vervelen vakantie
Beeld: Unsplash

Het is zomervakantie en het regent. Dat vinden de zonen (9 en 12) van Jorinde helemaal niet erg, want niks is zo lucratief als een moeder die zich net zo verveelt als jij, tijdens al die vrije dagen.

  1. Omdat ontbijten met borrelnoten en ice tea terwijl je moeder tot diep in de ochtend uitslaapt, namelijk gewoon net zoiets is als een kop thee en een cracker met pindakaas, en ze het daar achteraf nog mee eens is ook.
     
  2. Regels en tijd even amper lijken te bestaan, en ze je dus lekker de hele dag laat stinken in je onesie – doet ze zelf tenslotte ook. (Wat overigens wel de nodige discussies oplevert over wíe nu brood en ijsjes moet kopen – en, voorruit, een pot snoeptomaten.)
     
  3. Én je de hele dag in diezelfde onesie onbeperkt mag Netflixen en Snapchatten, zelfs al vallen de mussen plotseling toch van het dak en staat er een zwembad in de tuin.
     
  4. Het tijdelijk ook hartstikke normaal is wanneer je 9 en 12 bent om pas vanaf 17.00 uur afspraken te maken met je vrienden, dan meteen maar besluit te blijven slapen, en je – nog altijd ongedouchte - moeder opeens een ongestoorde avond me time heeft en dat dus helemaal príma vindt.
     
  5. Alle anti-verveeltips in het niet vallen, wanneer je uit pure ellende per ongeluk op een doos oude Donald Ducks stuit, die opgerold op de bank met een glas frisdrank (want: amper regels, remember?) toch echt weer helemaal nieuw lijken.
     
  6. Net als de doos Lego uit de eighties op zolder trouwens, die met alleen maar basic blokjes en raampjes gewoon net zo cool blijkt als de ziljoen hightech Star Wars-bouwwerken op je eigen kamer.
     
  7. O, en omdat een cake bakken dan opeens zo leuk is. En iedereen daarna opeens wél zin heeft om spelletjes als Monopoly en Wie Is Het te spelen, terwijl het hele huis zich vult met de geur van nóg meer suiker.
     
  8. En de hond zich languit op de bank aanpast aan jullie vakantieritme, waardoor je wel matrassen van boven naar de woonkamer móet slepen voor een thuisbioscoop met popcorn en cola.
     
  9. Waar je dan ook nog met je broer mag blijven kamperen, omdat iedereen te lui is om de hele boel weer op te ruimen.
     
  10. Net als de smeulende resten van alle proefjes die je in het afgelopen schooljaar leerde trouwens, en die je nooit mocht uitvoeren (want: olie met kleurstof met maizena met cola – hállo!) maar nu wel. Waardoor er al dagen een stinkende petfles in de keuken staat die door moet gaan voor de lavalamp van YouTuber Dylan Haegens. (En dan zwijgen we maar even over de gecremeerde naaktslak in de vuurkorf. “Hij was toch al dood, mam!”)
     
  11. Waarna je moeder uit pure shock maar een pretpark boekt voor de volgende dag. Want je vervelen op vakantie is heerlijk, maar kent zo zijn (ethische) grenzen.

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Els en Do

De afwas, de tafel dekken, afruimen, hun kamer opruimen: mijn kinderen vertikken me te helpen met huishoudelijke klusjes. Bij alles wat ik van ze vraag, schreeuwen ze moord en brand en beweren ze dat het de beurt van de ander is.

ELS & DO: Natuurlijk willen ze geen klusjes doen. Wie wil dat nou wel? U moet ze dwingen, maar hoe? Do was er slecht in, indertijd. Uit luiheid en gemakzucht en omdat ze opvoeden nogal een klus vindt. Om het gemor van haar twee kleine lapzwansjes te voorkomen, ruimde ze uiteindelijk zelf de afwasmachine maar in en raapte hun speelgoed van de vloer.
 

Lees ook
'Ik stopte met troep opruimen en dit is wat er gebeurde' >

 

Koptelefoon op

Tot haar verbazing heeft haar zoon (22) zich wel ontwikkeld tot een goede opvoeder. En wel bij zijn neefjes op wie hij past bij wijze van bijbaantje. De stoute schoffes doen alle klusjes die hij hen opdraagt. Ze gooien zoet hun speelgoed in de mand en als ze hun limonade omstoten pakken ze zelf een doekje. Do’s zoon is minstens zo gemakzuchtig als zijn moeder. Zijn geheim is dat de protesten van zijn neefjes hem niets uitmaken. Ze kunnen op het dak gaan zitten, hij gaat lekker Netflixen, met zijn koptelefoon op.

Hij heeft zijn neefjes één keer, niet vaker, verteld dat hun leven een stuk leuker wordt als ze hun troep opruimen. Anders pakt hij de iPad af. Of zet-ie ze een halfuur in de tuin. Rain or shine. Nu zijn ze als was in zijn handen. Do is trots op hem. Maar ook verbaasd. “Dit heb je niet van mij geleerd”, zei ze. Bruno lachte: “Jawel, ik heb van jou geleerd hoe het niet moet.”

 

De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”

 

Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl

 

Dit artikel staat in Kek Mama 10-2018.




 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

zoon haatte nieuwe zusje
Beeld: Unsplash

De oudste zoon van Stephanie Duncan was een droombaby. Maar toen werd hij tweeënhalf, en kreeg hij een zusje.

Ze deden alles volgens het boekje, om zoonlief voor te bereiden op de komst van de nieuwe baby, schrijft Stephanie op ScaryMommy. Ze lazen boekjes, praatten er eindeloos met hem over, gaven hem een cadeau namens zijn nieuwe zusje en op de dag van haar geboorte kocht hij samen met zijn oma een knuffel voor haar en gingen ze naar het ziekenhuis om haar te ontmoeten.

Meteen was het mis.

‘Ik zal de blik op zijn gezicht nooit vergeten, toen hij mij zijn nieuwe zusje de borst zag geven’, schrijft Stephanie. ‘Pure verslagenheid.’

 

Hel

De weken erna lieten zich volgens Stephanie het best beschrijven als ‘de hel’. Ze probeerde de normale dagelijkse routine te handhaven voor haar zoon en richtte haar aandacht vooral op hem – haar dochter sliep toch, het gros van de tijd. Hij kreeg troostcadeautjes van de kraamvisite, zijn vader nam hem in de weekends mee naar de speeltuin en de dierentuin. Niets werkte. Stephanie: ‘Het enige wat mijn zoon wilde, was mij weer voor zichzelf hebben.’

Haar zoon begon in babytaal te praten, kreeg de ene driftbui na de andere. Wilde elke nacht tussen zijn ouders in slapen en weigerde overdag nog een middagslaapje te doen. Even overwogen Stephanie en haar man hem maar gewoon naar de kinderopvang te brengen, zodat Stephanie in rust tijd met haar baby kon doorbrengen.
 

Lees ook
'Mijn vijfjarige zoon is brutaal, luistert slecht en terroriseert zijn zusje' >

 

‘Ze valt wel mee’

In plaats daarvan besloten ze te stoppen hun zoon ‘grote jongen’ te noemen, hem niet meer te laten helpen bij het verzorgen van zijn zusje, en hem toe te staan zich als een baby te gedragen. ‘Opeens, vijf maanden na haar geboorte, kwam mijn peuter tot inzicht’, schrijft Stephanie. ‘Tenminste, ik weet niet of hij zich realiseerde dat zijn zusje toch wel meeviel, dat hij door had dat er best ruimte was voor twee kinderen in huis, of zich er maar bij neerlegde dat ze het gezin niet meer zou verlaten.' Maar van de ene op de andere dag was hij weer het droomkind dat ze kenden.

Twee jaar later verwelkomde het gezin nog een dochter. ‘We hebben de termen ‘grote broer’ en ‘grote zus’ en alles wat daarbij hoort, deze keer opzettelijk niet gebruikt. Mijn zoon gaf geen krimp en ging vrolijk verder met zijn leven. Mijn middelste dochter, dat is een héél ander verhaal.’
 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >