Speelgoed, zonnebrand en een polsbandje meenemen: lees deze en meer tips voor een geslaagd dagje strand met je kind.
Lees verder onder de advertentie
Dit neem je mee
Naast de handdoeken, schepjes, zwemkleding en wat speelgoed mag zonnebrandcrème niet in je tas ontbreken. Zeker op erg warme dagen kan de zonkracht flink zijn en verbrandt je kind dus snel. Zorg voor minimaal een factor 30 en smeer je kind een half uur voordat hij de zon ingaat, goed in. Vergeet daarbij z’n lippen en oren niet. Zeker in het water wordt je kind sneller bruin, dus smeer ‘m vaker in als hij regelmatig in de zee duikt. Heb je zonnebrand over van vorig jaar? Check hier hoe lang je de fles kunt bewaren.
Als je kind van zichzelf weinig kleur pigment heeft, laat ‘m dan een t-shirt dragen op het strand. Zo voorkom je, naast het smeren, dat z’n schouders en rug verbranden. Ook de ogen van je kind moet je goed beschermen tegen de zon, want kinderogen zijn extra kwetsbaar. Laat ‘m op het strand dus een zonnebril dragen die volledige UV-bescherming biedt.
Even bijkomen van het zandhappen? Zorg voor een shelter of een parasol, zodat je kind ook even lekker in de schaduw kan zitten.
Zandkastelen maken, dammen bouwen, schelpjes zoeken: een kind kan zich op ieder strand prima vermaken. Toch is het slim om ook wat extra geschut mee te nemen, zoals een opblaasbare strandbal of luchtbed.
Daarnaast kun je naar een strand gaan waar ze fijne, kindvriendelijke strandtenten hebben. Niet alleen handig om een snack te scoren, ze hebben ook vaak speeltoestellen of zelfs een overdekt speelparadijs. Terwijl jij in de schaduw even bijkomt, heeft je kind plezier voor tien.
Hoe raak je je kind niet kwijt?
Het is de nachtmerrie van iedere ouder: je kind uit het oog verliezen. Zeker op een overvol strand gebeurt dit in een split second. Houd je kind constant goed in te gaten en bespreek vóóraf wat hij moet doen als je elkaar kwijtraakt. Zo kun je afspreken elkaar bij een bepaald punt te zien, zoals een strandpaal, of dat hij naar de reddingsbrigade moet gaan en op jou moet wachten.
Lees verder onder de advertentie
Tegenwoordig kun je ook speciale polsbandjes krijgen, waar je je naam en telefoonnummer op schrijft. Raakt je kind zoek, dan kunnen anderen jou via dat bandje bereiken.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.