Onlangs plaatsten we een lijstje enge kinderuitspraken, maar wat blijkt uit de reacties: jullie bloedjes kunnen er ook wat van. Daarom een nieuwe reeks.
Lees verder onder de advertentie
Omdat we er geen genoeg van krijgen.
Mariëlle: ‘Mijn oudste (5) zei toen hij van school kwam en de nieuwe bloemen in de vaas zag: ‘Oh, mam! Je hebt tulpen gehaald! Ze zijn mooi. Mam, wist je dat we die gedurende de oorlog aten, omdat we niet genoeg voedsel hadden?’
Masja: ‘Mijn zoon wist als vijfjarige een man te beschrijven die in de tuin stond. Toen we later foto’s aan het bekijken waren, riep hij: ‘Dat is hem!’. Hij pikte de foto van de opa van mijn man eruit met zijn pilotenuniform aan. De opa van mijn man is eind jaren ’80 overleden en mijn zoon is geboren in 2008.’
Lees verder onder de advertentie
Harmke: ‘Mijn middelste was er op zijn derde van overtuigd dat-ie eerst een meisje en Lalien heette. Toen we een keer langs een bos reden, wees hij en zei dat hij daar was geweest toen hij Lalien was. Ze was 8 jaar geworden, overleden en toen kwam hij als jongetje bij ons.’
Jill: ‘Toen onze oudste 2 was, zei ze regelmatig: ‘Vroeger toen ik nog groot was’. Of: ‘Toen ik nog groot was, deed ik dat ook’.’
Jessica: ‘Met onze dochter, van toen 4 jaar, liepen we buiten in de kou, en zagen we de wolkjes van onze adem. ‘Hee mam, zo ziet tante Mandy (mijn overleden zus) er nu ook uit’. En ze huppelde vrolijk verder…’
Jennifer: ‘Ik heb blijkbaar zelf als kind iets verteld. Onderweg op vakantie naar Frankrijk waren we met de auto bij een tankstation gestopt. Ik vertelde mijn vader dat er achterin een sloperij was en dat ik daar altijd kwam met mijn opa. Ik bleef het verhaal vol houden, mijn ouders gingen vragen wat daar had gelegen. En wat denk je? Een sloperij.’
Elisabeth: ‘Zoontje zei hier op z’n derde ineens: ‘Mama, toen ik nog een oude man was, en jij nog niet geboren, toen had ik een motor’.’
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.