Fotografie: Paulien van Beusekom
Dronkenlappen en peuters: eigenlijk zijn ze precies hetzelfde. Mijn lieve, schattige peuterdochtertje is in ieder geval soms net een dronken vent.
Zo sprong ze laatst op de bank, rende eroverheen, viel eraf, stond weer op en rende toen tegen een stoel. En het ging prima met haar. Ze ging door alsof er niks aan de hand was. Een zwalkende dronkenlap is er niks bij.
Heb je weleens een dronkenlap horen zeggen: ‘Nee joh, ik kan prima nog naar huis rijden/fietsen/vliegen/fierljeppen’? Dat is omdat ze leiden aan een knap staaltje zelfoverschatting. Daar heeft mijn peuter ook last van. Laatst vond ze dat haar pony geknipt moest worden en dat ze dat wel even ‘zelluf’ kon doen.
Mijn peuter valt meestal niet heel vredig in slaap. Eerst hoor ik nog hard gezang. Dan wat kreten. Dan nog wat gezang. En ineens is ze vertrokken. Soms snurkt ze hard, vaak kwijlt ze er ook bij. Wie weleens een dronken vriend of vriendin naar bed heeft gebracht, herkent dit.
Mijn dochter is ook niet zo emotioneel stabiel. Het ene moment is ze hysterisch aan het lachen. Het andere moment is ze hysterisch aan het huilen. Een aanleiding is meestal niet echt nodig. Als ik dronken ben, ben ik ook zo. Probeer een fles van een dronkenlap of peuter af te pakken en de hysterie is compleet.
Als mijn peuter een verhaal vertelt, is het vaak net dronkenmanspraat. Ik versta er werkelijk waar soms maar drie woorden van. Vaak knik ik gewoon. Je wil zulke types niet ontmoedigen. Vanwege die hysterische buien en zo.
Dronkenlappen houden van nachtelijke snacks. Mijn dochter ook. Het is dat ze nog niet weet wat een shoarmatent is, anders was ze waarschijnlijk fan. Ze houdt van veel saus, verzadigde vetten en van ergens midden in de nacht binnen vallen. Kan niet missen.
Mijn dochter praat tegen zichzelf, neemt soms rare houdingen aan, heeft belachelijk vaak de hik, struikelt over haar eigen voeten en heeft geen sociaal filter. Allemaal gemeenschappelijke gedragingen met een bezopen kerel. Maar de leukste overeenkomst vind ik dat ze soms zomaar ineens ‘IK HOU VAN JOU’ roept en me in de armen vliegt. Dat ze de volgende ochtend waarschijnlijk zeer humeurig uit bed zal stappen, heb ik haar dan bij voorbaat al vergeven.
Tara (32) is moeder van dochter Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun […]
Het lievelingsgerecht waar de kinderen wél hun bord voor leegeten tot het kinderboek dat je inmiddels kan dromen: iedere mama heeft zo haar favorieten. Deze week deelt Maike Kadé haar 15 favorieten.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.