Fotografie: Paulien van Beusekom
In het zwembad van een Franse camping zag ik een koppel met twee dreumesen: een tweeling. Het koppel verzoop bijna.
En dan bedoel ik niet in het water, maar in de zorg voor de tweeling. Stortte dreumes één zich niet in een of andere wildwaterbaan, dan trok dreumes twee wel een sprint naar een heel diep uitziend bad. Het stel moest ongelooflijk ploeteren om de koters in leven te houden en dan moest er ook nog gevoed en gesnackt worden.
Een ding heb ik nooit begrepen: waarom zoveel mensen roepen dat ze heel graag een tweeling willen. Twee kinderen, tegelijk in dezelfde lastige fase: het lijkt me geen kattenpis. Daar op die zwembadrand zat ik weer even heel content te wezen met mijn ene kind.
De dag erna was het zwembad dicht. Er had een kind in gepoept. Het bad moest urenlang leeggepompt worden. Al snel hing er een briefje waarop het campingpersoneel vriendelijk doch dringend verzocht om kleine kinderen altijd een zwemluier aan te doen.
Die week gebeurde het nog drie keer: sluiting van het zwembad vanwege een poepincident. Ik begon me sterk af te vragen of er daadwerkelijk mensen waren die hun kind steeds zonder zwemluier lieten zwemmen. Of is het concept zwemluier gewoon niet zo betrouwbaar? We weten allemaal dat zwemluiers geen plasjes opvangen. En dat de consistentie van babypoep nogal kan verschillen. Kan die kak er ook niet gewoon… je weet wel… langs druipen?
Sindsdien voelde zwemmen met mijn kind nogal risicovol. Kon ik die zwemluier wel vertrouwen? Wat als mijn kind plots met een bruine lekkage zou kampen en het zwembad leeggepompt zou moeten worden door mij? Alle ouders met kleine kinderen kregen nu al steeds boze blikken van andere campinggasten. Dan zou ik me al helemaal niet meer durven te vertonen.
Bij nader inzien zijn er twee dingen die ik niet begrijp: de sterke wens voor een tweeling en zwemluiers. Beide vanwege het risico op totale chaos en veel extra werk.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Emigreren naar Amerika, dat is Marjoleins droom. Haar man ziet het echter totaal niet zitten. ‘Het afvoerputje van de wereld’, noemt hij het. Daar wil je je kinderen toch niet groot brengen?
Wil jij het gamegedrag van je kind binnen de perken houden? Dan zijn alleen strenge regels niet genoeg, zo blijkt uit onderzoek.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]