw baby het down-, edwards- of parausyndroom heeft. Maar hoe werkt zo'n test precies? Wanneer kun je 'm doen? En wordt-ie ook vergoed? Wij zochten het voor je uit. 

Want waar de test lange tijd alleen beschikbaar was voor zwangeren met een verhoogde kans op een kind met een chromosoomafwijking, mag sinds april 2017 iedere vrouw er gebruik van maken. Als je er behoefte aan hebt, dan. En als je betaalt, want vrijwillige deelname kost € 175 en wordt niet vergoed door de zorgverzekering.

 

DNA

NIPT betekent 'Niet-Invasieve Prenatale Test' en is een onderzoek dat bestaat uit het afnemen van een paar buisjes bloed. Hierin zit erfelijk materiaal (DNA) van de placenta dat bijna altijd hetzelfde is als dat van je kind. Zo kan het laboratorium dus, veilig én zonder het risico op een miskraam, onderzoeken of jouw baby het down-, edwards- of patausyndroom heeft. Wel goed om te weten: je kunt de test pas laten doen vanaf elf weken zwangerschap. 

 

Nevenbevindingen

Het laboratorium kan terwijl ze de NIPT uitvoeren ook zien of je kind andere (zeldzame) chromosoomafwijkingen heeft: die worden nevenbevindingen genoemd. Je mag zelf beslissen of je deze wilt weten en kunt dan ook kiezen uit twee mogelijkheden:

  1. Je wilt je kind alleen laten screenen op down-, edwards- en patausyndroom. Het laboratorium weet dan ook niet of er nevenbevindingen zijn.
  2. Je wilt je kind laten screenen op down-, edwards- en patausyndroom én je wil weten of het laboratorium nevenbevindingen heeft gevonden.

 

Lees ook
Extreme zwangerschapsmisselijkheid: ‘Zelfs een slokje water kwam er meteen weer uit’ >

 

Uitslagen

Na tien dagen krijg je de uitslag van je gynaecoloog of verloskundige. Als je ervoor hebt gekozen ook nevenbevindingen te willen horen en het laboratorium heeft deze gevonden, dan word je meestal gebeld door het Centrum voor Prenatale Diagnostiek of een polikliniek klinische genetica van een universitair ziekenhuis. De uitslagen die je kunt krijgen zijn: 

 

‘U bent waarschijnlijk niet zwanger van een kind met down-, edwards- of patausyndroom.’

Deze uitslag klopt bijna altijd: minder dan één op de duizend zwangere vrouwen blijkt achteraf toch zwanger van een kind met down-, edwards- of patausyndroom. Bij deze uitslag krijg je geen vervolgonderzoek.

 

‘U bent mogelijk zwanger van een kind met down-, edwards- of patausyndroom.’

  • Bij 75 van de 100 vrouwen die de uitslag krijgen dat ze mogelijk zwanger zijn van een kind met downsyndroom, klopt dat inderdaad; 25 vrouwen zijn dus niet zwanger van een kind met downsyndroom.
  • Bij 24 van de 100 vrouwen die de uitslag krijgen dat ze mogelijk zwanger zijn van een kind met edwardssyndroom, klopt dit inderdaad; 76 vrouwen zijn dus niet zwanger van een kind met edwardssyndroom.
  • Bij 23 van de 100 vrouwen die de uitslag krijgen dat ze mogelijk zwanger zijn van een kind met patausyndroom, klopt dit inderdaad; 77 vrouwen zijn dus niet zwanger van een kind met patausyndroom.

Als je echt zekerheid wilt hebben, kun je alsnog een vlokkentest of vruchtwateronderzoek laten doen.

 

‘Er is een nevenbevinding gevonden.’

Je krijgt dan uitleg over wat precies er is gevonden en wat dit mogelijk voor jou en/of voor je kind betekent. Je krijgt hiervoor een uitnodiging voor een gesprek op een polikliniek klinische genetica van een universitair ziekenhuis, waarin je meer informatie over de nevenbevinding krijgt en wat de mogelijkheden zijn.

 

‘Er is geen nevenbevinding gevonden.’

Als er in de uitslag niets staat over nevenbevindingen, dan betekent dit dat er ook geen nevenbevindingen zijn gevonden.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
longontsteking-kinderen-symptomen-behandeling

In Nederland krijgen elk jaar gemiddeld 25.000 kinderen een longontsteking. Vaak is die na een week of twee wel genezen, maar het kan ook maanden duren voordat een kind weer de oude is.

'Op tijd behandelen voorkomt erger', zegt Michael Rutgers, directeur van het Longfonds. In onderstaande antwoorden lees je hoe.

 

Wat is een longontsteking? 

Longontsteking is een ontsteking van de longen door een virus of bacterie en komt bij kinderen redelijk vaak voor. De kans om het te krijgen is het grootst bij baby's jonger dan één jaar, omdat hun afweer nog in ontwikkeling is. Zowel één als beide longen kunnen ontstoken zijn: wanneer beide longen ontstoken zijn, spreek je van een dubbele longontsteking.

 

Wat is de oorzaak? 

Meestal een virus of bacterie. Een gewone griep of verkoudheid, bijvoorbeeld. Tegenwoordig worden kinderen op het consultatiebureau ingeënt voor de pneumokokken bacterie. Hierdoor is de kans op een longontsteking door deze bacterie veel kleiner geworden. Wel heeft je kind meer kans op een longontsteking als hij een afweerstoornis, cystic fibrosis, PCD, een ontwikkelingsachterstand of last van spierzwakte heeft.

Oh, en dat je ziek kunt worden van kou is trouwens een fabel: virussen en bacteriën zijn altijd actief, of het nu warm of koud is, maar in de wintermaanden zitten we veel meer binnen (met ramen gesloten) en dichter op elkaar. De kans dat virussen aan elkaar worden overdragen, is daardoor groter.

 

Lees ook
VIDEO: dit is het verschil tussen griep en verkoudheid >

 

Wat zijn de symptomen? 

Eigenlijk krijgen kinderen vergelijkbare klachten als bij griep, maar dan een tikkie heftiger. Een paar voorbeelden: benauwd, kortademig, ophoesten van slijm (soms met wat bloed), moe, rillen en koorts.

 

Hoe behandel je een longontsteking?

Vermoed je dat je kind een longontsteking heeft, neem dan contact op met de huisarts. In de meeste gevallen schrijft hij of zij dan een antibioticakuur voor. Althans, als de oorzaak een bacteriële infectie is. Aan een virale infectie kan de huisarts weinig doen en dan is het een kwestie van uitzieken. Bij koorts of pijn mag je doorgaans gerust een pijnstiller geven.

Zijn de klachten na drie dagen antibiotica nog niet minder of wordt je kind steeds zieker? Bel dan de huisarts nog een keer. Bij een ernstige longontsteking wordt een kind opgenomen in het ziekenhuis. Daar krijgt-ie een hogere dosis antibiotica toegediend via pillen of een infuus.

 

Wat kun je zelf doen?

De kuur afmaken, je kind goed laten uitrusten én veel laten drinken: voor baby's tot zes maanden geldt ongeveer 150 ml per kilo lichaamsgewicht per dag, borstvoeding kan op verzoek. Baby's van zes maanden en ouder hebben per dag ongeveer 100 ml nodig per kilo lichaamsgewicht. Kinderen vanaf één jaar zes tot zeven bekertjes per dag van ongeveer 75 ml. Gaat drinken moeizaam? Probeer eens thee zonder suiker, diksap of dunne pap - dan krijgen ze toch het nodige vocht binnen.

 

Bron: Longfonds

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >