Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (11) en Phaedra (8). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Lees verder onder de advertentie
Zoals sommigen van jullie al weten, schuw ik het onderwerp seks niet. Niet op feestjes en partijen (wanneer mogen we weer?) en ook niet ten overstaan van mijn kids. Uiteraard beperk ik de onderwerpen iets – ik neem ze nog niet mee in de wereld van buttplugs en tepelknijpers, maar nu ze nog jong zijn en hun ogen het rollende effect nog niet geheel onder de knie hebben, kaart ik het onderwerp seks wel af en toe aan.
Lees verder onder de advertentie
Verliefd
Alleen zit ik nu in een lastige fase. Want liefde en seks kúnnen met elkaar verbonden zijn, maar dat hoeft natuurlijk niet. Momenteel is mijn jongste dochter verliefd op onze hond.
‘Ja, maar ik hou gewoon heel veel van Lodewyck, mam!’
Het is een hond, denk ik dan. Maar aan de andere kant: lekker belangrijk. Ze wilden ook jarenlang met hun vader trouwen en daar zijn ze inmiddels ook vanaf gestapt. Hoewel dat niet is vanwege moralistische of incestueuze redenen, maar meer omdat papa te veel haar op zijn lijf heeft.
Mijn jongste dochter is sowieso lovey dovey en wil het liefst een kus op haar mond. Uiteraard compleet onschuldig, maar tot welke leeftijd is dat oké? Freud vindt er vast heel veel van, maar ik denk – zoals bij veel andere levensloopperikelen – dat ook dit wel vanzelf voorbijgaat. Kalverliefde wordt dan ook in het woordenboek omschreven als ‘een liefdesrelatie op prille leeftijd die vaak gekenmerkt wordt door hevige, onvoorwaardelijke en onvolwassen gevoelens. En die meestal geen lange levensduur is beschoren.’
Lees verder onder de advertentie
Toegegeven: ik ben ook een echte knuffelaar en kusser. Heel veel kusjes op hun kinderwangen. Met veel geluid. En als ik eerlijk ben, ook op de hond. Die krijgt dan een aai over zijn kop gevolg door een dikke pakkerd. Wat in mijn ogen iets anders is dan een echte kus, maar kinderen kopiëren en dus geeft mijn jongste dochter de hond een ‘echte’ kus en het liefst op zijn bek. Tja, en dat is dan weer niet helemaal de bedoeling.
Meteen hoor ik mijn eigen moeder als ik op zo’n moment tegen haar zeg: ‘Niet doen! Dat is vies en je wordt er ziek van!’. En dan voel ik me tegelijkertijd ook een zeur. Snap je dat?
Het is toch allemaal vrij onschuldig. Echt een soort kalverliefde. Maar dan niet met een koe, maar met een hond. Laten we het in dit geval dan maar puppy love noemen…
Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van 2 lab baby’s Maria (11) en Phaedra (8). Ze werkte o.a. bij Qmusic en 100% NL. Haar succesvolle podcast serie Let’s Talk About Sex(e) hoor je nu op GoodLIFE Radio. Haar man woont doordeweeks in Zwitserland, wanneer ze probeert kids, werk en girls nights zo goed en zo kwaad te combineren. In haar debuut roman ‘De Lab Baby’ vertelt ze over haar persoonlijke ervaringen met IVF.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.