Beeld: Paulien van Beusekom
Patrick (53) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Een goeie vriendin van me, moeder van twee kleintjes, zat naast me op de bank en had wallen onder haar ogen die tot op haar knieën hingen. ‘Wat is er met je aan de hand?’ vroeg ik terwijl ik twee theetjes neerzette. Mijn dochtertje is de laatste tijd wat onrustig en slaapt weer bij me in bed,’ antwoordde ze. ‘Ohhhh, hoe leuk,’ riep ik. ‘Geniet er maar van. Voor je het weet is het voorbij en rollen ze met hun ogen bij alles dat je zegt.’ ‘Ben jij soms vergeten hoe het is om nacht in nacht uit om de haverklap wakker gemaakt te worden?’ vroeg die vriendin. Even dacht ik na. En ik moet eerlijk zeggen, achter mijn geromantiseerde herinnering van met z’n allen in een groot bed slapen, zat inderdaad weggestopt hoe het werkelijk was.
“Achter mijn geromantiseerde herinnering van met z’n allen in een groot bed slapen, zat inderdaad weggestopt hoe het werkelijk was”
Plots lag ik weer op het laatste randje matras, of meer de scherpe houten rand net ónder het matras, zeg maar het allerlaatste stukje bed waar je je aan probeert vast te klampen voor je er alsnog vanaf valt. Die. Onze pasgeboren zoon had maandenlang last van hevige buikkrampjes, gek genoeg alleen ’s nachts. Hartverscheurend om dat kleine lichaampje te voelen verkrampen in je armen. Als ouders ben je in alle staten. Dus nadat we hem wekenlang vijf, zes, zeven keer per nacht door de gangen en de kamers hadden lopen wiegen legde zijn moeder hem maar aan. Dat hielp niet alleen steeds heeeel even. Het was ook het begin van het einde van ons.
De kleine man wilde vanaf nu maar een ding. De tiet. Oke, oke, ik begrijp hem wel, maar dit hield in dat hij vanaf nu tussen ons in werd gelegd in bed. Automatisch betekende dat dat ik naar de zijkant schoof en omdat dat schattige manneke de neiging had om tijdens het aanleggen heel breeduit te gaan liggen, bleef voor mij een reepje matras over van ongeveer 20 cm breed. Daar lag ik dan. Al snel had ik rug- en
nekpijn van het geforceerd tegenhouden van de zwaartekracht zodat ik niet op het koude zeil zou zakken. ‘Ga jij anders in het logeerbed liggen,’ zei zijn moeder na een paar nachten. ‘Dan slaapt er tenminste nog iemand.’
Lees ook – Patrick schrok van zijn toekomstige kinderen: ‘Ze zagen er strak en lichtjes zielloos uit’>
Zo gezegd zo gedaan. En eigenlijk zijn we vanaf dat moment nooit meer in hetzelfde bed gaan liggen, mijn ex en ik. Bijna meteen had mijn dochter van toen anderhalf jaar oud door dat haar babybroertje nu op mijn plek lag en ik boven. ‘Ik wil ook bij papa of mama slapen! Net als hij!’ jammerde ze dagenlang. En tja, slaapgebrek, twee kleintjes opvoeden, in een moment van zwakte stemde ik toe. En binnen een mum van tijd was dat de standaard. Onze zoon sliep bij mama en onze dochter bij mij. En als er nog iets van seksuele aantrekkingskracht over was tussen hun moeder en mij dan was die bij deze tot onder het vriespunt gedaald.
“We waren opgeslokt door de opvoeding en de buikkrampjes”
Nooit sliepen we meer samen, nooit meer intimiteit. We waren opgeslokt door de opvoeding en de buikkrampjes. Toen na een halfjaar die krampjes verholpen waren, was er van ‘ons’ niets meer over dan een soort broer-zus-status en enkele jaren later gingen we definitief uit elkaar.
‘O ja,’ zei ik tegen die vriendin. ‘Heftig he?’ ‘Ja,’ zei ze en ze nam een slok van haar theetje. Samen zaten we daar even en zwegen.
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar […]
Marlijn Weerdenburg heeft een periode achter de rug waarin veel op haar afkwam. De presentatrice kreeg te maken met persoonlijke veranderingen, zorgen binnen haar gezin en een groot verlies.
Christina Curry is afgelopen week moeder geworden van haar eerste kind. Ze deelt nu de eerste foto’s van haar dochter, die naar de naam Cleo luistert.