Beeld: Getty Images
Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (10) en Phaedra (7).
Terwijl mijn jongste met veel plezier heeft geluisterd naar het kerstverhaal dat ook haar via het scherm toekwam, komt mijn oudste dochter Maria beteuterd naar beneden na haar virtuele kerstontbijt met de klas. Toegegeven: haar juf had de perfecte connotatie bij alle passages van de weg die Jozef en Maria aflegde tot ze bij het stalletje aankwamen. Ik had stiekem door een kier meegekeken en ook ik waande me even in Bethlehem.
“Wat is er liefje?”, vraag ik mijn oudste die nog steeds met een bedroefd gezicht voor mij staat. “Waarom heb je me Maria genoemd?!”, klinkt haar verwijtende response. Die zag ik even niet aankomen. “Iedereen moest de hele tijd lachen als het over ‘Maria’ ging en dat vind ik dus echt niet leuk!”
Ik snap haar. Op een ander level weliswaar, maar ook ik ben heel lang niet tevreden geweest met mijn naam ‘Patricia’. Ik kwam uit Zandvoort en zat in het sjieke Aerdenhout op school. Wat hemelsbreed slechts 3 km verderop ligt, maar waar in werkelijkheid hele werelden tussen lagen.
Lees ook
Patricia bereidt zich voor vijf weken thuisonderwijs: ‘Ik neem dit veel te serieus’ >
Middenin het schooljaar van groep 4 besloten mijn ouders dat het elitaire stukje Nederland iets verderop beter zou zijn. Daar belandde ik tussen de Gijsberts, Liedewij’s, Florissen en Charlottes. ‘Dit is Patricia’, zei de juf, waarop één van de kinderen haar niet goed verstond en zei: ‘Priscilla?’
Waarom hadden mijn ouders me niet gewoon Merel genoemd…
Uit onderzoek blijkt dat bovengenoemde namen vaak in een hogere sociale klasse belanden dan namen als Sabrina en Kaylee. Door mijn naam heb ik wel het gevoel gehad dat ik me meer moest bewijzen, wat mij ook bewuster heeft gemaakt van mijn eigen identiteit en dus sterker heeft gemaakt. Al met al draag ik ‘m nu letterlijk met trots, want hij hangt in gouden letters al 25 jaar om mijn nek.
“Liefje, ik begrijp je”, zeg ik tegen haar. Ik pak mijn telefoon en zet keihard ‘Maria Maria’ aan. De fijne beats van Santana vrolijken haar op. We dansen door de woonkamer. Alles is toch al anders dit jaar. Ik zie een lach op haar gezicht verschijnen en ze zegt: “Op een dag vind ik mijn naam vast wel mooi. Mag ik dan ook zo’n ketting net zoals jij?” Ik weet wat ik volgend jaar met kerst aan haar geef…
Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van 2 lab baby’s Maria (10) en Phaedra (7). Ze werkte o.a. bij Qmusic en 100% NL. Haar succesvolle podcast serie Let’s Talk About Sex(e) hoor je nu op GoodLIFE Radio. Haar man woont doordeweeks in Zwitserland, wanneer ze probeert kids, werk en girls nights zo goed en zo kwaad te combineren. In haar debuut roman ‘De Lab Baby’ vertelt ze over haar persoonlijke ervaringen met IVF.
Meer Kek Mama? Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief >
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.