Onze tienjarige zoon is verliefd op een meisje uit zijn klas. Ze hebben een tijdje verkering gehad en nu heeft ze het uitgemaakt. Hij ligt huilend in zijn bed en eet nauwelijks meer. Ik kan zijn kleine ex wel wurgen. Hoe serieus moet ik zo’n kalverliefde eigenlijk nemen?
ELS EN DO: “And they called it: puppy love, kweelde de piepjonge Donny Osmond verontwaardigd begin jaren zeventig. Hij vond het maar niks dat verliefdheid bij kinderen niet serieus wordt genomen. Terecht. Kinderen kunnen net als volwassenen hevig verliefd zijn en liefdesverdriet hebben. Gelukkig duurt het bij hen minder lang omdat hun verse hersentjes al snel weer allerlei andere spannende indrukken krijgen te verwerken.
De zoon van tante Els had al liefdesverdriet toen hij vijf was. Om een vijfjarige blondine, Lyanne. Zij ging er vandoor met zijn beste vriend. Van de ene dag op de andere negeerde ze hem straal. Terwijl ze maandenlang bij elkaar hadden gespeeld en hij haar nog wel een gouden ketting had geschonken uit de collectie nepjuwelen van zijn moeder. Els vervloekte het kind en noemt haar tot op de dag van vandaag een del.
Inmiddels is haar zoon een gespierde hunk met een bronzen stem die zwemt in de blondines. Laatst kwam hij Lyanne tegen in de kroeg. Grinnikend namen ze hun relatieproblemen met elkaar door. Lyanne bleek oren te hebben naar een doorstart. Thijs niet. Maar dat zei hij haar wel heel lief, want inmiddels heeft hij haar vergeven dat ze hem zo schandalig ontrouw is geweest.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 03-2018.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
