Presentatrice Nicolette Kluijver is moeder van Isabella en de tweeling Ana Sofia en Jesse.
Lees verder onder de advertentie
Ik weet even niet hoe ik het nog kan bolwerken. Het is te veel: de was, de afwas, de honden die uit willen, de vuile vloer, de vuilniszakken die naar buiten moeten, eten dat gemaakt moet worden, de telefoon die gaat… Ik word gek. Ik probeer mezelf te kalmeren door sussende woorden tegen mezelf te fluisteren (ik begin nu echt door te draaien), maar de kers op de taart zijn de vragen: mama, waar is…? Mama, hoe doe ik…? Mama, weet jij…?
Lees verder onder de advertentie
Gemiddeld stelt een klein kind zo’n 210 keer per dag een vraag aan z’n moeder en ik kan je vertellen: die van mij verdrievoudigen dit aantal. Normaal vind ik het heerlijk, al die vragen, maar vandaag heb ik de kracht niet. Mama weet het even niet, want mama moet nog stofzuigen, afwassen, huiswerkbegeleiding doen en eten koken. En dan dat speelgoed; het lijkt alsof ik in de speelgoedwinkel woon. “Maar mama, je had beloofd met ons te spelen! Vader en moedertje? Schooltje? Please!”
Opruimgoeroe
Ik kijk naar de puinhoop in huis en weet met mijn volle hoofd niet meer waar ik moet beginnen. Hoe heet die opruimgoeroe ook alweer, Marie Kondo? Ik wilde dat ik haar hierheen kon toveren. En dan heb ik een superidee. Marie Kondo, eat your opgeruimde heart out.
“Isa, Ana, Jesse, we gaan spelen, ik heb een leuk idee”, zeg ik. “Jaaa”, roepen ze in koor. “Mama speelt de verwende dame en jullie zijn een soort Assepoesters”, vervolg ik. Met luid gejuich en gespring wordt mijn rollenspel omarmd. Ik maak van een wollen sjaal een soort chique cape en neem vol flair een elitaire houding aan. “Zo, dus jullie gaan deze verwende oude dame helpen. Ruim dat speelgoed maar eens op voor de klok twaalf uur slaat.” “Wat gebeurt er als het twaalf uur is dan, mam?” vragen ze. Theatraal draai ik me om met mijn sjaal over mijn schouder. “Dan veranderen jullie in een pompoen”, zeg ik. Ze gieren het uit en werken ijverig verder. Met effect: al het speelgoed verdwijnt in de kast. En ik bedenk dat we gewoon verder spelen met de verwende dame. Ha, dan is die afwas straks ook meteen gedaan.
Lees verder onder de advertentie
Na twee jaar mee te kunnen lezen met de gezinsavonturen van Nicolette, is dit haar laatste column.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (8), Vieve (7) en Lilou (4). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Verhuizen met een groot gezin is al een onderneming op zich, maar de familie Buddenbruck pakt het gewoon aan alsof het niets is. Waar andere ouders al zweten bij het vooruitzicht van één verhuisdoos, verkassen Thaila en Rob met hun hele bups van land naar land.
Francesca, een van de jonge deelnemers uit het programma Niet Klein Te Krijgen, is overleden. Het verdrietige nieuws werd gedeeld op het Instagramaccount van het programma, bij een foto van Francesca op een skateboard.
“Je krijgt er zoveel voor terug”, zeggen we vaak met sarcasme. Maar voor de gezinnen uit de populaire televisieserie Een Huis Vol klopt die uitspraak eigenlijk best aardig. De kinderbijslag die zij jaarlijks op hun rekening bijgeschreven krijgen is niet mis.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Mireille, wiens man een plan heeft waar ze niet achter staat.
Soms heb je van die dagen waarop je van alles tegelijk probeert: werken, huishouden runnen, kinderen vermaken en ergens tussendoor ook nog ademhalen. En precies op zulke dagen lijkt het alsof je peuter een ingebouwd alarm heeft dat afgaat zodra jij even je handen vrij wilt hebben. Dan lonkt een tablet of telefoon wel heel […]