Redacteur Melanie is getrouwd met Maurits, moeder van een peuter en is onlangs bevallen van haar tweede kindje. Als moeder van ’twee onder de twee’ leeft ze in een georganiseerde chaos van luiers en peuterdrama.
Lees verder onder de advertentie
Het leven van een peuter gaat niet altijd over rozen. Soms is je moeder stom, omdat je niet aan de grond mag likken of kook je van woede, omdat het vierkante blokje uit de vormenstoof niet in het driehoekige gat past. Ook bij mij thuis vonden er afgelopen week weer heel wat peuterexplosies plaats in alle soorten en maten.
Lees verder onder de advertentie
Hier een greep uit de redenen waarom mijn 2-jarige dochter een emotionele vuurwerkshow gaf. En ja, die zijn stiekem ook best grappig:
Ze mocht geen afwasmiddel drinken.
Ik at een banaan.
Ik gaf haar mijn banaan.
Ze mocht haar broertje niet prikken met een vork.
Haar broertje werd als eerste in de auto gezet en niet zij.
Ik schonk melk in haar Nijntje-beker en niet in een glas.
Ik zong mee met het liedje ‘Zo gaat de molen’ van Juf Roos.
Ze mocht geen slok van papa’s biertje.
Ik bouwde een toren van LEGO-Duplo.
Haar lepel bleek niet te functioneren als rietje.
Ze mocht niet met haar pyjama in bad.
Haar haarbandje paste niet op mijn hoofd.
Ik tekende een hartje op haar kleurplaat.
De Pippi Langkous-aflevering was afgelopen.
Ze mocht niet met een schaar spelen.
Haar knuffelolifant werd nat, omdat ze ‘m in de gootsteen gooide.
Het leek haar een goed idee om op haar baby broertje te tekenen. Ik wat minder..
Ze mocht haar knuffel niet uit de toiletpot laten ‘drinken’.
Ze wilde haar yoghurt niet eten met een lepel, maar met een vork.
Er zat een rozijn vast in de neus van haar speelgoedpop
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Veiligheid
De redenen van haar driftbuien doen mij vaak grinniken, maar natuurlijk is het ook vermoeiend. Er zijn dagen dat ik mezelf hoor zuchten, mijn geduld voel wegglijden en tot twintig tel om te voorkomen dat ik ernaast ga liggen om net zo hard te gillen. Maar die driftbuien hebben óók iets moois. Want eigenlijk zeggen ze: mama, ik voel me veilig bij jou. Ze gooien hun hele emotionele rugzak leeg omdat ze weten dat jij er bent om het op te vangen. Ik schreef er al eens eerder een artikel over en dat heeft er écht voor gezorgd dat ik heel anders naar de ontploffingen van mijn peuter kijk. En als je dat beseft, adem je nog eens diep in, zie je de storm aankomen en lach je (soms) om de absurditeit van dit hele peutercircus.
Gelukkig wegen de driftbuien niet op tegen die gouden momenten. Het moment dat ze iets zelf kan, bijvoorbeeld. Van een toren bouwen tot schoenen aantrekken of een puzzelstukje op de juiste plek leggen. Haar hele lijf straalt op zo’n moment van trots en blijdschap, net als dat van mij. En precies dát maakt dat al dat gegil, gehuil en gegrom weer goed.
Lees verder onder de advertentie
De ultieme huishoudtip, beste nesteldrangaankoop en waarom ze precies een jaar na de geboorte van haar dochter werd verrast met een babyshower? Je leest het hier in de columns van Melanie.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.