Fotografie: Paulien van Beusekom
Ik ben laatst voor het eerst op een kinderkledingbeurs geweest. Ik, degene die verslaafd is aan het kopen van bundeltjes op Vinted, vond het werkelijk een walhalla.
‘Het is beter dan Vinted, want je hoeft geen hoge verzendkosten te betalen voor truitjes van drie euro’, zei ik later tegen mijn moeder, alsof ik het wiel had uitgevonden. ‘Joh, ik ging áltijd naar kinderkledingbeurzen, zo deden we dat vroeger’, was het antwoord.
Sindsdien heb ik het te pakken, dat offline tweedehands shoppen. Zo bezocht ik onlangs een grote vlooienmarkt met één doel: sinterklaas- en kerstcadeautjes kopen voor mijn kind. Het was alsof ik een gokverslaafde was die door een casino liep. Een autogarage voor €3, een poppenhuis voor €1, een step voor 50 cent. I was high on bargains.
Ik sleepte me een ongeluk, dat wel, want ik kon werkelijk waar niks laten staan. Sinterklaas heeft dit jaar een jute zak of vijf nodig en die zal ook wel een acute hernia krijgen maar hè, moeders zag een step voor twee kwartjes!
Nu moet ik mezelf niet voordoen als een of andere moeder Teresa van de tweedehands spullen. Ik zondig ook. Vaak. Ik kan bijvoorbeeld geen Kruidvat of Action binnenlopen zonder een speelgoedrommeltje voor mijn kind te kopen. Het driehonderdste kleurboek, het zevenhonderdste knuffeltje.
Als mijn kind één aflevering van Gabby’s Dollhouse heeft gezien en haar mondhoeken daarbij ook maar een klein beetje omhoog gingen, dan koop ik vervolgens alles waar Gabby’s smoelwerk op staat. Mijn dochter is nu fan van Cars, dus er hoeft maar een speelgoedje met wielen eronder in mijn blikveld te komen en mijn pinpas zit in het pinapparaat.
De vraag is: koop ik dit nu allemaal voor mijn dochter of ook een beetje voor mezelf? Dat laatste kan ik niet ontkennen. Vanwege het krankzinnige feit dat ik gelukkig word van impulsaankopen, maar stiekem soms ook omdat ik daadwerkelijk iets wil hebben.
Zo kan ik me nu al verheugen op het inrichten van de inimini kamertjes van het poppenhuis met inimini meubeltjes. Ondertussen probeer ik mijn vriend te overtuigen dat dit écht een heel leuk cadeau voor ons kind is. Terwijl ze eigenlijk in haar Cars-fase zit. En nog helemaal niet zo lang geconcentreerd met poppetjes kan spelen. En niet eens weet wat een poppenhuis is. Maar toch.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Een rit met de ambulance en een bezoek aan de kinderafdeling: voor Mieke en Nick uit Meer Dan Verwacht was het dinsdag even alle hens aan dek.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Annelien, wiens zoon niet mee mag als schoolreisje, als straf voor iets wat op school is voorgevallen.
Conflicten aangaan en kwetsbaarheid tonen zijn belangrijke vaardigheden in elke relatie. Maar wat gebeurt er als jij jouw deel doet, maar het niet terug krijgt?
Tijdens een openhartig gesprek met RTL geven Echte Gooische Moeders Kimberly Bosman en Pauline Wingelaar een zeldzaam eerlijk inkijkje in hun persoonlijke leven.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Een verhuizing zorgt vaak voor stress, verrassingen en soms ook voor situaties die je het liefst direct zou vergeten. Seree (38), moeder van drie kinderen, weet er alles van: onder haar matras lag een gênant geheimpje.