Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
‘Mam, mag ik nog een gaatje in mijn oren?’ Mijn geweten aarzelt, maar mijn inner kind schreeuwt ja. God, wat heb ik vroeger moeten leuren bij mijn ouders. Het was ordinair en bovendien gevaarlijk met spelen. Dat laatste begreep ik als kind nog wel, maar dat het ordinair was, vond ik een belediging voor een hele groep mensen. En ook voor mezelf, want oorbellen waren iets voor grote kinderen. Iets dat ik maar al te graag wilde zijn.
Lees ook – ‘Al die nieuwsbrieven, Parro’s en klassenappjes interesseren me gewoon niet’ >
Het was uiteindelijk mijn oom die tegen mijn ouders zei dat ze niet zo kinderachtig moesten doen. Dat vond ik mooi. Machtig mooi van hem. En ik heb gezworen aan mezelf dat ik bij minstens drie nichtjes (of neefjes) hetzelfde zou doen, mocht het later nodig zijn. Overigens waren mijn ouders niet heel streng hoor, want ik was uiteindelijk twaalf toen ik ze kreeg. Maar een tweede gaatje was uit den boze en dus nam ik op mijn zestiende uit baldadigheid een navel- én tongpiercing. Die arme ouders van mij…
Wij hebben een tijdje in Zwitserland gewoond en daar was het normaal dat je rond je zevende oorbellen laat zetten. En daar was ineens de kritische ouder in mij. Zeven? Poe, jong en wat als we terugverhuizen naar Nederland… zou ze in onze nette buurt dan de enige met gaatjes zijn? Wat zouden de andere ouders wel niet denken? Het was dat moment dat ik dacht ‘Jezus Patries, doe niet zo truttig!’
“Het was dat moment dat ik dacht ‘Jezus Patries, doe niet zo truttig'”
Dus we gingen naar een tattooshop, want dat is in Zwitserland dé plek waar je oorbellen laat zetten. Twee vol getatoeëerde gasten begroeten ons vriendelijk en met ACDC op de achtergrond kreeg mijn dochter in elk oor een ‘piercing’ op haar zevende. Ze was te veel onder de indruk van de omgeving dat ze buiten pas begon te huilen. Het was een andere ervaring dan bij de lokale Nederlandse juwelier zullen we maar zeggen.
Nu zes jaar later op haar vraag of ze een extra gaatje mag. Antwoordde ik volmondig ja. En ook nu hoor ik mijn ouders tegen mij zeggen: ‘Weet je het wel zeker moeders, ‘t is toch een tikkeltje ordinair…’
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
