Presentatrice Nicolette Kluijver is moeder van Isabella en de tweeling Ana Sofia en Jesse.
“WAT MOET JIJ blij zijn: een tweeling.”
“Het is mijn grote droom.”
“Is dat natuurlijk gegaan of niet?”
Ik kreeg zo veel opbeurende maar ook treurige zinnen naar mijn hoofd tijdens mijn zwangerschap van de twins. In de supermarkt, tijdens het uitlaten van de hond; het leek wel of de hele wereld iets wilde zeggen over mijn aanstaande tweeling.
Ik wist zelf dat het kon gebeuren – it runs in the family – en toen ik dagenlang kotsend boven het toilet hing zei ik al tegen Joost: “Dit zijn er twee.” Ik was zo hormonaal, het was abnormaal. Huilen bij een WNF-reclame en ineens de slappe lach krijgen in de wachtkamer van de tandarts. Megaveel zin in vreemde gerechten en bovenal bizar moe.
Lees ook
Een tweelingzwangerschap: dit kun je verwachten >
Toen het hoge woord eruit was kon het ‘genieten’ beginnen. Bij twintig weken had ik bruine schotels als tepels, spataderen en kon ik mijn eigen voeten niet meer zien, maar achteraf bekeken was dat nog een makkie. Toen de tweeling geboren was begon het feest pas echt.
Het was zo dubbel. Intens geluk maal twee. Ze waren zo lief, zo mooi en perfect… maar o wat waren de nachten zwaar en de borstvoeding eindeloos. Had ik net de een gehad, wilde de ander alweer. Het huilen van de tweeling ging door merg en been, want ze staken elkaar lekker aan. Ik dacht echt: als nog één iemand in de supermarkt zegt: “Dit is echt mijn droom”, dan geef ik hem een klap met mijn winkelkratje. Het was intens zwaar.
Nu zijn we vijf jaar verder en is eindelijk het genieten echt begonnen (ja aanstaande tweelingouders, dat duurt een paar jaar). Ze lopen als ze iets spannend vinden hand in hand. Ze beuren elkaar op als iets tegenzit. Als ik de een straf geef omdat die de ander iets aandoet, keren ze zich beiden tegen mij: “Zo doe je niet tegen mijn broertje/zusje.” Ze zijn onafscheidelijk, een team. Het is een band waar menigeen jaloers op is.
Deze drie engeltjes (vergeet namelijk de oudste niet-tweeling niet) zijn het mooiste wat me ooit is overkomen. Maar op de vraag of ik ooit nog zwanger durf te worden roep ik meteen: “Neeeeee!” Zo meteen zijn het er drie. Want meerlingen zitten in de familie, dus houd ik mijn hart vast voor mijn meiden. Ik zal er als oma in ieder geval altijd voor ze zijn!
Deze column staat in Kek Mama 12-2020.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.
De oppas blijkt ziek, precies op de dag dat Lenneke een sollicitatiegesprek had. Alle back-ups waren niet beschikbaar. Zo laat nog afzeggen, was geen optie. Toen zat er nog maar een ding op…
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.