Nieuwe studie: waarom je je jongste kind het meest in de gaten moet houden met schermtijd
Wil jij de schermtijd van je kinderen flink inperken? Volgens onderzoekers kun je je dan het beste focussen op je jongste kind.
Beeld: Eigen foto
Redacteur Melanie is getrouwd met Maurits, moeder van een peuter en is onlangs bevallen van haar tweede kindje. Als moeder van ’twee onder de twee’ leeft ze in een georganiseerde chaos van luiers en peuterdrama.
Het leven van een peuter gaat niet altijd over rozen. Soms is je moeder stom, omdat je niet aan de grond mag likken of kook je van woede, omdat het vierkante blokje uit de vormenstoof niet in het driehoekige gat past. Ook bij mij thuis vonden er afgelopen week weer heel wat peuterexplosies plaats in alle soorten en maten.
Hier een greep uit de redenen waarom mijn 2-jarige dochter een emotionele vuurwerkshow gaf. En ja, die zijn stiekem :
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
De redenen van haar driftbuien doen mij vaak grinniken, maar natuurlijk is het ook vermoeiend. Er zijn dagen dat ik mezelf hoor zuchten, mijn geduld voel wegglijden en tot twintig tel om te voorkomen dat ik ernaast ga liggen om net zo hard te gillen. Maar die driftbuien hebben óók iets moois. Want eigenlijk zeggen ze: mama, ik voel me veilig bij jou. Ze gooien hun hele emotionele rugzak leeg omdat ze weten dat jij er bent om het op te vangen. Ik schreef er al eens eerder een artikel over en dat heeft er écht voor gezorgd dat ik heel anders naar de ontploffingen van mijn peuter kijk. En als je dat beseft, adem je nog eens diep in, zie je de storm aankomen en lach je (soms) om de absurditeit van dit hele peutercircus.
Gelukkig wegen de driftbuien niet op tegen die gouden momenten. Het moment dat ze iets zelf kan, bijvoorbeeld. Van een toren bouwen tot schoenen aantrekken of een puzzelstukje op de juiste plek leggen. Haar hele lijf straalt op zo’n moment van trots en blijdschap, net als dat van mij. En precies dát maakt dat al dat gegil, gehuil en gegrom weer goed.